Serpil Başak Şiirleri

[serpil başak]

Yüzünü istiyorsun;
Astarsız bir gülüşle yırtılışını gölgenin,
Eğrelti otlarının sarıp sarmaladığı bir ağacın,
Suda seyriyen baharlığını.
Sıyrıklığını bir kızın,
Ipıslak sözlerini kuruturken utangaçlığı,
Sevişken duruşunu güneşe.

İnce bir kumulsun şimdi sen;
Sayısız kum fırtınası, çölde,
Lavanta dokuyorsun,
Zamanın tezgahında.
Ah!... Eflatun yalnızlığı okyanusun..

Yüzünde bir kumsal;
Gel-git/me diyor adama,
Şeytan ayrıntıda durur,
Yanarken sular,
Ateşken koyağında aşkın,
Bir akşam bizi de vurur.
Yüzün düşer ellerime,
Ellerim pervane durur,
Yanışını görürsün suretinin.
Yüzün boşuna ölür.
01 Nisan 2010 /  Antalya

[serpil başak]

 KAPTAN ( Kanamalı Kırmızı)

Biz hepimiz toptan,
Kaça batarız kaptan?
Kaç sularında vurulur bu gemi?
Tüm denizler ötekinin yüzü,
Tüm zamanlar kanamalı kırmızı.

Amansız, bu tezmek,
Ecelsiz, bu ölmek,
 Onursuz, bu doymak bilmeyen dönmek ve
Sevgisiz bir suratta çatlayan gülmek,
Tüm suratlar kanamalı kırmızı.

Biz hepimiz toptan;
Kaça güleriz kaptan?
Şöyle, sevgilice sinden hani,
Hakça bulaşanından
Eh!..Bir de göbek çatlatanından, kaptan. 

Bir şey eksik bu gemide;
Yüreklice bir şey,
Balıklama bir şey,
Her dilde, her anlamda, an be an ağlayan,  lodoslama bir şey.
Sevmek bir şey.

Sevgiyi sürgüne verdik de, korsan iskelesinde;
Aşksız sularda sevmek aradık.
Bütün diller geçişsiz,
Alfabeler hükümsüz
Bu pusula kuzeysiz
Bütün sular kanamalı kırmızı.

Biz hepimiz toptan;
Kaça severiz kaptan?
Şöyle, aşkcasından, ışıkcasından, dostcasından,
Hele bir de çocukcasından, kaptan

 Bir yerde durmalı, bu gemi,
Durmalı ve dinlemeli karaya vurmuş ölüsünü.
Ufukta beliren neyin nesi kaptan?
Güney yaka bel veriyor,
Orta yaka can.
Üst yaka şahin yuvası;
Alt yaka dilsiz.
Sen, bizi, denizce dinle kaptan,
Başka bir dil anlamsız.

Biz, hepimiz, toptan;
Kaç kere ölürüz kaptan?
Göl gözlü çocuklar, bilmiyor,
Bilmiyor yeniden ölmeyi, kadınlar.
Durgun sularda da yüzme öğreniyor insan,
Kendini öğrendiği kadar.
Nehir sularının ışığı kulaçlaması gibi koşuyor buralarda zaman;
ve gökyüzü her yerde mavi, kaptan.

İnsan, ömründe bir kere ölüp,
Bin kere doğurduğunda aşkı,
Bir başka gemi yüzecek bu mavilikte,
Bir başka yüzecek,
Her mavide, kaptan.

Biz, hepimiz, toptan;
Kaça mavileşiriz, kaptan?
Şöyle, denizcesinden…

Serpil Başak

09 Haziran 2009- Antalya

[Berrak BEHRAMOĞLU]

Serpil BAŞAK kolay görünen zoru denemeiş, şiirlerine kattığı derinliğe dil sıcaklığını ve lirizmi ilave etmekten alıkoymamış kalemeini. Bunlar, içimi açan şiirler. Serpil BAŞAK ve şiirlerini tanımaktan kıvandım doğrusu.

Berrak BEHRAMOĞLU

[Sahra]

Evet, Ben de Berrak arkadaşımıza katılıyorum. Oylumlu, dokusu sağlam şiirler bunlar. Serpil, imgeyi, meteforu-betimlemeyi, simgeyi... kısacası şiire dair özneleri bilen bir imaza olarak kendisini kabul ettiriveriyor bize...

Sevgili Serpil, öykü ya da denemelerinizi şiirler forumuna değil de ilgili forumlara ilave ederseniz daha iyi olur. Siz bu işlemi yapınca ben Serpil Başak yazıları sayfasını iptal edeyim...

Sahra MAVİ

[Zeki Karaaslan]

Serpil Başak şiirleriyle tanışmaktan mutluluk duydum

[recep memis]

kanama bandıralı
dümen siz bu gemide
en derin yaramıza
aşk ile yelken açıp
aynı kaptan su iç meye
iç meye
ser hoşuna geldiniz
ötekilerin....