Bir sigara dumanı kadar kararsız ve izmarit kadar yalnız

[nuvanza]

   Artık şairin dediği gibi sessizlik bile yosunlaşmıyor çevremizde. Ne çok dalgalar vurmuş kıyılarımıza o dizeler icat olduğundan bu yana. Biz ise ne çok şehir terk etmişiz seninle. Uyku bölen şehir çıkışlarındaki aramalarda en çok biz korkmuşuz. Çünkü aşk kaçakçısıyız biz, cezası ağır; yaşamak. Sararmış bıyıklardan süzülen sahte gülüşler bile kandırmaya yetmiş bizi. Kimse bir pankart kadar gururlu çıkamamış karşımıza. Hep yeni gelen eskimiş, eski olan kıymetliymiş. Anladık ki cenazelerde tek gerçek gözyaşı döken tabutun içindekiymiş.

   Burnu morarmış dilenciler bile terk etmiş bu kenti. Okul bahçelerinde zorla antlar içmiş nasırlı elleriyle çocuklar. Bu çocukların çalışkandır çoğu hem de doğru. Ama kimse sormaya cesaret edememiş esmer yüzlerinin özündeki uyruğu. Annesinin memesine yapışan bebek gibi tutunmuşuz hayata. Gözlerimiz kapalı ve bir akşam akrep her zamanki gibi yelkovana sevdalı.

   Sakallarımdan damlayan şarabı düşürmüşüm göğsüne. Düş kadar çıplağız seninle, umut kadar utangaç. Verdiğimiz her sözü çarşafı beyaz yataklarda bırakmışız. Sabah uyandığımızda güneşten bile rahatsız olmuşuz, korkmuşuz. Hangi şehre mülteci olursak yaşamdan biraz daha uzaklaşırız diye düşünmüşüz. Çaresiz kalmış, çiğdemler ve karanfiller gibi solmuşuz. Asla yenik düşmemişiz yine de. Sehpaya hep kendimiz vurmuşuz.

   Bileklerimize yapışıp kalan jiletler kadar kin dolu olsak da, cebimizdeki tüm bozuk paraları sadece elleri kirli sokak çocuklarına verebilmişiz. Eski bir fotoğraf kadar masum asılı olsak da duvarda bu gecekondunun üniformalar eşliğinde yıkılacağını unutmuşuz. Tren garlarının gizli yerlerinde açık seçik konuşurken bile utanmamışız ama dudaklarımızın sürtünmesinde çıkan kıvılcımla tutuşmuşuz. Hangi sabah penceremizi güneşe açsak, güvercinlerin getirdiği kırıntılarla doymuşuz.


   Bir sigara dumanı kadar kararsız ve izmarit kadar yalnızız şimdi. Hep başrolü paylaşmışız seninle acıya layık bu filmde. Yan yana yürürken elini tutmaya karar verdiğim an kadar net yaşayamamışız bir daha hayatı. Saçlarının kokusunun kutsallığını aramamışım başka tenlerin derinliklerinde. Kıçını kaldırım taşlarına dayayıp uyuyan sokak köpekleri kadar vurdum duymaz olmuşuz. Sen ise şimdi terli ellerim arasında hala beslediğim bir çiçek gibisin. Kimsesiz bir mezar gibi yalnız olsak da, belki bir gün üzerimde filizlenirsin.

[HBozkurt]

..uzun yazmak göçebe kuşlar gibi..savrulmak daldan dala
şiir atlasında konakladı yüreğim..açsam ..kahvenin kırağı çalan gözlerine bir yudum bir dudak kondururdum
şiir söylenmeyi sustum..azıcık..ne çok yüreğim varmış dedim sonunda..ıskartaya çıkmış duygumu serdim gizli köşe..perili cinli fallardan çıkmak üzereyken

kelimelere sürülen süs..tak takıştır..sür sürüştür rivayetleri altında..gerçekle yüzyüze buluşmak..

iyi şeyler ..çıkagelir heybesinden ..argın yerleriyle
güzel soluk işiten tarafıma..nefesimi bozdurdum..üstü kalsın diye

şiir ne menem bir cumhuriyettir ki..herkes özgürlüğünü tutkallıyor..sözcük bozan oyunlara
dilini üreten bu coğrafya yetmez mi!!

sevgi selam derken..kalabalıklığımıza eklendiğini

[cigdemünal]

Tamer'im, yolum, yoldaşım.

Hoşgeldin çocuk. Okumaktan haz duyduğum ve kalemini tanımaktan onur duyduğum en temiz yanlarımdan birisi sensin.

"Emeği, sevdayı, çiğdem'leri yazmaya, susmak bilmeden anlatmaya devam etmelisin" demiştim sana. Teşekkür ediyorum.

Sevgimle

[Şeyda GÜNEŞ]

Bu güzel yazı şiirler bölümüne değil de genel yazılar bölümüne asılmalı bence.

[Mehmet Ak]

sevgili tamer hoşgeldin.
güzel bir deneme metni... kutlarım...
sevgilerimle.

[ayse]

umut hep umut


yeşil!

hoşgeldiniz

[nuvanza]

tüm yorumlar için çok teşekkür ederim.yazının türü konusunda bir sıkıntı olduğunu biliyorum acemilikten olsa gerek..

  burada olmak güzel.hoşbulduk herkese..dostlukla..

[Betül]

 Hoşgeldin tamer..yazını zevkle okudum..okuyacağım da...

[sedef Kandemir]

Hoş geldiniz, okunurluğu oldukça akıcı bir yazıydı.

[nuvanza]

çok teşekkür ederim yorumlarınız için..

[bese]

bu kent öldürüldü diyorlar!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[nuvanza]

bu kent ölmedi.içinde insana dair ne varsa onlar öldü.özgürlük,aşk,umut,.geride binalar kaldı bir de sevişenlerin suç ortağı sinemalar.