Cumali Cumalioğlu Şiirleri

[zeyno]

ve şiirim bir savaştır kimsenin bilemediği. bir ucunda ben, bir ucu düzen! (Cumali Cumalioğlu)

evet

şiir bir savaştır
savaşmayanın bilemediği

bir ucunda sen
bir ucunda ben

*/

iyi de biz bu savaşı da savaştıranı da biliyoruz ya
şehit olsak şan şeref, ama bilmeyen olmaz ki gazi...

py

[cumali22]

Hocam iyi sabahlar! Ben haftada iki saat uyumayı kar sayarım. Yarına güzel bir özün, iyi bir yorumla buluşma üzere... Saygılarımla...

[zeyno]

Camdan cama iyi sabahlar Candan Cumali

[cumali22]

İYİ SABAHLAR İYİ SABAHLAR DA HOCAM! BIKMADINIZ MI HER AKŞAM ŞEHİT HABERİ DİNLEMEKTEN! BİZ ÖLMEYİZ. YAŞARIZ BAŞKA BİR MADDEDE CİSİMLEŞEREK! NE ŞEHİTLİĞE NE ÖLMEYE NİYETİM YOK HENÜZ, DOYASIYA SEVİŞMEDEN OLMAZ, OLAMAZ HOCAM! SAYGILARIMLA...

[zeyno]

E ama sen beni hiç, ya dinlemiyon.. ya dinliyon ama hiç anlamıyon..

Biz seninle Cumali,

Nasalı bi uzay kapsülü içinde değil,
bu memleketli bir deney tüpü içinde iken
ve
bilirken ikimiz de
şakır şakır konuşurken Türkçeyi..(Ya da Kürtçeyi)

Türkçe değil de.. (Ya da Kürtçe değil de..)
sanki japonca konuşurmuş iki sincap iki ayrı dalında şiir ağacının...

Nassı anlaşçazzz...

Var mı bildiğin bi üçüncü dil.. Varsa hemen öğrencem beşinci dili...


)

[cumali22]

Aslında ben sizi çok iyi anlıyorum da... Benim sonradan öğrendiğim Türkçem kıt! Dansetmeyi zaten bilmem. Sizin kadar ustaca damlaşıp sözcüklerle oynacak bir kavalye olmamı bekleme lütfen! Ben okula başladıktan sonra sözcük sözcük öğrendim Türkçe'yi. Ne kimyada redoks yöntemini, ne matematikte integrali, ne de pistlerde dansı öğrenemedim. Bağışla hocam!

[zeyno]

Cumali

Diyorum ki ben

Yazdıklarına baktım. (Hem de kendi yazdıklarıma bakmadığım kadar ciddiyen baktım)  


Tırnakları iyi de (yazdıklarının) törpü istiyo... (estetik için)

Sana şimdilik diyeceğim bu.

Çünkü bi de
Oje moje.. üst cila dersem (daha hani demeden.. garantisini veremem de şiirlerinin... geleceği düşünülmeli.. büyüsün de yürüsün diye.. koşsun diye bu süsle.. için için.. )

Yiyeceğim fırça yetmez, sen üstüme sifonu çeker allah muhafaza öyle gidersin...  

)

[zeyno]

Tamam Canım Kardeşim.

Sen başka piste, ben başka piste.

Gel pisi pisi, uçuyoruz bi tanem başka çöplüğe. (Bu dediğim sana değil Cumali, kendi kedime.)

[zeyno]

Ben şiirden anlamam, demiştim sana canım kardeşim.

Hoca moca hak getire ayrıca,
bir şair bile olamamışken, ben molla mıyım?

Ama şiir benden anlar mı? Bak onu bilmem.

Bilmek için çünkü henüz 'ben bilen bir şiiri' yakalayamadım.

Hoca yerine abla de bana.
Bu hem sevimli, hem mütevazi.

Ne hocalar köpürür, ne şair küser..
şiir bile sevinir şahsen bana hitabın Zeyno ya da Peria Abla olursa.

