Sadece Aşk Vardı / Cumali Cumalioğlu Şiirleri

[cumali22]

-Sonlanmamış bir aşkın öyküsü-

    Sadece Aşk Vardı
-Hatice Yıldırım Tufanoğlu’na-

1.
en bilge sözlerimi
en cahil hatalarımı
en çocuk sevinçlerimi
tüm geçmişimi sildim
saniyenin bilmem kaçta kaçı
bir zaman diliminde
aldı götürdü
dokunuşunda yaşadığım tat

olduğu yerde bıraktım
en yurtsever kavgalarımı
en sancılı günüydü halkımın
oğlumu geride bıraktığım gün
kurusıkı yalanların vurmadan seni
sadece aşk vardı
iki yıllık düş diliminde

delikanlı çiçeklerim açmadan
uyanışında/belki son ilkyazında
riyakârlıkta, yenilmişlikte,
belki en son sevgide
son buldu kıyıcı aşkım
kaldığı yerden yeniden başladı
daha dün gibi
                sınıfsal savaşım

artık yoksun alnım galip
umursamaz yüreğim
kazma vurur içimdeki madenci
kapitalizmin şah damarına
barışa bilenir kalemim
emperyalist paylaşımlarda…
                Cumali Cumalioğlu

[cumali22]

2.
yumuşak bakışlarında
düşler ülkesine girmeden
kış uykusuna yatmadan yüreğim
kan irindi yaşam
kıyıcı bir savaştı
yürek acısıydı
beynime işleyen
yüreğimi kanatan en güncelinden
evlât acısıydı/ akşam haberleri

bütün sevdiklerimden
bütün uğraşlarımdan
bütün alışkanlıklarımdan öte
sadece aşk vardı
kış uykusu sevişmelerimde

sildim senden önceki günlerimi
her saniyesini tek tek sildim
o kadar çoktular ki
o kadar yorgun
o kadar kırgın
o kadar sevinç
o kadar üzünç
o kadar acı
o kadar yaşlı
o kadar çocuktular ki
hepsini hepsini sildim
yaşanmamış saydım ilk sevişmemizde

en şuh gülüşünde
en pişkin kahkahasında
                 orospuluğun
duygularım parçalanır
incinir onurum/vazgeçerim!

        Cumali Cumalioğlu

[cumali22]

3.
delifişek bir arzuydu
kanatlanmış rüzgârda
beni sana getiren
bütün bentleri yıkan aşkındı

beynim işgalin altında
sözcüklerim sana tutsak
bitiremediğim bir türküdür şimdi
çığırdığım sana uzak arzularda

ben sana vurgun
düşlerim sana tutsak
kilometreler ötesinden
haykırışımı duymasan benim
nasıl tutabilirsin ki
               yüreğindeki hapishanede
ölüme mahkûm edip
               dine dair düşüncelerinde
beni nasıl asabilirsin ki
               beynindeki darağacında

bilirim bitanem duyarsın beni
rüzgârlar fısıldar kulağına
yarım aşk şarkılarımı…

sildim senden önceki günlerimi
her saniyesini tek tek sildim
öyle çoktular ki
öyle yorgun
öyle kırgın
öyle sevinç
öyle üzünç
öyle acı
öyle yaşlı
öyle çocuktular ki
hepsini hepsini sildim
yaşanmamış saydım ilk sevişmemizde

sende şekil buldu
seninle doldu yeni belleğim
sonsuza dek
                  yeni belleğimde
seni de götüreceğim
ölsem de…

sanmıştım ki…/vazgeçtim!
kaldığı yerden yeniden başladı
daha dün gibi
                sınıfsal savaşım

                  Cumali Cumalioğlu
                  28.01.2008-04:12-MLT.

[cumali22]

YOKLUĞUNDA YANIT OLUR


Ara sıra incelse de
                                          birlikte yürüdüğümüz
Kopmadı hiçbir zaman
                                         beni sana getiren yol


Köprü olup kilometrelerce
                                          uzaktan yüreğindeki sıcaklığı
Kılıçtan keskin, sırattan ince
                                          öteden beri bana taşıyan yol


Kendi kendime tekrarlarken
                                         seni sevdiğimi
Duvarlarda yankıyan ses
                                         yanıt olur yokluğunda

Köprü olup kilometrelerce öteden                                         
                                         dokunduğum sıcaklığın
Yüreğimde büyüttüğüm özlemindir
                                         beni sana taşıyan


Yarının güzelliğini müjdelerdi
                                         yüzüne kondurduğun tebessüm
Gözlerindeki çocuksu sevinç 
                                         adınla özdeş tatlı gülücük
En karanlık gecemde
                                         ak alnında balkıyan ışık

Yokluğunda sevgim artar
                                         tutuşturup yüreğimi alev alev
Beynimde patlayan volkanda
                                         ruhumu saran lavlar
Alıp ertesi güne taşırdı hep
                                         aşka dair umutlarımı

Nefret öğütür, sevgi bilerdi
                                         yüreğimdeki değirmentaşı
SEV-Gİ  SEV-Gİ  SEV-Gİ    SEV-Gİ
                                         diye her zonklayışta!

Sakatlayıp beynini kurusıkı yalanların
                                         kalbinin ortasından vurmadan seni!

                                                                   Cumali Cumalioğlu
                                                                30.01.2008-08:10-TLT.

[cumali22]

                        -Öylesine bir bölüm-

                     EN KOLAY YOL


En kolay yolu seçerim
                             kendimle konuşarak
Hatta bağırabilirim de
                             kırılacak kimse yok
Üzülecek kimse yok
                             kendi sesimden başka

Yavruların ürkek çığlıklarından
                             meraklı pencerelerden
Çılgın komşulardan uzak
                             alabildiğine özgür
Duvarlar sağır bağırabilirim
                             artık tüm yanlışları

En kolay yoldur çünkü
                             kendi sesimle konuşmak!

                                            Cumali Cumalioğlu
                                             03.02.2007-17.05

[roniya]

Sıkılmadan,baştan son eklenene kadar okuyabildiğim nadir başlıklardan biri...


çok sevdim şiirlerinizi...

her dem okuyabilmek dileğimle...