delimsirek yazarken mutludur

[RENİ]

sarı çiçekler mor ağaç
bedevinin gözleri

düş yeşili renginde
kaftan giymiş bir kadın
yaşını kırmızıya boyarsa
erime noktasında yaşamının

hangisi gerçek
beyoğlunda zaman
turuncu devinim
gri sokaklar

hasatta ritmik soyutlama
ritmik titreşim

bekleyişle gözyaşı kurudu

[RENİ]

işaretlenmiş alanlar gerilim
vazgeçmişlik

kesinlik hali taşımaz
ya şöyleyse ya böyleyse hali
içinde bir çeşit ümitte var

ne güzel bir hüzün
dinlendiren hüzünler gelsinler

[RENİ]

istanbul başını kendine gömdü
istanbul kendini yeniden doğurmak istedi

ve kadın da kendini yeniden doğurmak istedi
güvercinlerle taçlanmış başını okşadı istanbul un

çingene o hüzünleri nerende sakladın

[RENİ]

can sıkıcı bir ilçede doğdum
orayı hiç sevmedim

[RENİ]

ümit işkilin gizili

göl işkilliydi
göl bekliyor
göl zehirliyordu

biz sepetindeki mutluluk sahteymiş

adam adamdı
güneş güneşti

adam kavak ağaçlarının arasında kayboldu
duruşu aynaya düştü

her yanım buz deliyim

[RENİ]

hey siz ağaç
gövdeniz sevinçten çıldırmış bir kadına benziyor

hey siz ağaç
tekerlekli sandalyede oturan kıza şemsiye tutan adamın
huzuru olur muydunuz