Latif Köybaş şiirleri

[Şeyda GÜNEŞ]

Latif KÖYBAŞ şiirlerinde imge ile yalınlığı harmanlayıp ılık bir sentez oluşturuyor.

[latif]

Latif KÖYBAŞ şiirlerinde imge ile yalınlığı harmanlayıp ılık bir sentez oluşturuyor.

Sağolun Şeyda hanım. İnat ve utangaç aynı zamanda kayıplarda gezineni imgenin
rüzgarlarında savrulurken yakalayabilmek...selamlar.

[latif]

SENDEN GEÇMEK


Senden geçiyorum
Yüzümün yarısı
Karanlık bir şizofren uğultusu
Bir mermer yarılıyor yüreğimde
Damarlarında yıpranmış güz yalımları
Felçli ve yorgun, dehliz rengi içim
Camlara yansıyan ben miyim?
Ben miyim bu suskun ovalarca dağılan rüzgâr.

Senden geçiyorum
Tetiği çekilmiş yaşamlardan
Sendin benim payıma kalan
Eskimiş yalnızlıklar kuytusu
Karanlık ağartılı sesler tükeniyor yavaştan
Var dersem, yalansın yokluğumda
Yok dersem, öksüz bir acısın
Üşüyen düşlerle sokaklarda.

Senden geçiyorum
Kum fırtınası esrik zamanlarla
Kaç kayıp hüzne birikti içimde ki taşkınlar
Dilimde yanmış cam kırıklarıyla
Meçhul adresler hıçkırıyor gözlerimde
Kırılmış anahtarlarla yürüyorum kendime
Gölgesi ıslak, titreyen yağmur kuşlarıyla
Bir kapı daha kapanıyor sesizliğime.

Senden geçiyorum
Gecenin ölümle sevişen en tenha yerinden
Yürürken parmaklarım ayrılık sözcüklerine
Terli bir özlem sekiyor suların ayak izinde
Suskun, yasaklı bir rıhtımsın belki
Kıyısında yalnız yıldızların söyleştiği bir deniz
Tuz tadında susuzluklar getiriyor yakamozların
Gül fırtınaları kopuyor gözlerinde.

Senden geçmek
Kanatlarında acıkmış kuzeylerle uçan
Bir kuş kervanıydı
Keklik sesi kuşanmış
Karanfil kokulu bir ölüm
Ömür suçlusu yılların bir çığlıkda konaklaması
Saatlerin ayaza vurduğu sabahların
Ter ve hasrete hazırlanması
Hiçliğe akan bir avuç kum
Ve kristal rengi kışlarla
Üşümek bir gözyaşında
Ve düşmek sonra
Bir şiirin bozbulanık sularına
Senden geçmek...

Latif Köybaş

[Zeki Karaaslan]

Latif KÖYBAŞ şiirlerindeki dil sıcaklığı, içtenlik, samimi töz... Ah, harika.

[latif]

Latif KÖYBAŞ şiirlerindeki dil sıcaklığı, içtenlik, samimi töz... Ah, harika.

Merhaba Zeki bey. Çok sağolun.
Aslında şiir duyguların ve yaşamın içimizde yosun tutmuş, derinliklere dokunduğumuz anda dağılıveren bir kuş sürüsüdür.Yolcu ettiğimiz ve göçmenliği durmayan bir gidişin,imgelerle yüklenip,zamanın zamansızlığa açılan kapısında bizi bize çağırmasıdır. Çağrıya yanıt verdikce yolculuğumuz da kendi içimizdeki sonsuz hasrete yol olmaya edecek. Eleştirileriniz için teşekkür ederim. Selamlar...saygılar.

[Berrak BEHRAMOĞLU]

Latif KÖYBAŞ şiirlerindeki sıcaklıkla üşümüşlüğümün üstünü örttüm.

[latif]

Latif KÖYBAŞ şiirlerindeki sıcaklıkla üşümüşlüğümün üstünü örttüm.

Çok sağolun sayın Behramoğlu, saygılar selamlar...şiirli günler dilerim.

[latif]

İNAT  ÇİÇEKLERİ

Saman sarısı bak bana
Vakitlerden bir çığ vakti
Sel kanatlı bir nehir aksın
Zehir zemberek bir sevda, akıntılarıyla
Durmadan tekrarlasın kendini
Yorgun  düşeyim sonra biriktirmekten
Son resmine düşen  suskun cemreleri.


Zaman yaralı hayatların örs vurgunu
Bu çekiç hiç durmaz mı?
Hiç durmaz mı ipleri idam lekeli sıkıntılar
Kaç sabır saplandı toprağımın  çıbanlı nadasına
Kanı kaynayan aşk, hoyrat hüzünler ve ey hayat!
Biriken dolunay sancılı yoksulluklar
Işığı alnımda şavkıyan hançer yalnızlıkları.


Yollar tırmanıyor içimde tozlu yorgunluklarıyla
Rengi karanlık bir fitilde yanıyor yazgım
Avuçlar dolusu babam akıyor gözlerimden
Son sarhoşuydu, öfke kokulu  mor salkımların
Gülüşünde, gözleri esmer bir çınar dinginliği
Elinde şubat gecelerinden bir uykusuzluk
Göğsünde  mayası acıdan  bıkkın bir ecel
Kutup yıldızına bağdaş kuruyor külhani
Hasret çizecek  duvarlara sonra
Hayatı sağır eden çaresizlikler rengi.


