eskİzler - Recep Memiş

[recep memis]

VERASET*

Ninem beş yüz altına satılmış bir esirdi,
Dedem beş yüz altını sayan derebeyi:
Köpek kanı, kurt kanı birbirine girdi,
İkisinden meydana çıktı kurt köpeği.
İki zıt cevheri var nabzımda duran kanın
Biri el pençe duran, öteki durduranın.
Duygum sana taparken, düşüncem bir hayvanın
Sırtında bir kadınla aşar karşı tepeyi!
Ben ninemden muhabbet, dedemden kin almışım,
Çini bir kâse kadar başkadır içim dışım,
Elini öpmek için yalvarsa da bakışım
Isır diye seğirir gözlerimin bebeği.

Faruk Nafiz Çamlıbel

*12 eylül haramilerince  kürsüsünden kovulmadan önce; rahle-i tedrisatına nail olma ayrıcalığına eriştiğim mübarek adam İdris Küçükömer anısına... 

"Devlet ve Biyoloji" bahsinde öğrencileriyle bu şiiri çözümlemeden edemezdi kendisi... Vatan aşkıyla, bir ya da kaç operasyonda öldürüldüğünden dem vurulan; binler, dörtbinler gibi sayısal değerlerden mürekkep vatandaş muhabbetleri arasında... Nerden geldiyse aklıma?..

[HBozkurt]

Sevgili Recep;Faruk Nafiz yaşıyor mu hala..o ölmedi mi..biz hangi zamanda..

yukarıya alıntıladığın şiiri okuyunca:

artık hiç bir şeyin öyle güzel rengi öyle güzel dengi öyle özel benki kalmamış
hep içini parselleyip yurt edinir kaçak ve tekil sancılar
verin diye bağırdı sesleri toptan

değilim artık ne renk yansır benim vicdan ne soluğum titrer kan toplarken bir avuç ses
yani derim ki kısaca avunulacak pınarlar kalmadı sesimden ay ışığı dünkü gibi gülümsüyor mu acaba çekerken suyu soluğumda
hiç bir şeyin artık resmi sunulur değil göz kirlenmiş göz suyunu temize çekmek için pınarlar ararmış boşa
pınarlar kurumuş ay ışığı neyi çekiyor hala....

Hüseyin Bozkurt

[recep memis]

karanlığın hışmına rağmen
umudu görünür kılan
şiir feneri sönmeyecek hiç 
hocam benim
güneş balçıkla sıvanırsa bir gün
şiirle de yıkanacak
eminim

[YeldaKaratas]

Değerli Soyka; bir teşekkür de size borcum var: MevsimsizDen kalan.
Teşekkür ederim orada yazdıklarınıza...

[recep memis]

kar/buz dilim ne söylenmiş? turfan'da:

" Bir yönüyle eski taş yapılara benzetirim Yelda Karataş şiirini ben. Sözcükler; harca gerek duymadan, içrek ve uçrak yerlerinden su sızmaz öpüşlerle yapışır birbirine... Pürüzsüz yüzeylerine, karşıdan bakıldığında; yekpare taştan maharetli heykeltraşlarca oyulmuş devasa heykeller gibi ebruli desenlere bezenmiş mermer tenleriyle okşarlar gözümüzü...

Öte yandan; nükleer santrallerin kalbi gibidir kalbi... Her reaktöründe ayrı elementlerin füzyon, defüzyon süreçlerinden fışkıran duygular; şiirin fiziksel varlığını oluşturan mermer dokunun görünmez boşluklarına, evrendeki toplam gücün itkisini yüklenerek akar.

Bir kara deliktir kısacası şiiri... Kaçma olanağı olmayan bir şiddetle varlıkları içine çeker. Önce şiire çöker, çekim alanına bulaşan insan... Sonra kendi içine... Kendi büyük patlamasında, şiir ve insan karışımı ayrı bir evren yolculuğu başlayıncaya kadar orada kalır.

Böyle bir sesin Fransa'da yankılanmış olması, gurur vericidir bizler için... Tınısı hiç eksilmesin..."

