ARAF'TA KALAN ŞİİRLER...

[Araf]

ÇEK GİT
Uçuklat geceyi dudağından
Gir koynuma.
Günahlarını bırak nefesime
Sonra ruhumu al, kapıyı çarp
Beni kendimden çıkar
Ki sana dönüşlerim lal olsun.
Toplama beni, paramparça kalayım düşlerimle.
Çığ gibi ört üstüme yalnızlığını
Beni düşünme ar/sızım
Çek git!
Ben simetrik acılar kazıyorum bileklerime.
Demliyorum sana dair tüm şiirlerimi
Gayya kenarında.
Faili meçhulünde bir cinayetim
Üstümü geçmiş zaman ekiyle ört.
Dağılsın yar!
Dağılsın nasırlaşmış tüm yollarım...
Çığlığımı al öyle git
Kısılsın ses/im
Kinim sessizliğimde kalsın
YOZLAŞMIŞ ALNIMIN ÇATISINDA YAZGIM
Saçlarınla süpür geçmişimizi
Tüm anılarımızı çarmıha ger
Pas tutsun ellerimiz
Yosun tutsun gözyaşlarım avuçlarında.
YAR GÖZLER(İN)DEN (T)UZAGA DÜŞÜYORUM!
Soframda hüzünlerimle üşüyorum
Kan damlatıyorum tabağıma
Dirhem dirhem azalıyorum.
Okuduğumuz tüm kitapları
Sayfa sayfa
Savuruyorum pencereden gecenin bir yarısında
Kimini uçak yaptım
Kimini buruşturup attım
Kaldırımlardan adımlarını kazıdım... Git!
Çek git...

AHMET GÜVERCİN...

[Şeyda GÜNEŞ]

Sevgili Ahmet GÜVERCİN, iyi şiirlerin adresi Ötekileriz'e hoşgeldiniz. Şiiriniz bir nehir akışkanlığında dökülüverdi kalbime. Hayatın içinden imgeler serpiştirmişsiniz dizelerinize, böyle iyi. Yalnız, şiirde bir sözcük hatası var, gözünüzden kaçmış olmalı, düzeltiveriniz lütfen. "Çarmaha" sözcüğünü "Çarmıha" yapalım...

Nice paylaşımlara. Şiirle.

Şeyda GÜNEŞ

[Araf]

Sevgili Ahmet GÜVERCİN, iyi şiirlerin adresi Ötekileriz'e hoşgeldiniz. Şiiriniz bir nehir akışkanlığında dökülüverdi kalbime. Hayatın içinden imgeler serpiştirmişsiniz dizelerinize, böyle iyi. Yalnız, şiirde bir sözcük hatası var, gözünüzden kaçmış olmalı, düzeltiveriniz lütfen. "Çarmaha" sözcüğünü "Çarmıha" yapalım...

Nice paylaşımlara. Şiirle.

Şeyda GÜNEŞ

Gerekli düzenlemeyi yaptım hassasiyetiniz ve samimi yorumunuz teşekkürler Şeyda hanım bir sonraki şiirde buluşmak umuduyla...

[zeyno]

Ahmet demek Rahmet de demek.
Güvercinse Kurakta tıpatıp Barış. 

Yağışınızla arttı umudum. 

Çimlenecek bu bahar kesin barış.

py

*

Hoşgeldiniz. 

[Araf]

Ahmet demek Rahmet de demek.
Güvercinse Kurakta tıpatıp Barış. 

Yağışınızla arttı umudum. 

Çimlenecek bu bahar kesin barış.

py

*

umutla ve barışla yağan yağmurlarda ıslanmak umuduyla Zeyno hanım...hoşbulduk...

Hoşgeldiniz. 

[Araf]

SEN OLMADIN HİÇBİRŞEY...

Bir kuş cıvıltısı yalnızlığımı aldı benden
rüzgârlar getirdi kokunu, bende kalanları aldı.
yeminini bozmuş martılar, yine gitti gemilerin ardından, çığlık çığlığa
sana benzettim, giden her şeyi.
Güneşe sordum, gölgenden başka hiçbir şeyin kalmadığını söyledi.
Geceyle ağladım, yıldızlarla şarkılar söyledik
dalgalarla dans ettik.
olmadı
olmadı
sen olmadın..hiçbir şey
Sen olmadın...
Kaç sabah kahvaltısız yaktım sigarımı.
Bilmiyorum bu ayna neden hep hüzünlü
gözlerime acımı kaçmış.
Tarifi olmayan adımlar atıyorum
ne koşuyorum nede yürüyorum
sadece solumda bir sancı
boğazımda buğulu bir sıcaklık
ağlamayı unuttum sanırım.
Sana benzettim gözyaşlarımı
usulca dayadım sırtımı, odamın duvarına
Kaç zaman oldu unuttum; evdeki tavana anlamsız bakmayalı.
Boş bakışlarımın verdiği acıyı içtim,
sen olmadın h/içbirşey
sen olmadın…
Utanıyorum sana dair ne varsa, silemediğim
tenimde asılı duran
kirpiklerimde düşmekte olan
sana dair ne varsa
Utanıyorum…
Ah bil/sen çok utanıyorum…
AHMET GÜVERCİN[/font

]

[Nisa NUR]

Sevgili Ahmet GÜVERCİN'in forum başlığını çok beğendim. Şairlik bir arafta kalma halidir haddizatında.