[zeyno]

MADEM DERT ÇOK DERMAN YOK TEK ÇIKIŞ ŞİİR...
diyeyim bi şey
işin içinden çıkamayıp uykuya kaçmadan önce...

*

Bak Cumali Bey,

Ezberini unutup, sözcüklerin (cümleleşince ezber bozan) anlamlarını hatırlamalı ve doğrudan doğurgan o anlamlara yönelmelisin.

Şiiri, doğa gibi doğanda duyduğunu ben duydum, işittim şahsen.
Ama senin başka sesler de duyman, işitmen ve o sesleri kendi sesinden ayırt ederken, sanki senin sesinmiş gibi de işitip, anlaman lazım.   

Bu olmadıkça, yazılara hikaye olan her şeyler gibi, sen şiire, şiir sana yazılmaz hikaye olur…

[cumali22]

          Ezberini unutup, sözcüklerin (cümleleşince ezber bozan) anlamlarını hatırlamalı ve doğrudan doğurgan o anlamlara yönelmelisin.
          Şiiri, doğa gibi doğanda duyduğunu ben duydum, işittim şahsen.
Ama senin başka sesler de duyman, işitmen ve o sesleri kendi sesinden ayırt ederken, sanki senin sesinmiş gibi de işitip, anlaman lazım.
          Bu olmadıkça, yazılara hikâye olan her şeyler gibi, sen şiire, şiir sana yazılmaz, hikâye olur…          Sedef (Kandemir) Hocam’a da MSN’de şiirimi anlatıdan kurtaramadığımı söylemiştim. Olsun öyle de güzel, bunu sizin tarzınız olarak kabul edin demişti. Elbette bu benim aşmaya çalıştığım bir sorundu ve tarz olarak kabul etmedim. Biraz daha özenirsem aşabileceğimi biliyorum.
          Bunu kanıtlamak için aşağıdaki eksik şiirimi yazdım. Aslında gece karanlığında yazmıştım. İki saat uyuyup sabah uyandığımda yazının kağıda çıkmadığını gördüm. Okuyabildiğim, kurtarabildiğim kadarını size sunacağım:

Tamamlanmamış Gecelerden Şiir Parçacıkları

Bir kuyruklu yıldız çizer yüreğimizi
Yırtarak geçer en olmadık bir anda düşlerimizi

Gökkuşağı renklerimi sunarım her sabah
Akşama varmadan kirletirler tüm renklerimi

                                       Cumali Cumalioğlu
                                       20.01.2008 - 04:28 MLT
     
Bu eksik haliyle bile Yelda Örtmenim beğenmişti.

          Evet sevgili hocam (son bir kızdırma!) aslında aşağıya aldığım sözlerde ben bunu itiraf etmiştim.

              şiir aslında sözcüklere
              sığdırmaktır yaşamı
              özündür özlü sözdür!
              az sözle çok şey söylemektir
              ben bunu başaramadım!

              Asıl ders, yukarıdaki ilk iki paragrafınızda gizli. “sözcüklerin (cümleleşince ezber bozan) anlamlarını hatırlamalı ve doğrudan doğurgan o anlamlara yönelmeliyim” asıl sihir burada. “benim doğandan duyduğum başka sesler de duymam, işitmem ve o sesleri kendi sesimden ayırt ederken, sanki benin sesimmiş gibi de işitip, anlamam lazım” evet Peri Abla tamamen katılıyorum. Ama bunu başarmak kolay olacak mı onu bilmiyorum.
          Bu sözleriniz bu güne kadar aldığım tek dersti. Tek sihirli ders! Şiir sitelerinde hemen her zaman birileri bir şeyler yazıyor. Ama anlamak için sizin deyiminizle “Nasa’lı bi uzay kapsülü içinde” olmam gerekiyordu.
          Yararlı dersiniz için çok çok teşekkür ediyorum, ablacığım! Ayrıca zaman ayırıp ilgilendiğiniz için minnetle (izninizle) ellerinizden öpüyorum.