İyi de şair!
borçlandıran bir işlem değildir ki
söyleniklerim borç doğursun bu defa
olsa olsa
boynu borçtan kurtarma faslında
ita makamına ifa...
gül dermiş göndermişsiniz
gönül bahçenizi tümden
ben yükünü çekemem oysa
kalırlar  bende naçar
çünkü oralarda ancak
sizin kalemizde yeşeren güller açar
demem o ki  kaim  olsun her daim size
benim köz ucuma yeter de
artar bile  intifa
ve sulansın sizden sadır sularla
müteselsil fasılarla hecelere
kan/dil kan/dil yediverenler açan
şi'r gülleriniz...

[recep memis]

HALİ/DE

fışkıran lavlar
platonik sarmalını
sarmalıyor içime
konik bir huniden
dipsiz kuyularına
damla damla
dam(ı)lıyor yüreğim

döngel duraklarındayım
volkanik yangınlarda
kızgın kumlarını
gezmediğim kıyıların
martılara
ümitsiz çığlıklar
besteliyorum

kan değil
patlayan ar damarımdan
arsızca dökülen magma
bilmiyorum neden
çığlıklarıma tıkalı
kulaklarından
akıyor usulca boşluklarına

ölümün hortumundan
can emiyor yüreğim
divaneyim
yoğun yıkım odanda
bu deli gömleği işte
aklıma giydirili ismin
-de hallerine böyle
bir cebri intikal üzre
gömüldüğümü
görmüyor musun hali/de

rmemis

[YeldaKaratas]

YEKPARE MEMİŞ

Öyle- ce geçiyordu insanlar
köryürek
zam-anı soy-madan
bı
ra
ka
rak

tek- taş hal-in- de
sen
an-lar-ı- an-la-ya-rab

görüyor/san koca bir taşı
yek/pare!

Yelda Karataş

Değerli Soyka,
Yine yeniden teşekkür ederim...

Halinde/siz
Yelda



René Magritte

[recep memis]

YEL/DA(Ğ)LARCA

pir
amit
ten
bu yana
ra rap rap

zılgıt zılgıt bu sevda
kaç lumen aşk/ı-şır
ana-dolu-lu
lu-lu lu-lu/ma

yel/da(ğ)larca tutuşur
ala/im-i semada
sem/ah-larımız

uz/ay-dım hep/taş
tayf/un-larına
düş/düğümler  evveli
bağrına bağrına yedi rengi
hacer-ül esved

______________________________________________

rodop dağları şimdi
çiçek döşeli................

[YeldaKaratas]

Değerli Soyka,

İnceliğiniz karşısında ne yazsam eksik kalacak.

Lütfen bu İkebana'yı kabul edin.

Yelda Karataş

[recep memis]

göz
ellerin
şi'rimbik

tut
üşür
ba
har
dır
güz
ellerime

[YeldaKaratas]

Size teşekkür etmekten bahçelerde mevsim kalmayacak Soyka...


haiku
soyka için

gözgöze geldiğimiz yer
bir çocuk üşümesi
bahara dönüyor güz

Yelda Karataş

[recep memis]

Bir Astdağlar Bölge/sel'i

KopMuştu (i)çimden
Yelda Karataş için
evvel bahar kokulu
bir menevşe türküsü

[recep memis]

GÜLLER İ ÇİNDE

bir rivayet içinde denir ki çin'de
gül kokusu kalırmış gül tutan elde
ömür gülü açarmış gül veren belde
gün gül/üşür uçarmış gül seren yelde
gönül gülü akarmış gül deren dilde
yar gülerek bakarmış güleren gülde
ölürüm çin'de güller içinde

[recep memis]

BOŞ O DA

dört duvarı ayna
elde bir boş oda
hepsi beş oda
sıkışmış kal-
mış mış
bir lakırdı furyası
baca
karalarına
koyverin gitsin yahu
başı boş o da

[TayyibeAtay]

o ayrılınca da'dan
düştü tünek üstüne
yuvarlandı damdan
sen de dünyadır bu
ben de'yim ben
ya da yumurtadır
çıkar gelir folluktan

)))))))

haydi ben gidiyorum çin'e
"çin çin çikolata"
yemeye...

kutluyorum sevgilerimle...