Yelda Karataş Şiirleri

[enginakbaba]

sanırım geçen seneden önceki sene idi. şiir işliğinden bir fener tutardı yelda. el yordamı ile yürümeye çalışanlara aydınlık olurdu.

yine hatırlıyorum geçen senenin 25-28 nisanı arası kendisini istanbul- beyoğlu şiir festivali bünyesinde ziyaret etmek mutluluğunda bulundum. yüreği sanal olamayacak kadar güzel.

bence, şiir işliğinde yine bir fener olabilir karanlıkta apalayanlara.

gidiyorsa da gittiği yer zaten yurdudur.

yolun daim olsun anacığım.

[recep memis]

"...
tüt düğün yapraklara yağmur fısıltısıyım
..."

[recep memis]

SEVİNCİN ŞARKISI

Sevincin şarkısıyım
işte öyle kalbini dayadığın
üzüm dalındaki sevdalı ışık
dingin ve berrak sabah
Yurdumun üstünden hüznü sil
Sussun çocukların yüzündeki tanrısal çığlık
büyüttüğün kadardır acılar
ve 'sonsuzluk bir gün kadar'

Yelda Karataş
Şahdamar/Şahdemar


Strana Şayê

Ez strana şayê me
çawa tu dilê xwe didî ber
ronahîya evîndar li şaxê tirî
sibeya bêdeng û zelal
Xemgînîyê ji ser welatê min bimal
Bila bêdeng be qîrîna xwedayî li ser rûyê zarokan
tu çiqas mezin bikî ewqas in jan
û 'bêdawî qasî rojekî ye'

Kürtçe'ye çeviren
Kemal Burkay

OY ALI MEN DİL

kız kuçları püs külünden
şehr-i viran e ler gelir
tel grafın dan tel tel
su taşları yüreğine fırlat fırat'ın
çöz ölürüm har ran'ları
oy alı men dilinden

                                           Recep Memiş

[Zeki Karaaslan]

Ayrı dağlar hep yüzyüze bakarlar, aslında bir başka birlikteliktir bu.

[YeldaKaratas]

Değerli Hocam,
Size saygım büyüktür. Tek kelamınızı yanıtsız bırakamam...
Gelirim saygı sevgi ve derin dostlukla sizi kucaklar yine giderim.

Şiirkardeşiniz
Yelda

[recep memis]

Portakalı soyanlara;

BAYRAM NAMAZI İÇİN ASİMETRİK SAYIKLAMALAR

mübarek şierinden öpülesi sevgili
kurşun dökül gözlerimden an'a dol üşüyorum
sen dünyalar gezeli kırık kalemde kellem
ya/kıldığım nam azların tespih imamesinden
cennet geçiriyorum...

[alisinkay]

           Sayın (Sevgili Ablam) Yelda Karataş'ın yazısından şunu öğreniyorum. Sanırım şair ve yazarlar 8 hayal dünyası geniş ve gelişmiş olanlar) çok duygusal ve kırılgan oluyorlar. Bu nedenle Sayın (Sevgili Abim) Bahattin Yıldız'ın sopa konusundaki düşüncelerine katılamayacağım.
            Arada sırada dayak yemek insanları huzura eriştirir diye düşünüyorum. Ya Ablacığım ne oldu. Biz senin kıymetini biliyoruz. Edebiyatın yada Şiirin kıymetini bilmesem de, senin kıymetini biliyorum. Beni gidişin üzmüyor, çünkü biliyorum ki bir şekilde, facebook, mail sana ulaşılabilir. Beni gönlündeki kırgınlığın üzüyor. Sevdiğim insanların da üzülmesine dayanamıyorum. Kardeş kardeşi vurup, ardından kucaklamasını bilen kişidir. Abla bizleri tekrar kucaklayacağın günü burada bekleyeceğim.

[YeldaKaratas]

Sevgideğer Ali,

İncelikli sözlerini nereye koyacağımı bilemedim.
Kalbini böylesine içtenlikle gösteren birine hem de uluorta, yanıt vermezsem uykularım tutmaz...