[zeyno]

Sevgili Ozan Kardeşim,

Şiire dair sorularının kendimce yanıtlarını ve senin sorun gördüğün sorunlarıyla başa çıkmanın yine kendimce yöntemlerini yazacağım sana bu sayfalarda...

Ama ne zaman?

1. si ev tekke gibi. Bu demektir ki boş vakit değil... Boşluk kadar vakit de bulabildikçe..
2. si elime de kalemime de önce kurallı cümle kurmayı sonra hangi konuda düşünüyorsam, o konudaki düşüncelerim dökülürken kağıda bir bir hiç birinin sırasını sırasından saptırmamayı öğrettiğimde...

Dur, bi daha deneyeyim ne dediğimi daha derli topluca yazabilmeyi

Önce, bu elime, bu kalemime.. tane tane kurallı cümle kurabilmeyi...
sonra, disiplini çok zor olan ve bu çok zorluk nedeni ile neler neler yaptım ama bu güne değin bir güncük bile asla disipline edemediğim düşüncelerimi, benim yerime disipline sokmayı belki öğrettiğimde..

Oh be yazıcığım.. Umarım bu kez anlaşılırız.
Çünkü, elimiz, kalemimiz; bu dilimizle.. ve arap saçı düşünceleri beyinciğimizin... sofradaki yeşillik gibi parlak ve taze, anlaşılmazsa anlaşamayız biz Cumaliyla. Anladın beni.

[cumali22]

Sizde anlaşamadığımız kanısı nasıl oluştu, bilmiyorum. Benim yanlış yazdığım bir tümceden kaynaklanmış olabilir mi, bunun da ayrımında değilim. Bana sorarsanız gayet iyi anlaşıyoruz. Bakın artık hocam da demiyorum. Abla kardeş de olduk! Daha iyi anlaşabilmek için, başkaca neler gerekli ablacığım???

[zeyno]

Her anlatı, bir üslup içerir. Ancak anlatının kendisi bir üslup değil, yazın türleri içinde bir biçimdir.

Dedim mi, dedim. Var mı bi şey anlaşılmayan? Yok gibi, gibi. İyi. O zaman...


Şimdi,

Bir şairin; şiirini, biçim olarak anlatıyla kurmakta olan bir şairin,

Şiirindeki bu anlatı biçimini aşma arzusu
Hem kendisini hem şiirini geliştirme adına iyi arzu olduğu gibi
bireysel olan her tercih, nasıl ki her bireyin her zaman hakkı ve her zaman  haklısıdır; hiç tartışmasız…
bilinçli de bir tercihtir ki bu da onun hem hakkı hem tartışmasız haklısıdır, kuşkusuz görüyor ve duyuyorsa şiirinde anlatıyı aşmanın acil ihtiyacını...

Ancak!

Şiirde, sanatlı bir anlatının saat gibi işleyen bir üsluba rağmen, aşılması ille de, -Cumali gibi daha başka şairlerin de arzuladığı bir şeyse bile…-
günümüzde şiir için aşılması zorunlu bir sorun mudur? Ben şahsen bunun hiçbir zaman hiçbir iyi bir şiir için bir sorun olduğunu da olacağını da düşünmüyorum.

Yani, ‘şiirde anlatı olmaz!’ diye bir kural yok bir kere benim bildiğim. Çünkü şiirin, insanlarca yazılmaya çizilmeye çalışılsa da, ne bir anayasası, ne bir babayasası da yok henüz, hükümetler değişir o değişmez-değiştirilemez olan anayasada temel bir yasa gibi…

Ben aklıma, aklım bana bastıkça yazacağım sana Cumali. Madem sen de benim gibi hem saf kan şiir, hem safsın biraz şiir içinde… Söz konusu olamaz kaçmam sayfalarından.

Şiirle.

[cumali22]

Siz bana sihirli sözcükler taşıyan, sihirili dersler veren bir tanecek ablamsınız. Çok şanslıyım. Herkesin düşlerinde bile bulamadığı bir Peri Ablam var. Daha ne isterim ki? Yazdıklarımdan korkuyorum. Umarım yanlış bir haltla Peri Abla'mı kaybetmem!