SON DÜŞÜNCEMİN MASALI

[Betül]

 

Geleceğini baştan yöneticilere satmış ve karşılık olarakta umutsuzluğu almış bir yazı ile selamlıyorum geleceği.Ülkemizin geniş coğrafyası,güzel iklimi ile övünürken,o topraklarda helak olan ve hergün birinin daha umudunu sisteme sattığı nesilleri gözardı ediyorlar.
   Tarihimizle övünüyoruz ''KAZANDIK'' diyoruz ama yaşayamıyoruz SADECE TOPRAK KAZANDIK EFENDİLER! Tarihte kazandık ama yaşama umutlarımızıda savaş alanlarında bıraktık .BİZİM ŞEHİTLERİMİZ BEDENLER DEĞİL,UMUTLARDIR!
   Ülkemiz için dökülem kanlar neden manasızlaştı?hani daha iyi bır yaşam içindi herşey.Her savaşın ardında dahada kaybolan gelecek..
-Güzel bir geleceğin yolu nereden geçiyor efendim?
-Şuradan çoçuğum.
-Ama o yolde devler var efendim,üstelik sonu da görünmüyor.
-Hayır çoçuğum o devler senin düşüncenin masalı..
   Bu diyaloglar zihnimin giriş cümleleri...
  Kaç kişinin seneleri tarihte asılı duruyor?Kaç destan tarihin koynunda uyuyor?Milletce tarih denen bu karanlık devin varlığını ruhlarımıza sığdırmış hayatın en uç noktasındayız.Hangi devir bu 7 uyuyanlar hala mağrada ,Mehlika Sultan Kaf Dağı'nda,Nuhun gemisi hala orada....Hepsi yerinde.Tarihte ince çizgiler ardında.Tarihin göremediğimiz damarlarında dolanırken  biz  yeni destanlar,yeni yalanlar mı uyduracağız?Bu lakırdılar mı büyütecek yoksa bu neslide?
  Sankı yeni destanlar mı yazılmalı?Yoksa yeter mi tarihimizin tozlu yaprakları?Hangi noktasında tutmalı tarihi ve kaldırıp asmalı tekerürün anlına?Saydam milletlerın yanlışlıkları dolduruyor tarihi.Biz ise tarih kime göre yazılıyor bilmeden yatıyoruz köprü altlarında ,ülkenin boş ve kanlık sokaklarında.Tarih yazar mı gözleri kan bürümüş diktatörler varken ,gençleri,sokakları...
  Ya tarihin ağladığı sayfalar onlar nasıl temizlenecek....
 Ve ben bırakıyorum satırlarımı tarihin karanlık yollarına,kalemim utanğaç,divane sözcüklerle kol kola düşlerim.Nereye gideceğini bilmiyorlar..Sadece imkansızımı arıyorum tarihin yarı karanlık suretinde.

[Betül]

 BELKİDE YAZILMASI GEREKEN BİR TON SÖZCÜK DOĞADA BENİM DİLİMİN ZEHRİNİ BEKLERKEN,BEN YÜREĞİMİN BALINI AKITIYORUM BEYAZ KAĞIDA...

[zeyno]

İşte
Bir gün sen gelsin,
Senin gibi soru soran daha ne çok çok güzel
seslerle gençler de gelsin

Diye kaç bir
ben sustum
 
Beni susan o kaç bir, kaç umut gün, kim bilir!?

Şimdi hoşgeldin.

py

[Betül]

 SENİN SUSUŞLARINDIR BİZİM ÇIĞLIKLARIMIZ...

[zeyno]

Sorularının cevaplarını önce bir, bir sen bulacak kendine
sen vereceksin.
Ki hesap da sorabilesin sorularını var eden o birilerinden

Ama daha birine bile sen bir cevap bulmadan, sıralanırsa
başka sorular! Yüzme bilirken boğulursun içinde, buruşur
o güzelim, ince, tazecik kafan.

Ben bunu benden bilir öyle söylerim, başka şey bilmem.

Son satırı yazarken, hep en iyi bildiğim içte sevgimi, bilmediğim şeylerin dışında tuttum

py
 

[zeyno]

Yanadı gülüm keten helvam!

Sayın Yönetim,

Ya duruma el koyun, ya da bana acele yardım

Yandı gülüm keten helvam!

Yandı

Cım

Cım

cım

[Betül]

 Ama varlar o sorular hep varlar...once,sonra,hep bırden ama varlar..  
 Bir masal var bildiğim ama kimseye anlatamadığım.Anlattığım ama kimsenin dinlemediği..ve kimsenin dinlemeyeceği son dakıkamda kendime anlattığım ve düşen bütün elmaları kendime ayırdığım bir masal..Hayatı sonkez düşündüğüm...
          

[Betül]

        nıyekıne nıye yanıyo   

[zeyno]

Keten helvam yanmadan, yapmam ki başka

Aldırma sen yandı mandı.. ey! imdat!
tempolu bir nakarattır feryadım liseden kalma. 

py

[Betül]

 ha lıseden kalma..bende imdaatttt polisss!! diye çığırırdım...

[zeyno]

Betül,
şimdi, ne görünce sevindi beynimin gözü,
onu diyeyim mi, ruh kamaştıran
 
önümüzdeki kış aylarında bi şömine önünde oturmuş bir torunla nine

hızlı yazma mesaileri

bekliyolarmış

kimi olcak
seninle beniymiş tabii..

ne güzel hayal, dur gözümü yumayım, bi daha göreyim.. işte gördüm, yine gördüm..

Ama bi şey daha var, hem riziko hem zippo gibi bir şey

Çok kuvvetli pas çözücü etkisi yapmazsa eğer beyinleri yerlermiş böyle hayaller

Hayallerin bile yerli yerinde olanı varmış. Çünkü eğer hayaller yerli yerinde olamazlarsa, hafızamızın odacıkları çok karışırmış.



 

[Betül]

 BEN HAFIZAMI KURBAN EDERIM O HAYALE YAAA....KARMAŞADA YAZARIZ BİZDE EN KARIŞIĞINDAN:) SICAK SICAK..
HEM BENCE EN YERINDE Bİ HAYAL 

[Bünyamin Durali]

Betül'ün denemelerindeki edebi değerlerle donanık tarih tutkusu, geçmişin tozlu sayfalarına terk ettiğimiz güzelliklere yaktığı ağıtlar, hep çekmiştir dikkatimi.

Betül, tarih'e dokunurken dondurmamıştır onu, müzelik etmemiştir. Güncelin, şimdi ve şurada yaşadığımızın bir uzantısına dönüştürmüş, hayatın kılcal damarlarına bağlamıştır. Dolayısıyle, gelenek'ten yararlanmayı öncelerken, gelenekçiliğin satükoculuğunu bilinçle reddetmiştir. Geleneği, günümüzün ve geleceğin prangası olarak değil, daha ileri mevzilere taşıyıcı bir unsur olarak ele almıştır.

İleri ve özgürlükçü bir tutumdur bu. Yazınsal değerlerle bütünleşince de, daha bir seviye kazanmış oluyor.

Tabii, şunu da belirtmeliyim geçerken: Betül'ün yazılarında yoğun dil yanlışları var. Kısa sürede çözmeli bu sorununu. İyi yazarlar, her şeyden önce dilleriyle varlar zira; "ne"yi anlattıklarından çok, "nasıl" anlattıklarıyla.