Nasıl başlamalı bilemiyorum.
Şöyle başlayayım. Ben yazmaya, -edebi metinlerden söz ediyorum-, internette başlamadım. İnternetten uzun süre nasıl uzak durduğumu çok eski ve yakın arkadaşlarım iyi bilirler.
Bizim kuşak TV ile Üniversite yıllarında karşılaştı. Ürkeriz biz uzakları daha uzak eden aletlerden...

Hep kalabalık yaşadım Sevgili Ali, yalnızlığımı pek çok severim ama hayatım bir deli evi gibi tıklım tıklım doluydu, hala dolu. İnsanseverim...

En büyük acılarımda susarım, saatlerce, günlerce, yıllarca susarım... Çok atak ve sıcak kanlı ve hatta neşeli sanılırım oysa... Acılarımın hırsını başkasından çıkarmayı hiç öğrenemedim. Kimse üzerinden ego tatmini yapmayı bilmem. Böylesi eylemleri şaşkınlıkla izlerim.

Açık ve net olmak en kolayıdır başkalarının sandığının aksine. Yeterince yorulmuş kalbim, yalan dolan sevmez...Üniversite mezunuyum diyorsam örneğin, gerçekten öyledir. İçime hep içime korkusuzca bakıp kendi uçurumlarımı sevişim bundandır. Kendini tanıyamazsan, bi bok olamazsın.


Yüreğim büyüyor bir ağacın dalları gibi maviye doğru. Kendimi  budarım sık sık ve Hüzün mevsimlerinde mutlaka. 'bir çocuk bile çekebilir beni sandala/bu kadar ağır olmasam'

İhanet, doğal olarak evet doğal olarak çok... Kapitalizmin yarattığı VE HAYATA TESLİM OLMUŞ bu sahte insanın sırları dökük yüzünden sıkıldım! 

'kavradığım her şeyin adını bilmek biraz bunaltıyor beni' demiş ya Turgut.
Beni artık boğuyor. Zekamdan, birikimimden ve içtenliğimden utanır oldum...

Gözlerde ve sözlerde boşvermişliği, kin duygusu kadar tehlikeli bulurum. İNCELİKLERİN içeriği ve anlamı çok farklı insanlarla aramda. Bi halt olduğumdan değil: Dallarım çok ince, tüyü taşıyamıyor!

Sanalda çok insan tanıdım ve çok ama çok yoruldum.
Burayı hala seviyorum. Ama dönemem.
BU BAĞLAMDA HİÇ BİR İNSANA DA DÖNEMEDİM.  'insan değişir ve gelişir' gerçeğini ŞABLON GİBİ her vakaya uygulayamayacağımı ne acı ki geç öğrendim. Ben dünyayı kurtarmaya çalışırken, faşistlerin koynuna girebilen birinin insani değerlerini çoktan kaybettiğini bilmekte biraz geç kaldım...

Saygım, sevgim sonsuzdur ÖTEKİLERİZ'e... Tutarlı politik duruşlarına, ödünsüz edebiyat anlayışlarına, kardeşlikleriyle bana yaşattıları unutulmaz anlara müteşekkirim...

Bir ilişki  suçlama ile biterse, yaşananları kimse sevememiş demektir. Birileri bunu başaramıyorsa, bir şey eksik yaşanmış, bir düğme hep kopuk iliklenmiştir. O noktadan rüzgar girer ve üşütür kalbi...

Babamdan çok erken yaşlarda ağaca AŞI yapmasını öğrendim.
Sarıp sarmalandığı bezin altında vahşiliğini yitiren her fidanın terleyip, ağladığını gördüm...

Ben bir vahşiyim sevgili Ali: Bir sözü bağışlamayı bilmem, bir eylemi hiç!
Çünkü gövdem aşı tutmuyor.

Teşekkür ediyorum bana verdiğin değere, gösterdiğin insani saygıya.
Dilerim anlatabildim sevgideğer Ali.
Kardeş gözlerinden öperim...

YeldaK.

[alisinkay]

Anladım abla,
Ben insanlara kızdığımda dağa çıkar, derenin kenarında oturur, tavuğumu kızartır bir de yetmişlik votka alırım. En ufak bir insan sesi duymaya tahammül edemem telofonu kapatırım. Seni sevdiğimizi biliyorsun abla, belki burda, belki de bir dere kenarında 70'lik votka şişesi ile tekrar görüşeceğimizi umuyorum.