Nazım Hikmet Sayfası

[sedef Kandemir]

MEMLEKETİMİ SEVİYORUM

Memleketimi seviyorum :
Çınarlarında kolan vurdum, hapisanelerinde yattım.
Hiçbir şey gidermez iç sıkıntımı
memleketimin şarkıları ve tütünü gibi.

Memleketim :
Bedreddin, Sinan, Yunus Emre ve Sakarya,
kurşun kubbeler ve fabrika bacaları
benim o kendi kendinden bile gizleyerek
sarkık bıyıkları altından gülen halkımın eseridir.

Memleketim.
Memleketim ne kadar geniş :
dolaşmakla bitmez, tükenmez gibi geliyor insana.
Edirne, İzmir, Ulukışla, Maraş, Trabzon, Erzurum.
Erzurum yaylasını yalnız türkülerinden tanıyorum
ve güneye
pamuk işleyenlere gitmek için
Toroslardan bir kerre olsun geçemedim diye
                                                   utanıyorum.

Memleketim :
develer, tren, Ford arabaları ve hasta eşekler,
kavak
       söğüt
              ve kırmızı toprak.

Memleketim.
Çam ormanlarını, en tatlı suları ve dağ başı göllerini seven
                                                               alabalık
              ve onun yarım kiloluğu
                          pulsuz, gümüş derisinde kızıltılarla
                                           Bolu'nun Abant gölünde yüzer.

Memleketim :
Ankara ovasında keçiler :
kumral, ipekli, uzun kürklerin pırıldaması.
Yağlı, ağır fındığı Giresun'un.
Al yanaklı mis gibi kokan Amasya elması,
zeytin
        incir
             kavun
ve renk renk
                 salkım salkım üzümler
ve sonra karasaban
ve sonra kara sığır
ve sonra : ileri, güzel, iyi
                             her şeyi
            hayran bir çocuk sevinciyle kabule hazır
çalışkan, namuslu, yiğit insanlarım
                                yarı aç, yarı tok
                                                 yarı esir...

Nazım Hikmet Ran
1901- 1963 (üç Haziran)

[cigdemünal]

SALKIMSÖĞÜT

Akıyordu su
gösterip aynasında söğüt ağaçlarını.
Salkımsöğütler yıkıyordu suda saçlarını!
Yanan yalın kılıçları çarparak söğütlere
koşuyordu kızıl atlılar güneşin battığı yere!
Birden
bire kuş gibi
              vurulmuş gibi 
                         kanadından
yaralı bir atlı yuvarlandı atından!
Bağırmadı,
gidenleri geri çağırmadı,
baktı yalnız dolu gözlerle
              uzaklaşan atlıların parıldayan nallarına!

Ah ne yazık!
            Ne yazık ki ona
dörtnal giden atların köpüklü boynuna bir daha yatmayacak,
beyaz orduların ardında kılıç oynatmayacak!

Nal sesleri sönüyor perde perde,
atlılar kayboluyor güneşin battığı yerde!

Atlılar atlılar kızıl atlılar,
atları rüzgâr kanatlılar!
Atları rüzgâr kanat...
Atları rüzgâr...
Atları...
At...

Rüzgâr kanatlı atlılar gibi geçti hayat!

Akar suyun sesi dindi.
Gölgeler gölgelendi
               renkler silindi.
Siyah örtüler indi
               mavi gözlerine,
sarktı salkımsöğütler
                     sarı saçlarının
                                   üzerine!

Ağlama salkımsöğüt 
                     ağlama,
Kara suyun aynasında el bağlama!
                                       el bağlama!
                                                ağlama!
                                                                      1928

[Bahattin YILDIZ]

Affınıza sığınarak Ötekileriz Kurallarından 5 maddeyi anımsatma gereksinimi duydum.


5. ÜRÜNLER SİZE AİT VE ELEKTRONİK ORTAMDA İLK KEZ otekileriz.net’de YAYIMLANIYOR OLMALIDIR.
Ekledikleriniz öznel ürünleriniz olmalıdır. Ötekileriz Girişimcisi olmayanların ürünleri, ancak size ait ü.s.t.e.ki.f. lerinizde (ü.s.t.e.k.i.f.'in Açılımı : Ürün-Sanatçı- Tanıtım- Eleştiri- Kuram- İnceleme Fırtınalarınız) değerlendirebilirsiniz. Varsa alıntılarınız; kaynağını açıkça göstermeli ve ürününüzün beşte bir oranını geçmemelidir.

