Yersiz Yurtsuz Perihan Yakar/Şiirse şiir, şirinlikse şirinlik. Yok başka yerde.

[zeyno]

İlk elma şekeriNİ, pamuklu şekeri yediğim anı hatırlıyorum. İlk sinemaya götürülüşümü ve film izlememi de... Üniversite sınavını kazandığım anı da... İşte böyle bir anı, şu anda da yaşıyorum. Aynı hazzı, aynı mutluluğu... Zeyno, alnıma götürmeden o mübarek ellerinizden öperim. Sevgimle, saygımla.

Haniden beri..

Nereye gitsem gurbetimi içimde taşımışımdır.

Bir kuş mu kaptı onu yoksa bir taş mı;birden!
Bilmiyorum..
Bildiğim,
Şimdi gurbetten boşalan yerde kucaklaştığım
sılam.

[zeyno]

bir cıvıltı ortalık ) uçtum geldim..geldiniz.hoş

Civciv zamanı ya.. Şükür bitti kuluçkam.. Hoş gördüm çok.. nassınız inşallah?

[zeyno]

Hayatım durmuş.

Ben inmişim
Bakmışım
Bir de görmüşüm

Dünya boşalmış.

Kim 'a sittir' demeden; yörüngesine..
Saat kullanmaz, pusulası yok, yönünü bulur?

[sedef Kandemir]

Benim o benim...
Yön duygularım yanıltmaz
vakitli vakitsiz ne çekti bilmiyorum ama içimden bir ses "a sittir" dedi "yuvaya dön, bi bak"
"kirlendi dünya"...

Gözlerime inansam sözlerime inanamam bir de ne hissedeyim, periA burada, oturmuş topic'ciğinde ısssızlığı izler...
çok sevindim çok, bir buruktu zeynosuz ötekileriz... İyi ki döndün tıpkı bir kuş gibi...Dünya bulaşsa da üzülme üzerine... En iyi koruyucudur şiir...Sevgiler, sevgiler...


çeviri:"sittir et, eve dönüyorum"

[zeyno]

Benim o benim...
Yön duygularım yanıltmaz
vakitli vakitsiz ne çekti bilmiyorum ama içimden bir ses "a sittir" dedi "yuvaya dön, bi bak"
"kirlendi dünya"...

Gözlerime inansam sözlerime inanamam bir de ne hissedeyim, periA burada, oturmuş topic'ciğinde ısssızlığı izler...
çok sevindim çok, bir buruktu zeynosuz ötekileriz... İyi ki döndün tıpkı bir kuş gibi...Dünya bulaşsa da üzülme üzerine... En iyi koruyucudur şiir...Sevgiler, sevgiler...


çeviri:"sittir et, eve dönüyorum"

Üzülmeyi kendime yasak edeli çok oldu be Sedefim! Çok oldu ama!
Deldi sıpa yasağı; karşıma ani çıkan bir neticeyle, ŞOK olunca ben!

Koşa koşa gider mi; kalbime kelepçeli.. kepçe, kepçe oturup şokella yesem!

*

Dünyadan umut kestikçe, bağlandık da bağlandık yediveren şiire.


Sevgiler Sedefim.

[zeyno]

PARDON

Bir, bir söndü bu gece balkonumda yıldızlar
Küsmüş gibiler aşka
Her gece aşkla sevişir kırlangıçlar

Kocaman bir fanusta bir tek yanan bir mum var
Ve içinde bir böcek! İri, kalın kabuklu
Deli gibi dönenen çıkmak için çırpınıp  

Yüzüm suyu çekilmiş göl hüznünden  
güllerin küle dönüşen Anka düşüne düşmüş

Karanlığın yüzünden

Her âlem yakan Âdem!
-Düşünemem bile ki
Sorabileyim!-  
Orda ya da burada
Acaba nasıl uyur?

Acısını çekerek.. Ağır, ağır söndü mum
Konuşurken sonuyla inlediğini duydum

Dönmesini sonunda sonladı böcek.
Dinlenecek ben fanusta bir mum daha yakıncaya dek.

Hadi şimdilik dinlensin biraz
sonra yine dönenip fanusu delemeyip delirecek nasılsa
ve geberip gidecek.

Ah ne acıklı bir son!
Güneşin bereketini, ışığın şefkatini göremeden gömülmek!

‘’Işıkları var!’’ Diye! Burada yakılanlar
 yakanlara orada ışıklarıyla su taşıyacak.

O gün iki arada bütün sınavlar sınıfta kalacaklar
sınavlıklarından utançla istifa edip

Ve
Ne konuda, ne kadar ezber yaparlarsa yapsınlar
İsterlerse suları yalamadan yutsunlar

Aydınlığı ateşleriyle karartanlara geçilmeyen tek sınav olacak ateş.


Ve
Tenlerini tatlı, tatlı yalarken
gülecektir kıçıyla tinlerine tükürüp sınavı geçmiş güller açarak ateş  

Pardon diyerek..

