GÜLYAZI
vakitsiz girenlere başkaldırır
toprak, sorgular yatak değiştiren nehri
orağı ekine, örsü demire şikayet eder
suçlar kumzambağına ihanet etmiş
evrensel rengini
dağlar nasıl alçalır
eteklerindeki bağ bozumlarında, bulutlar
güneşi neden kıskanır durduklarında
bir ceylanın ağladığı taşın üstünde
yağmur en çok mezarlık ağaçlarını sever
yalnız onlara hüngürder kan sel
toprağın kokusu bir başkadır
ah, o sessizlik kırımında
vakitsiz girenlerin tırnak izi
soğuk mermer yüzlerine düşer
gülyazı olup
kefen, cebinde saklar
çürütmez tapusunu o daracık yerin
üşütmez sımsıkı sarıldığını
ateş nasıl bakar suya sönerken..
A.Uğur Olgar
şiiri,şiir gibi yazan kalemlerden biridir Uğur Olgar...onun şiirine damgasını vuran hümanizma,unutmaz hiçbir objeyi...dağın eteğine yaslanırken denize bakar,ateşe düşerken bulutlara...hayata bakarken ölümü görür...adaletli bir denge kurar duygularında...iyi bir dille dize getirir onları;esir eder sözcükleri...onlara yüklediği anlamların kapısı,insana açıktır daima...
kısacası şiirin mavi boncuğudur Uğur Olgar ve şairlerin hası...
geldiği noktadan belli değil mi bu?
kutluyorum sizi,sevgili Olgar..saygı ve sevgilerimi göndererek...bir de hatırlatma yapıyorum izninizle:sözünüz vardı bana,unuttunuz mu yoksa:)))