İSMAİL TÜRKMEN'DEN OZANCA ŞİİRLER ve ÖZGÜR KOŞUKLAR

[Bünyamin Durali]

Bugün, Ahmet Sinkay (şiiri) için yazdıklarım; İsmail Türkmen (şiiri) için de, fazlasıyla geçerlidir.

[Bahattin YILDIZ]

Sayın İsmail Türkmen, yüzyüze tanış olduğum, ben dahil çevresince sevilen ve sayılan emekli matematik öğretmenidir. Emeklilik sonrası özel bir dershanede öğrencilere eğitim yardımında bulunmayı sürdürüyor. 
İsmail hocamın beni anlayışla karşılayacağını umarak, Ötekileriz'de kayda kuyda tabi olmasa da, doğal olarak yakalanmış olan şiir seviyesine yaklaşıncaya kadar yazmamasını istirham ediyorum. Saygı ve sevgilerimi sunarak...

[Ismailturkmen]

MAVİ YEŞİL
Bir kalem aldım düşlerimdeki sevdayı çizmeye.
Sevgi verecektim çizdiğim resme.
Sürdüm kalemi, gökyüzüne.
Yıldızlar mavi oldu, karanlık yeşil
Bedenini sardı yeşili karanlığın,
Mavi yürek oldu, yarısı yeşil
Sordum geceye; neden yarısı mavi, yarısı yeşil
Mavi sevgi yeşil sevda dedi.


Uyandım açtım gözlerimi, rüyadır diye.
Kalemi gezdirdim, odamın boşluğuna.
Bir gül çizdi, goncası mavi, yaprakları yeşil.
Bir el uzandı maviye seni yazdı, yeşile sevgiyi
Gözlerine baktım mavinin, sanki yarısı mavi, yarısı yeşil.
Bir anlamlı bakış beklerdim, oysa iki sözcük
Mavide seni, yeşilde sevgiyi gördüm.

Bir esinti geldi, sahil kokulu,
Koklamadan baktım yarısı mavi, yarısı yeşil
Ebekuşağı sandım gecede.
Meğer değilmiş mavi seni, yeşil sevgiyi
Getirmiş, kaderin yazgısına yazmak için.
Yarısı sen, yarısı ben olayım diye hayatın.

Bir el uzandı, aldı yüreğimi acımadı,
Karşımda kanayan yürek, iki renkti,
Yarısı mavi, yarısı yeşil,
Mavi seni yazdı, yeşil sevgiyi.
Sardım maviyi yeşile, aldım yüreğime
Yüreğimin yarsı ben oldu, yarısı sen.

Sakladım kalemi, kader yazıcıdan,
Kumsaldaki ayak izlerine,
Değiştirmesin maviyi, silmesin yeşili.
Mavi öz oldu, yeşil can bana.
Yüreğimdeki duygular candan sevgi oldu sana.
Dünyada iki renk, mavi; özge, yeşil; can
Öylece kalsın istedim, kader yazıcıdan.
İSMAİL TÜRKMEN

[Ismailturkmen]

Candan Öte Severim

Ak denizden Kara denize uzanan,
Edirne’den Van’a doğru yayılan,
Ankara’da payitahtı ile anılan,
Yurdumu candan öte severim.

Göklerimi süsleyen ay yıldızı
Gelinim süsü, şehidim örtüsü,
Koynunda besleyen al bayrağımı,
Gölgesini canımdan öte severim.

Minarelerinden yükselen ezanı,
Camilerinde kılınan namazları,
İnsanlığı güzelliğe daveti ezanı,
Dinimi canımdan öte severim.

Tarihe altın sayfalar yazan,
Haksızı yeren, haklıyı koruyan,
Medeniyete ilimle ışık tutan,
Atalarımı candan öte severim.

Dört köşesinde dört mevsimde,
Ege üzümünde, Kars peynirinde,
Akdeniz, Adana, Muğla, Mersin’de,
Yurdumu candan öte severim.


Giresun’da fındık, Rize’de çayını,
Edirne’de peyniri, Afyon kaymağını
Nemrut, Erciyes, Ürgüp, peri bacalarını,
Bin bir güzelliğini, candan öte severim.
 
İsmail Türkmen