[Bünyamin Durali]

Buraya daha önce yazdığım bir yorumumu, bir arkadaş, kendilerine yönelik bir örselemeymiş gibi algıladığından; (yanlış anlayan kişi, Sedef Kandemir değil), kimseyi incitmek istemediğim için, hoşgörünüze sığınarak kaldırmış bulunuyorum.

[sedef Kandemir]

Burada yayımlanan tüm şiirler Nazım Hikmet'in bizlere unutmamamız gereken davasını anlatan şiirlerinden kalan, belleğimize kazınan, yüreğimize yazılan sözlerinden alıntılanmıştır. Sahibi; tüm insanlıktır.

Asya Afrika Yazarlarına...


Kardeşlerim
bakmayın sarı saçlı olduğuma
ben Asyalıyım
bakmayın mavi gözlü olduğuma
ben Afrikalıyım
ağaçlar kendi dibine gölge vermez benim orda
sizin ordakiler gibi tıpkı
benim orda arslanın ağzındadır ekmek
ejderler yatar bağnda çeşmelerin
ve ölünür benim orda ellisine basılmadan
sizin ordaki gibi tıpkı
 bakmayın sarı saçlı olduğuma
ben Asyalıyım
bakmayın mavi gözlü olduğuma
ben Afrikalıyım
okuyup yazma bilmez yüzde sekseni benimkilerin
şiirler gezer ağızdan ağıza türküleşerek
şiirler bayraklaşabilir benim orda
sizin ordaki gibi
kardeşlerim
sıska öküzün yanına koşulup şiirlerimiz
toprağı sürebilmeli
pirinç tarlalarında bataklığa girebilmeli
dizlerine kadar
bütün soruları sorabilmeli
bütün aşkları derebilmeli
yol başlarında durabilmeli
kilometre taşları gibi şiirlerimiz
yaklaşan düşmanı herkesten önce görebilmeli
cengelde tamtamlara vurabilmeli
ve yeryüzünde tek esir yurt tek esir insan
gökyüzünde atomlu tek bulut kalmayıncaya kadar
malı mülkü aklı fikri canı neyi varsa verebilmeli
büyük hürriyete şiirlerimiz

Nazım Hikmet

3 Haziran bedeninin aramızdan ayrıldığı tarihtir.

[zeyno]

Nazım, unutulmuş mudur ki anımsayalım?! Anımsatalım..
Nazım, her gün, her dakikada, binlerce defa anılır ancak..

Atıyorsa kalbimiz

aşkta
bir gül açması
bir kuş uçması

Göğe karışıp aşkla buluşan gül ve kanat olmalı Nazım
hafızamızda..

py

İtirazım var baylar, bayanlar! İtirazım var, bu başlığa..

[sedef Kandemir]

Tamam peki, peki!

  haksız da değildin yani...

[zeyno]

' Anmaya. animsatmaya itirazim var!'
derken.
hakli cikmak degildi derdim
Sedef Melegim, sen biliyorsun!
Tamamiyle arzumdu: guclu ve masum!
inandigim: hayati.. gereklilikti
yasatacak hakkiyla
yasamakta hayalim
bir agac gibi tek ve hur
bir orman gibi kardescesine
hepimiz icin olmasi lazim

kucakliyor dostlukla.
seni
beni
herkesi
her gun
Nazim'li
once cocuk bir agac
sonra kardes bir orman
olmaya
evet
olmaya
maya
davetliyorum

[sedef Kandemir]

Bir orman gibi kardeşiz biz demişiz, inanmışız bir kez. Hiç yanlış anlaşılır mı düzeltmek bir hatayı? (laf aramızda ben de sevmemiştim o sözcüğü)

Hatırlamak. ne hoş bir söz değil mi anımsamak yerine...
Hatırlamak dedim de...
Bak sana ne getirdim...

21-1-924

Lambayı yakma, bırak,
sarı bir insan başı
düşmesin pencereden kara.
Kar yağıyor
karanlıklara.
Kar yağıyor
ve ben hatırlıyorum.
Kar...
Üflenen bir mum gibi söndu
koskocaman ışıklar...
Ve şehir
kör bir insan gibi kaldı
altında yatan karın.
Lambayı yakma bırak!
Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların
dilsiz olduklarını anlıyorum.
Kar yağıyor
ve ben hatırlıyorum.

Nazım Hikmet

[zeyno]

HATIRLAMA

Uzaktın,
bana uzaktın.

Düşünmemiştim tuzak olacağını
sana yakınlaştıkça.

Düşünemezdim tabii
düşünmedikçe her an hatıralarla...

Perihan Yakar