"Borcum Yok, Bozdurdum Ömrümü"

[cigdemünal]

                                 "Borcum Yok, Bozdurdum Ömrümü"

                                                                                            
                                                                                       (Her sözüm, her daim) Ümit Ilgın Yiğit'e


    Alacaklarını toplayan zindanlara değil şimdi sözüm.
Sen yine de hazırla tedariğini. Bozduracak neyimiz kaldı ki başka. Olur ya düşerim senden ayrı...
Gençliğim düşmüşken payına.

(Al bir/az.)

"Düşmesin kirpiklerinin gölgesinden başka gölge
doğacak yarının şafağı olan gözlerine"

 
Kirpiklerinin gölgesi mi?
O da nesi? Neresi?
Güneş gözüne kaçmış, oradan içeri akmış. Gözlerim kamaşıyor, bakamıyorum. Elini tutayım desem tenim yanıyor.

Güneş kaçmış içine. Güneşe çalmış yüzün. Kumlarda debelen biraz. Köz ol.
Sıcağından kaçarken dirseğimi gövdene çarpmışım.

Gölgem gölgene karıştı. Ben bir izim şimdi. Suretine yapışmış tek bir iz. Çek çıkar beni...
Baştan aşağıya soyarak çıkar. Salt sesim kalsın geriye.

Susturma beni!


Sesim kırıktır benim. Her kalıba sığar, her kalabalığı duyar. Kalabalıkta kimsenin sesi benzemez kimseye. Bir benim sesim herkesin sesinin benzeridir.
Çok seslilikten ayıklamaya çalışma sesimi. Soğuk bir nefes kadar ayaz vurur böyle vakitlerde. Bu bir kaostur. Ellerin donar.
Belediye korosuna nanik yapıyorum tek dilimden çıkan çok sesimle. Terbiye edilmiş sesler utanıp kaba birer uğultu oluyor karşımda.

Gör bir/az!

Madem güneşi yuttun gözlerinle, madem bunun tek tanığı kirpiklerinde kalan gölge ve madem bu "giz" olur, "sus" olur içimizde.

Sen sus bir/az!

Unutma! Konuşursan akşam üstü ölen sevdalar sabaha doğmaz yeniden. Sus bir/az.
Hem bak ben sana terkedilmiş insanların gece kederlerini getiriyorum, bak ben sana pepuk kuşunun figanını veriyorum.

Dinle bir/az, sus bir/az...

Bir şair tanıdım ben dün gece..."Bu aşk öykü tutmaz" dedi usulca. Bunu duy bir/az!

Serinime sokul bir/az.

Kavruk bir közüm ben. Anla! Ateşten henüz alınmış derin donduruculara fırlatılmış.
Dağda insanlar soğuktan donmamak için buz sürerlermiş ya hani bedenlerine.
"Acıyı acıyla dağlamak" demiştim ben bunu ilk duyduğumda. Isınmak için olduğunu bilmezliğimden.

Sen bil bir/az!

Dişlerimi etine sabitledim şimdi.

Kal bir/az!

[cigdemünal]

Sevgili Çiğdem;

Tekrarlar göze fazla batıyor sonlara doğru. Buna rağmen keyifle okudum yazını.
Ellerine sağlık.

(:

[Betül]

Al bir/az
Gör bir/az
Sen sus bir/az!
Dinle bir/az, sus bir/az..
Serinime sokul bir/az.
Sen bil bir/az!
Kal bir/az!



AZ,AZ,AZ NE SÖYLESEM AZ....bence bir/az daha karıştır

[cigdemünal]

Ne az'ı?

Bir/az mı batıyor göze pehh (:

Yazıdan bir/az'ları çıkarsan birşey kalmayacak sevgili Çiğdem...
Tekrar okudum. Hiçbir şey anlamadım. Karışık bir yazı ve sen karışık bir insansın.
Doğrul bir/az!


Öperim Betül

[HBozkurt]

Behçet Necatigil'miydi..Cahit Kulebi'miydi..tam anısamadım..güzel bir şiirinden

benim doğduğum köyleri
akşamları eşkıyalar basardı
bu yüzden karanlığı sevmem
anlat biraz

benim doğduğum köylerde
ceviz ağaçları yoktu
bu yüzden serinliğe hasretim
anlat biraz

benim doğduğum yerlerde
şimal rüzgarları eserdi
bu yüzden çatlaktır dudaklarım
öp biraz

aklımda kalan şiirin dizeleriydi..belki bir kaç kıta daha olabilir

azmak üzerine takılmışken sevgili Çiğdem

ayaklarında vurulur
atbaşı çıkrığında son yüz
çekilir durmadan

çekilir bir yerlere etin
sanki dağbaşı
sanki üşüyen bulut

dönecek bir az dan 
yüzün  ..
yer
elmasına
zaman paylamışsa
salınacak didikleyen kurt:)


düşlerin ertesi
sebebim olmasın sakın..kesilirim şiirden

selam sevgi..
 

[cigdemünal]

Okumadan, çağrışımlarını yakaladığıma inandığım şiirleri geceleri rüyamda görüyormuşum ben. Asırlar sonra anımsıyorum bunu.

Bu şiir de onlardan birisi sanki.
Sevgili şairim;

"düşlerin ertesi
sebebim olmasın sakın..kesilirim şiirden"
Sütten kesilen anne gibi, soluğu kesilen adamlar gibi olurum o vakit.


Son sözüm olur "canım çekiliyor".

Gülümseyişimle sunuyorum sevgi ve sayımı...

[HBozkurt]

borcum yok..bozdurdum ömrü

şiirsel dil ve anlatıma sahip sevgili Çiğdem..sıkı takipçin olduğunu bildiririm

ne zaman aynaya baksam..Çiğdem..ne zaman ekrana


bundan güzel sonsuzluk olur mu

düş çavlanından öpülürse toprak


belki ten sorunu..tin ahlaksız vücut bulur


karşılar kırık ses tonunda ağaç ..gölgeyi silmiş yaprak

sense kalabalık kentsin..ağaçtan uzak

sürgün ol sürgün öz yurduna


insanın yurdu şiiridir..hiç olmazsa şiir kal

sevgi selam

HB

[cigdemünal]

Ne zaman öfkeden kavrulsam şiiriyle koşuyor bildiğim en can şair. Canım şair.

Şiir (ile) kalmamak mümkün mü?

Ülkem gibi...Siz gibi...


Saygı ve Sevgimle