Allah’a kuş tutsalar: Ağızlarıyla: Allah’tan büyük
Saklanacak onlardan en küçümen merhamet

Perihan Yakar

[recep memis]

par donları çözünmüş aşkın
parıltılı döküntüler yüzüyor bulanık suda
tanrı uykudadır o saat
kuytuda merhamet yüzünü yıkıyordur
şey tan yerini dolaşmış kırmızı balıkların
bu yüzlerinden düşüyor al pulları yüzümüze
dalları aşağıdadır işte aşk a açların
asılmış kuyruklarından rüya diye durduğu
sar kaçında sallanır yalnızlığımız
"my moon" iş tah ta revandır rahvan
kan revan içinde  geceler boyu
boylu boylarına bakmadan cesetlerin
par don dediği başkalarının

[zeyno]

par donları çözünmüş aşkın
parıltılı döküntüler yüzüyor bulanık suda
tanrı uykudadır o saat
kuytuda merhamet yüzünü yıkıyordur
şey tan yerini dolaşmış kırmızı balıkların
bu yüzlerinden düşüyor al pulları yüzümüze
dalları aşağıdadır işte aşk a açların
asılmış kuyruklarından rüya diye durduğu
sar kaçında sallanır yalnızlığımız
"my moon" iş tah ta revandır rahvan
kan revan içinde  geceler boyu
boylu boylarına bakmadan cesetlerin
par don dediği başkalarının

Şarap ekşir
Ekmek ekşir
Su ekşir
Hava toprak içinde
Toprak hava içinde
Ateş külde
Kül ateşte
Fincan elde
el fincanda
içinde dağ dağ taş bile ekşir
Eskimenin ekseninde yıllar yılı dolaşan her bir şey ekşir.

Tüm ekşilere inat, eksene tezat
Eskimeyen bir şarkıdır yaşamak

Ölümün bile tek tuşu kalmış piyanosuyla mırıldandığı; götürdüğüyle!

Lailaheillahaşk


py

[Sanat Dedektifi]

Sesinlenmek, şiirlerinlenmek; güzel.

[zeyno]

Sesinlenmek, şiirlerinlenmek; güzel.

Sesinsiz kalmak, şiire iz sürerken izsiz kalmaya benziyor ama!
Ve bu kalmak güzel olmuyor, üzüyor güzel güzel!
Hadi üzsün! Biz üzülmeye alışığız da!
Yapılır mı bu şiire, Sevgili Zehra?

Merceğiniz ve siz!.. Ve ister sevsin, ister dövsün o değerli değneğiniz..  hasretle bekleniyorsunuz.

[zeyno]

Sevgi, insanın en estetik estetik mucizesidir. Güzellik için cerraha değil, sevgiye koşun.

[zeyno]

Kabil Habil’i Kesti Keseli Sevmek Kabil Olamadı Birbirimizi

I
Sevemedik
Sebepsiz
Gel sevinelim bari
Bir şiir yazıp

Bakarsın göçer birden
Biz göçmeden
Yüzünden

Göçmez mi bizden
Bıkkın üzüntü


II
Yıldızlarımız ayni kadehte toplaşırlar sevişirler her gece
Yalnızlığımız, ayrı şarap şişelerinde, ayni harap bilmece


III
Kardeşliğimiz!

Kardeşliğimiz,
unuttukça tarihin soğuk koynundan bite bite geleni
bitmek bilmeyen KADEŞ savaşı, kardeş!

Perihan Yakar / 12 Haziran 2010

Balkonumda yıldızlar, kırlangıçlar ve mumlar.
Suyu çekilmiş bir göl hüznünde yüzüm.

[zeyno]

Savaşanı Sevişeni

Dünyada Kaç Kişi Var?

Her gün gelsin bıkmadan elimi öpsün.

Elimin öpülmesi ne işe yarar?

Elemimi.. gözünden…
Ya!
Elemimi!
Hangi kuru yaş her gün sevinçle öper?

Kaç mutlu gün yaşadım ben bu dünyada?

Sayı saymayı öğrenemedim sildikçe keder.

Felek!
Felaketi çok, cilvesi az…
Ey!
Felek!

Bir cevabın olmalı bana… Kıvırmadan...
Ortalamadan…

Çocukluğun mutluluk iksiri yüklü ağaçlarıyla,
bahçelerini saymazsan eğer!

Sence sıfır ömrümün kaç gününe kalansız
tekabül eder?

Perihan Yakar

[zeyno]

... Çiçeği

ne zaman kokunu duysam sesinle esen
bir gül açar bahçemde; misk gibi sudan

su gibi… Ömrüm çoğalır, suyum çoğalır
büyür ölgün buğdayım, çoğalır lokmam

korkmam ben hiç gül kıran karanlıklardan

yaslandıkça yüzüme yüzer soramam hüzne
daha fazla lüks ne sunabilir güle dalından?

kimi kırık kimi solgun kimisi de tomurcuk açmadan solan
yüzümüz olabilir mi güle dalından daha fazla lüks sunan

ah!... ayakları olaydı keşke
ayakları olaydı, kırılaydı da
yüzümüzün uzağından bile
ah!
geçemeyeydi hüzün, yaralı
gece
ve yüzümüz
dalından sonra dinlendiği bülbülüyle, süresiz
kulübesi gecekondusu ya da yazlık evi olaydı
her türlü gülün 

[zeyno]

LAF

Özleme çare özlememekse
buldum özlememenin memleketi nere?

Bakmayın yersiz yurtsuzluğuma
bulduğuma inandıysanız düşün peşime..

Elbet peşimin aşkıyla değil
özlememenin ilelebet özlenen şiir aşkıyla.

Kim demiş hem, 'can çiçeklenmez sanal camdansa!'

Köküne çiçeklenir,
gece kara bir sandal, özlem içinde beyaz şamdansa.

Şam' da olsa özlenen, bulur O'nu özleyen.

Bağdat bizim bahçemizde ağlayan gülen nar ağacıdır.

Perihan Yakar