|
Sanat Dedektifi
|
 |
« : Ağustos 25, 2008, 23:51:47 ÖS » |
|
BİR MİNİMAL ÖYKÜ DENEMESİ:
M. YAĞMUROĞLU ŞİİRLERİ NEDEN KAN KAYBEDİYOR
Her yerde olan hiçbir yerde olmaz! Bu özdeyişi hep taşıdım kalbimin mintanının döş cebinde, mektubum oldu, ilk sevgiliden alınmış mektubum bildim, titredim üzerine, korudum bir bebek gibi. Gül bildim ya da, kokladım, koparmadan dalından. Kimileri “takıntı” dedi huylarıma. Bense “kabe”m gibi döndüm yüzümü her vakit, sarıldım. İnsan yönünü kaybetmeye görsün, en kallavi korungalarda vurgun yer, med-cezirlerde suya kapılır, üzer tusunamileri. Tuttum hatırda bu son cümleyi de. Hep. Eski ayakkabılarımı çöpe attırmadım anneme, kahrımı çekti dedim onlar, kıyamam dedim, sakladım eşyalarımı. Dostlarımı da sakladım ben, üzseler de beni, kalbimi bu yüzden sevdim, katlandığı için hayırsız dostlara da. Bu incelikler miydi bilemem beni şiire yakın kılan, hep. Kesinlikle öyleydi. Şiir bir incelik işiydi, ama insanların ayıracak zamanları yoktu ona Gülten AKIN’ın dediği gibi. Bunları söyledim, çünkü bir yerden giriş yapmam gerekti söylemek istediğim asıl sözlere: Bilgi sahibi olmazsan, fikir sahibi de olamazsın. Şiir için fikir sahibi olmak adına hep koşmalı bilginin peşinde. Neredeyse o, oraya. Bu cihetle, hem edebiyat dergileri, hem kitaplar, hem de iyi sanat siteleri izlenmeli, nerdeyse şiir oraya bir koşu bakmalı. İşte bu bakmaların birinde rastladım onun bu limandan ayrıldıktan sonraki şiirlerine. Asmıştı üzüm salkımı gibi, “gözlerinde üzüm yandı kuşlarımın” görünce şiirlerini. Mehtap sana neler olmuş böyle dedim içimden. Şiirin ne? Güç neredeyse oraya koşan şair, kendini değil şiirini yormuşsun, üzgünüm. Oysa bedbaht olmamalı hiçbir şiarın türküsü.
0 gemi de, hala, inatla yol alıyor okyanusta. Batar dedin yanıldn. BİLİYORUM BİR DAHA HİÇ AYNI GEMİDE OLMAYACAK BİRLİKTE ŞİİRLEŞMEYECEĞİZ. Yine de sevgi kadim kalsın aramızda. Bilirsin sitem sevgiden doğar. Ve dostlar dostlarını hep bir adım önde görmek ister, hayatın ve şiirin yolunda. Arkadaşın Kübra.
Zehra YENİCE
|
