söyleŞi'rler - soyka & peria

[recep memis]

söyleŞi'rler Çağrısı

mey dane gel o/peraya peria
yankısın a/vize'lere yan ılgın yangınımız
bulaca bacalara duman an beni
dök/düğünce türkülerin anadere'ye
viran kalem iz üzre köz tepe tepe
bir ten orda asılsın asmakaya'da
söyleŞi'rler çınlasın su içerken ay/ana
benimle de lir çalmaya var mısın peria

[recep memis]

...

[zeyno]

Lirden çalmadan saç açmalı, saç taramalı

…

Her masalın sonunda gökten düşer üç elma

Masalın mı dileğidir, göğün mü, pek bilinmez amma!
Sanki biten bir şeyle, yere düşen bu üç şey
ittifakı içindeler gibidir sonsuz şeylerin başlangıcının

Masal gök ve üç elma…

Her bitişin sonunda sonsuz kere başlayan başlangıçlara patlatır mı şampanya
Bunu bilmek de imkânsızcadır
Ama kulak çınlatırlar mutlakta patlatmışlarsa, kaldırmışlar şerefine kadehlerini

Çın çın ederken!

Al elmanın tadını yeniden başla...

Masal= Hayal
Gök= sonsuzluk

Sonsuzluktan düşüveren

1. Elma = Aşk
2. Elma = Yaşam
3. Elma = Umut

olmalı…

düşüveren,
sonsuzluktan
e/verecektir susadığımız aşkla yaşamı
yanında nanı... kekikli.. umut somunu..
 
düş/ünmeden
orda, burada
başlayacak ününce
tıpkı bir masal

dansımız gibi…

[recep memis]

el/mai/de lir çalmadan açma saçın çın
zülüf kesen rüzgarlar üşür seni

tarakların parmakları deştiği yerde önce
çınla beni keman kaş

yürü/diş’lerin dökülsün gül/işlerinden
hele/zonik sarmalını vursun örfe/us

gök/yüzünü yalayan yılan dili soykanın
kımıl kımıl kımıldasın lamba/da

aşk yaşam umut somut olmalı hem de
somurtmamalı

"Al elmanın tadını yeniden başla..."
düşü/veren sensizlik ansın beni

[recep memis]

rezidans mı tahsis etsek bu dansa yoksa?...

               
uykuda sezinen sandal/etlere
kır/ağlar  senfonisi  çalınır gibi 
fi gürledi gürledi de bulutlar bizi
yağmadan sustu

[zeyno]

Ne rezidans tahsisi talep edecem.. Deli miyim rezistansım yanıkken.. Soykam..

Anlat anlat dur.. yoksa anlayan.. saçlarını yolsan ne fayda.. hadi umdun faydasını kelliğin, saçlarını bi güzel de kökünden yoldun diyelim.. tutsan vursan kel kafanı dağda taşlara.. taş anlasa.. dağ anlasa o dakkada yarılsa iki parçaya.. ama yine anlamasa anlattığın, anlatılanı.. gelinciğe mi boynu iki taş arasındaki papatyaya mı.. dağla taşın dışında kimselerin anlamadığı anlattığından.. o dağa ne.. taşa ne.. ne keline ne kafana yoksa hala bir fayda.. kime ne fayda..

Ol istersen sivrisinek.. ince saz çalan.. vız vızz uçarken can acıtmayı bilemedikçe.. ancak ateş böcekleridir yanında kankan..

*

Ayağına basmadım dimi.. Bu kadar benim danstan anlamam..

[recep memis]

"...
ice saz başladı o zaman işte
ters bir nota verdi tanrı elçisi
...."                                          Can Yücel
___________________________________________



onlayın ışıkları yanıyor gece
sahneler nerelerde
ayak parmaklarıma asılı gözlerle gördüm
süt anam sutre gerisinde saklanıyordu
bir dişi aslan hayali bir peri
romus muydum ben çürük bir dişi
ve kimdi romulus
kadeh tokuşturduğumuz....

çok tan vakti geçmiş gölgeler mi terketti beni
güneş midir  doladığın bu yangın öbür yanıma
gözlerim zülüf arıyor işli mendil arası
bu başından çektiğim
tek kişilik halayla düğün olur mu
cebimde pot kırığı yok sezar değilim
ben yakmadım roma'yı hey
dök zülfünü mey dane gel döne döne gel
meyhaneler yıkılsın üstümüze
yine yine gel
sohbet panayırında raksa durmuşum
bir sükut altına devşirme beni
söz üşümüşken...

[zeyno]

Saat sabahın sıfır altısı

İki satır yazmak için bütün gece bekledim.

Anla tanrım halimi,
ateşten bir melek yolla 
aşkla buzda dans için
piste aşina
varsa mecalin..

[ayse]

yankı çoğalır... en çok sessizlikten

dinliyorum dinliyorum her tarafı ağlayan sarayı

[recep memis]

iki satır yazmak kemiklerime
tuz buz eder tabii buzdağlarımı

anla tamam hallerimi tarumar
en primitif motif eksik oyadan
bir deniz kıyısına kopar beni düşüm sel
içime işlediğin söz cümbüşleri
solar yum gözlerini su çiçeğinin
askere yazılmış sivilceleri
har mandalı çözülür de kan atlanırsam
kuğu gölü balesine çağırma beni
gözlerimi salamam buzlu sulara
yakamozlar dökülür yumuldağımdan
dalagalanır üzerinde çiçek bozuğu

[recep memis]

ağlayan saray'ların a vize'leri
ışıldadı denizdeki hamsi gözleri gibi
ak/şamdana  mum yanınca ayşeli

[recep memis]

ÖTE/NAZİ

heeeeeeeeeyyy
yok mu sıkılanların canları hiç gömüldüğümüz yerde
mutlu bir mezarlık mı  büyütüyor yoksa
zambakları böyle üzerimizde
katırları tepişen fincancılar geçmiyor tamam
çatlamış topraklar neden içmiyor peki
bu zem zem suyumuzdan
kuyumuzdan ayı çalan kim
o bulutsuz göğümüzden kim güneşi kovalayan
kara kışa kar yağalım bembeyaz kefen bezi
silkinin hadi
sil/kinin ki yırtılan yüreklerden fışkırsın 
kıpkırmızı kan
basmasın  üstüne bir daha asla
basmasın  kara basan
ölmediyse henüz cesetsiz etlerimiz
öldürelim kendimiz
soyunalım artık yeter be dostlar
bu ölü toprağından