Bulup da kayıplarına karıştığım sınırsızlık
Rengi zemheriye çalan hasretler çıkmazı
Çok bilinmeyenli denklemler tüketiyor bizi
Tek bilinmeyenli okyanus suskunluğuna gidişler
Boynu bükük çiçekler giriyor aramıza
Bir türkü esir düşüyor  yavaşca
Uzaklara  savrulan ayrılıklarda.


Haraç kesiği  uykular sızıyor düşlere
Küheylan üşümesi bir yorgunluk düşüyor sulara
Bağbozumlarına yolcu bir intihar yürüyor, unutuşlara
Kasırgalar inliyor içimde
Kurşunları beddualı namlular
Topal sayıklamalı yalvaç kederler.


Güz ektim ve gizlendim, biriken sessizliğimde
Aşk  örgülü saçlarla dokudum geceyi
Yalnızlık heceledim ve boğuldum
İnat çiçekleriyle  tutundum duvarlara
Sorular, gözyaşlarına gerili bir İsa sancısıydı
Yanıtlarsa, kimsesiz kalışlarla bir  faili meçhul
Son dönüşler, hanımeli gölgesinde bir yıkıntı
Bazen de ölümdü öylesine,
Yalın ve sıradan
Dönmeyişlere hükümlü.

Eski bir fermanda unutuldum ben
İdamı ertelenmiş ihanetleriyle
Doğumla ölüm arası yokuşlarda
Güz rüzgârlarında üşürken yüreğim
Hayata tutuklu, hiçliğe müebbet
Hayat ki, acıyla aldanmanın
Hüzün mühürlü yanılgılar kitabıdır
Sayfalarında buz dağlarına yaslanmış
Lâv acısı çaresizliklerle
Kehribar kokulu alınların kanadığı.


Bir avuç yangınım şimdi
Yarım kalan yağmurlarla, yorgun bir akşamüzeri
Hüznü sedef  kakmalı bir  kıyıda
Aklıma düştüğünde bakışın
Sere serpe çaresiz bir cinnetle
Soluğu mahpus bir yolcu oluyorum yokuşlara
Yanarak yürünen yolların sonunda
Çığlık kuşanmış  sözcüklerle
Kül olarak kalakalmak  bir başına
Fırtına yüklü gemilerle yol almak sonra
Kimliği  kimsesizliğe  karışan  rüzgârlara.



Latif Köybaş

[Nisa NUR]

Latif KÖYBAŞ, şiirlerini tanımaktan sevinç duyduğum bir imza.

[latif]

SESİZCE KAR YAĞAR

İnadına şimdi bir kez daha
Bu toprak ve bu ölü
Sınırların bittiği yerdeyiz

Ne kaldı geriye
Ne kaldı kim söyler

Bu yalnızı korkak gecede
Anasonlu bir bulut geçer
İkiye bölünmüş suskunluklardan
Kurumuş bir nehrin yalın nefretiyle
Kurşun kuşatmalı öfkelerlerle
Ağzı karanlık yaşlı bir dua geçer
Aşk zehirlenir, kırmızı söylencedir                               
Kanar gül kendi yitikliğince, yanar gül.

Nefesi sisli yeşilerde konuk
Gözleri ayrılık rengi bir ceylan
Yangın rengi ağlar kimsesizliğine
Nasıl gidiyoruz  susan sesizliklere
Yaprak kımıldarken rüzgâra
Dal kırılırken hasrete
Yeşil sararırken güze

Kim söyler
Ne kaldı kim söyler

Bu düş hasatında savrulurken sözcükler
Gözyaşlarımızda erirken çeliğin ışıltısı
Bırak saçlarında kalsın
Hasretimizde ki hüznün kara şarkısı

Gel kırılsın bu testi
Su yürüsün kendi akışınca
Yakaran neyse susturalım
İçimdeki asası kırık derviş
Söyleşirken bir avuç kumla
                                         
Ne kaldı
Ne kaldı kim söyler

Linç edilirken papatyanın sarısı
Ak sütlü masallarda dinlenirken sevda
Avurtları çökmüş bir akşamla
Sarılırım yedeğimdeki son resmine
Ve sesizce kar yağar, üşürüm
Yalnızlığa yürürüm gözlerinde.


Latif Köybaş

[Nisa NUR]

"Sessizce Kar Yağar"la şair bir kez daha sessizce fakat sağlam dokulu şiirler yazmaya devam ettiğinin kanıtını sunuyor bizlere.

[latif]

"Sessizce Kar Yağar"la şair bir kez daha sessizce fakat sağlam dokulu şiirler yazmaya devam ettiğinin kanıtını sunuyor bizlere

Çok sağolun Nisa hanım...şiirler yoldaşınız olsun, selamlar.

[HBozkurt]

ilgiyle izleyeceğim bir sayfam daha oldu.ne güzel şiirler böyle sevgili Latif.kutlarım.niceleri dilekleri içinde

[latif]

ilgiyle izleyeceğim bir sayfam daha oldu.ne güzel şiirler böyle sevgili Latif.kutlarım.niceleri dilekleri içinde

İlginiz için çok sağolun, sevgi ve umutla kalın selamlar.

[latif]

EN  GÜZELİYLE


En güzeliyle
Ama bak söz ver
En güzeliyle sev, öp, okşa, dokun
Çatlayan tenimin aşk sularını
Acıyan en  sakınmış yerim benim o
Yüreğim, hüzünler damıtan
Yağmurlu yılkılarda ıslanan.


Yaşadığım
Rüzgâr nefesli masal
Düş nehirlerine akan sözlerim
Bakışlarına sığındığım kimsesizliğim
Terk ettim artık dallarımı
Yeşili yoksul bir sonbahar gurbetindeyim.


Latif  KÖYBAŞ