Hakan Kartal Şiir ve Yazıları

[Nisa NUR]

Saat Karanlığı İstanbul Geçiyor... Evet, şiir burada. Sözcüklerin şahdamarını parçalamak işi olan şiiri biliyor Hakan KARTAL...

[Hakan Kartal]

Ölüm



saklanmaktır gökyüzüne

Vişne ağaçları
yağmurun yaprağına tutunmadan önce






Eylül 2000/Kalpazankaya

[Şeyda GÜNEŞ]

Ölüm ancak bu kadar güzel özetlenebilir, şiirle. Şiirle.

[Hakan Kartal]

Ölüm şiirin denize dokunduğu yer belki de.





Sır



aşk
sadece ayna’ya gülümser

ayna'da gülümser aşk
sadece

 



Kalpazankaya 1999 Nisan'ı

[ayse]

çapraz görüntü

[Hakan Kartal]

Cevap




ağladığımı görmeyin diye
yarın olmadan emziriyorum
kimsesiz ağaçları




Heybeliada 2005

[sedef Kandemir]

Kısa dizelerinde hüznü taşıran dalgalar getiriyorsun...

Benden de selam olsun, Heybeli'den yolcularken sen güneşi...

 

[Hakan Kartal]

Selamınızı göğe uladım Sedef Kandemir. Sağolun.


Aklıma on yıl önce yazdığım bir kaç satır gelmişken, buraya yazayım.



İstanbul'un Şarkısı




Zamanın kimliğini bırakarak boğaziçinin sancılı suyuna.../


Dökülüyor mavinin derinliğinde Boğaziçi hikayeleri. İstiklal insan kokuyor şiirlerde. Üsküdar tütüyor çocuk gözünde, yalnızlığımız yürüyor Galatada, Sirkeci Haydarpaşa'yı özlüyor, martılar Kızkulesini.

Ben seni İstanbul.

Adalar'da aşk çırpınıyor, Moda'da hüzün, Kavak'ta terli ekmeği genzimizde balıkçıların. Deniz deliriyor Anadolu feneri'nde, Karadeniz martılara dayılanırken.

Gözlerimden akıtıyorum seni. Suriçinde gölgeleri yürüyor Yeniçerilerin. Ayasofya güneşi öpüyor, özgür şimdi Topkapı Sarayı. Zaman avucunda kısalıyor Gülhanede ceviz ağaçlarının, ağlatıyor Yenikapı'da balıkçı naraları, susturuyor Yeşilköyün taş sokaklarının yalnızlığı.

Açılıyor Çarşambanın siyah perdeleri, aralanıyor Yedikule kapıları. kavgası bitmiyor Kasımpaşanın. güneşsiz odalarına martı sesleri üşüşüyor Sultanahmet'in

Güvercinler beyaz gelinlikleriyle omuzlarımda kanatlanıyor, akıyor Boğaziçi'nden kuş sürüleri, yakamoza boyanırken geceler. Gökyüzü mavisinde bırakıyor bulutları, ay çarpışıyor, gök kuşatılıyor, yağmur kokuyor İstanbul.

Aşk kokuyor, ağlamak, ölmek kokuyor bütün kaldırımları...










30 Aralık 2000/Ortaköy

[Şeyda GÜNEŞ]

"İstanbul Şarkısı" beni öğrencilik yıllarıma götürdü, az emeği geçmedi İstanbul'un bana...

Sağol Hakan.

[Hakan Kartal]

Okuyan gözlerinize sağlık Şeyda Güneş.




Saklanma


 

nasıl olsa karanlığı da öldürecek kirli ellerin
içine bir güvercin konacak
omzunda kan güneş
tamamlanacaksın

eksilmiyor anlıyor musun
yüzünü perdeleyen ışığın gerçekliği
parmağını ezemeyecek, tanrı
seni de yağmur sanacak

düşürüleceksin
kalbine uzak topraktan
paylaşılacaksın

çiçekler de kan'lanacak
yarın sonbaharı kuşatsa da
tüm su'lar birleşip
damarından akacak
bölünmeyeceksin

saklanma!
hayır
ölmeyeceksin

 


BH Sanat S:7

[Şeyda GÜNEŞ]

Evet "Saklanma"yı daha önce BH'da okumuş, yanına iyi şiir anlamında bir im düşmüştüm... Yeniden okumak güzel...

[Zeki Karaaslan]

Hakan KARTAL modern şiiri özümsemiş bir imza olarak ismini şiir duvarına kazımakta...

[Hakan Kartal]

Değerli büyüğüm Zeki Karaaslan. Düşünceleriniz için şiir adına teşekkür ederim.

Sevgi ve selamlarımla.

[Hakan Kartal]

Çağrı



Ey yoksul kentin seyyahı
heybende gökkuşağını yudumluyor gece
yağmura saplanmış ayakların

Deniz düşkünü, ey!
küpeşteden akar sarhoşluğun
gözlerinden kaç deniz batar
kaç ayrılık döllenir

göğsüne saplanan çiçeklere dön de bak!


Gölgesinde yalnızlığını okşayan ey
sabahların yelesine zehir akıtan adam
kovalanıyor cinayetlerin
sokağın kan

suyu kirletir aldatmaların
kimsesiz saat yangına ramak
ölümün bu yüzden erken saracak parmaklarını

Bu yüzden düşlerin cehennemde bir an







Şehir Temmuz 2009

[Şeyda GÜNEŞ]

"çağrı"yı oylumlu bir şiir olarak not ettim bir kenara.