"kurşunlara gelirken arka mahlede"

[selim-cem]

                           KURŞUNLARA GELİRKEN ARKA MAHLEDE
          Son yıllarda varoşla aramıza perde indi sanki. Moderniteyle-Gelenek arasında tartışmalara sıkışıp yokun-yoksulun sesini unuttuk.   Dokuz çocuklu bir ailenin iki göz odasında yanyana yatıp nişastadan ibaret bir beslenme reçetesiyle büyüyen hangi çocuk hayata "pozitif" bakabilir ?  Her birey için engeller var, ancak bazılarımız için bunları aşmak masal dünyasına rol kapmaktan ibaret. Genç bir üniversite öğrencisi iken  Ankara'da- kitapevine imzaya gelen  Hasan Cemal ülke ahvaline ilişkin ciddi sorularımızdan bunalıp "kendinize kız arkadaş bulun, vaktinizi iyi geçirin " türü bir "akıl" vermişti.  
         Bu iyi vakit geçirmek hadisesi o zamandan beri kafamı kurcalamıştır "bir kenar mahalleliyim/ mecburen uzaktan severim / ev önlerinde babalar/kızlarına baksam cinayet sebebiyim "  Süha Tuğtepe'nin bu şiirini daha sonra Ahmet Kaya besteleyip-seslendirdi. Varoşun sesi tam da buydu sanırım.  Yine yıllar öncesinde Çağdaş Türkü Topluluğunun  sözleri Ahmet Erhan'a ait "kenar mahallede bir pazar günü" şiir-şarkısında ;

konuşmalar, küfürler, çocuk çığlıkları
öper yüzünü yeni bir sabahın
çamaşırlar hışırdar avlularda
bayrakları gibi fukaralığın

     Ahmet Erhan, Mersin'in kenar mahallesinden kesitler sunar Fellini'nin Amarcord filmi gibidir çocukluğa ilişkin anımsananlar aktarılır.  Bu ülkede ekseri çoğunluk Nişantaşı çocuğu değildir anılar benzeşir aslında, yoksulluk bugünümüzde veya geçmişimizde izler bırakmış-bırakmaktadır. Tam da bu saydığım nedenlerle "ötekileriz" adında samimi bir çekicilik vardır. Edebiyata ve hayata "kenar/arka mahalle"nin anılarıyla yoğrulmuş "kentli" bir bakıştır ötekileriz. "Acı"dan geçmiş şiirler yazılır burda bir şarkıda söylendiği gibi "acıdan geçmemiş şiirler eksiktir"  

    Ötekileriz ırkı yada mezhebi öncelemeyen, bu ülkede sonsuz bir kardeşliği düşleyen, edebiyatın kıyı-sesinin sembolüdür.  Yine bundan hareketle "insan"dan uzaklaşmadan estetik olanın peşindedir. Yenilikçi olurken "şaklaban" olmayan, geleneğe yaslanarak-dönüştürerek  "yarın"ı kuranların  sesidir. Edebiyatın erkleriyle, iktidarıyla işi olmaz. Ötekileriz hep kıyıdan seslenecek hep yeni kalacaktır kıyı-kenar-arka mahallenin sesi olarak kalacaktır. Şarkılara dönelim isterseniz ;

Ağladım göz yaşlarım döndü denize
Ben derdimi kimseye söyleyemedim
Kurşunlara gelirken arka mahlede
Düştüm de yerlere bir of demedim

Not : Bu benim anladığım ötekileriz'dir. Farklı bakışlara da saygım vardır.


    

[HBozkurt]

bakışına kurban olayım

hele o fotografın var ya..bakışlarının heybeti..her şeyi anlatıyor sevgili Selim

hiç bir şey yazmazsan dahi..


ben de kirli çocuklardandım..kuş tüylü yastıklara koymadım baş ..

sokak ağzında kurtulamadım..

bir kaç yetik sözcük tutmadı dilim..ne bir sevgiliye

ne aşkı çektim temize

ben de arka mahle..üzerindeki göğ savunmasız gördüğüm

ya öteleriz..arka mahlem..capcanlı dipdiri..

ötekilerizde çocukluğum

ancak her kes bağırsın..sucular..boyacılar..elleri ışıldaklar..çember çevirenler..sosyetikler..kartoncular.tombalacılar

yaptığın kazandığın paraya çevrilmiyor dil

her renk kusulsun resme

sevgili Selim ne yazarsa..altını dolduracak bir şey bulurum.
Yazma güdüsünü tetikleyecek..başka birini tanımıyorum..ille de Selim Cem

.kısmet olurda yanyana bir fotografta

ellerimiz bakışlara konmuş güvercin olur


sevgi selam arka mahleden..