[Araf]

Sevgili Ahmet GÜVERCİN'in forum başlığını çok beğendim. Şairlik bir arafta kalma halidir haddizatında.

Merhaba Nisa Nur beğenmene sevindim...araf'ta kalmak sürekli iç çatışma içinde olmaktır sanırım şiirlerimle bu olaya alıştık yazmaya devam...Teşekkürler

[Araf]

Geçmişin Anatomisi (bölüm 1)

20.05,80 tarihinin takvim yaprağına
Dip not düşüldü; hüzün doğdu
80 yıllardı…
Askeri darbede gözaltına alınanların çığlıklarını yeni kazımaya başlamıştılar,
Çıplak duvarlardan
Geriye kalan sahipsiz birkaç pankart
Ve ifadesi alınmış birçok sakıncalı düşünce.
Rüzgârların bile gökyüzüne sığmadığı günlerdi,
Tüm ihanetler kaçak, bakışların tümü acımasızdı.
Yüreklere tüm acılar izinsiz iltica etmişti.
Ve ben benden izinsiz dünyaya gelmiştim
Pazartesi 14.30
Yer...Diyarbakır..(amed)
Teraslı bir evi darma duman etmek için 2 kız ve bir erkek olan çeteye biri daha katılmıştı..
Ağlıyordum
1 metrelik Amerikan bezine sarmıştılar,kıpırdamak bile yasaktı.
Geldiğim dünyanın kurallarına daha ilk o zaman uymak zorunda bırakılmıştım
azığım birkaç damla ana sütü ki beni ehlileştiren tekşeydi.
Kendimi tanımlama zamanlarımdan bir kaç kare anı kalmıştı aklımda,
yanan sobanın üzerinde balon patlatmak
terastan insanların üzerine tükürmek.
Tükürmenin yasal olmadığı dönemlerdi,
Ve ben alçaktakilere tükürmeyi daha o zamanlar öğrenmiştim.
Çocuktum…
Bir oda dolusu çığlıklarım vardı içine kapanık birçok hüznüyle düşünüyordum hayatı
buğulu camdan izliyordum insanları
gece ile gündüzün arasına katır yükü hayaller yüklüyordum zamana inat.
Takvimler günahı olmayan günleri gösteriyordu
ben hırsız polisçilik oynuyordum kir pas içindeydim.
Taş duvarlı evlerin dar sokaklarında koşuyorum
Çığlık çığlığa…
Annem pencereden tüm müzik notalarını katlederek
geceyi yararcasına bağırıyordu
Eve gelmeyi düşünmüyor musun?
ben yine geç kalmıştım geç (k)alınmışlıklarımla.
Gündüzü yetmeyen günlerim her gecesinde
annem bağırdı ve ben hep geç kaldım
annem bağırdı ben geç kaldım
Sonrasızdım/apansız/asi
ve aşkı öğrendim
neşter yarası platonik 3 yıl…

[Şeyda GÜNEŞ]

Yeter ki çalışsın şair, kalmaz arafta hiçbir şiir...

[Nisa NUR]

Yeter ki çalışsın şair, kalmaz arafta hiçbir şiir...

Şairlik zaten bir arafta kalma halidir. Ahmet GÜVERCİN şık bir ironi yapmış ve forum başlığı olarak "ARAF'TA KALAN ŞİİRLKER" demiş.

Şiirle.

[sedef Kandemir]

"bir oda dolusu çığlık"

araf'ın şiiri bu başlık altında kalacak hep aklımda
alçağa tükürmesini öğrenen bir çocuk tablosu
şiire katılmış acı...



teşekkürler

[Araf]

ASİWA’YA ÇIĞLIKLAR…Tanrı'nın canı sağolsun// (1)

Bir mum alevinin isi ile eskiyen anılarımın gölgesinde
büyüttüm elma koku çocukluğumu
Taşıdım geçmişimin karanlığından, çocuksu gülüşlerimi
Sonra gökyüzünden çağırdım ruhunu, on emir ile Asiwa
Şimdi ruhun aşkımın önünde diz çökmüş
bağımsız bir dağ yalnızlığında bedenim…
Bir çığlıksın Asiwa
Bir nefessin boğazıma düğümlenen…
Ardından bakarken, gökyüzün seyrinde çatışan suretler bıraktın
her biri kendine yabancı…
Bir yolculuğun ayak sesleri karıştı tren raylarına
Baktım Asiwa baktım
ardında bıraktığın her şeye baktım
raylara sıkıştı yüreğim,katar katar ezildi sol yanım
Demiştim sana Asiwa
Senin için tanrı tarafından sana aşk için adanmış bir melek olsaydım
ve seni yine terketseydim ne yapardın demiştim...
Sen; Tanrı’nın canı sagolsun dedin…
şimdi bu gidişin dönüşü yoksa eğer Asiwa
TANRI’NIN CANI SAGOLSUN

Ahmet Güvercin