KEMAL ABİ / Hülya Deniz Şiirleri

[Hülya Deniz]

KEMAL ABİ

                Ablalar ki endişeli kuytular!

Fındıklar bu yıl da harmana geldi
Bize dertler bol, sevinç dar geldi.

Bir kabuk kadar hükmümüz yokmuş hayatta
Bunu bildik, söyledik, yaşadık sıkça.

Aklım soyuldu, ruhum soyuldu, tenim
Bir yaşam aralığını örtünemedim.
Kaç kilo çekerim, ne kadarım,
Ateş olsam… cürmüm kadar mı yer yakarım
Abi söyle, sana inanırım.

Gençkızlığım, eskimiş fotoğraflar
kadınlığım, iki çocukla şahlanan tay
Orta yaşlar, kirişlerim bel verdi
Hiç durmadan acı geldi, yokluk geldi
Kış… içime akıtarak acı su’ları

Dağlara yasladım sırtımı, ayağım buzullarda
Sevgi naylon poşetlerde
Kuşlar dışarıda.

Kemal Abi,
Acılarımı bir kere daha sırtla,
Kıyama!..

30 Ağustos 2007

Hülya Deniz Ünal
Mühür, 2008

[Sanat Dedektifi]

Hüseyin Avni CİNOZOĞLU Mustafa Ergin KILIÇ'la yaptığı bir söyleşide günümüzün şair iklimine bir fener doğrultmuş. Şiiri kristalize olmuş isimler sıralamış. Bir de şiiri kristalize olma aşamasında olan şairlerden bahsetmiş. Üç aşağı beş yukarı söyledikleri doğru. Fakat küçük sapmalar var. Şiiri kristalize olma aşamasında olanlar arasında gösterdiği Hülya Deniz ÜNAL şiirleri artık oturmuş, olgunlaşmış, özgün bir imza. H. Avni CİNOZOĞLU'nun şiiri kristalize olma aşamasında dediği, ancak şiiri çoktan çizgisini bulmuş bir iki isim daha var ama onları burada anmayalım. Bir gün gerekçesiyle ortaya koyarız, an gelir. Çünkü bu sayfa Hülya'nın.

"Kemal Abi" şiiri de söylediklerimi doğruluyor, bakınız, derenlemesine.

Sevgiyle.

Zehra YENİCE

[selim-cem]

Şair "okur" bulmak için şiir yazmaz, yinede "okur" a sıcak geen şiirler vardır. Hülya Deniz'in Kemal Abi şiiri geniş bir kitleye sıcak gelebilecek ve derinliğini kaybetmeden bunu başarabilecek bir şiir. Refik Durbaş'ın ilk kitaplarının tadı var (çaylar şirketten, çırak aranıyor)ve elbette daha "aşkın" bir dili var Hülya'nın...

[Hülya Deniz]

Merhaba,
İyi şiir esinler, iyi okur güç verir... Yazmak daha bir anlam kazanır.
Sağ olun.
Şiirle...

[Nisa NUR]

Zehre YENİCE'ye katılmamak mümkünsüz.

Nisa NUR

[HBozkurt]

dur durak demeden noktasız virgülsüz..ne güzel ..şiir yürekten akarsa durdurulamaz gerçeklik olur..işte şiiri şiir yapan kesintizliktir..ruh ikiziyle oynaşı durup

Hülya Hanımın bu şiirini beğendiğimi itiraf etmeliyim..gittikçe akan şiirilerin öncülü..
mantık devreye girince şiir bunaltıyor..nedense nesnel şiirden dem vuruken..bakmışım şiir başını yakmış

[Hülya Deniz]

Günaydın,
Düşündüm de...
Şair iyi bir okur olmalıdır, okur da (gizli) bir şair...
Yaklaşık yirmi kadar dergi izleyen biri olarak, mekanik, teknik, ruhu olmayan, yaşamdan beslenmeyen şiirlerle karşılaştığımda... İçimi umutsuzluk kaplıyor.
Bir de etik, estetik değerlerle bezeli, yaşamda karşılığı olan şiirlerle karşılaştığımda bu buluşma ileri taşıyor beni.
Okurken beni hangisi mutlu ediyorsa, yazarken de onu bulmak, yakalamak istiyorum. Yazmıyorum diyemem, yazıyorum ama yayımlamıyorum. "insanlara kötü bir şey götürmek suçtur" bunu biliyorum. Kendime saklıyorum bir içdöküm olarak. Şiir aylarca, yıllarca bekleyebiliyor not defterlerimde ama benimle gezerek, gittiğim her yere giderek.
Bunları niye mi yazdım? Kendimle konuşmaların dışarı sızma hâlidir belki de. İyi şiir heyecanlandırır. Denizsuyukasesi'nde 'Şiir Gözetleme Kulesi' diye bir yerimiz var, her sayıda bir şiir çıkıyor kuleye.
Yasakmeyve'nin son sayısında Sezai Sarıoğlu'nun bir şiiriyle karşılaştım. Tüyap'da merhabalaşmak dışında tanıdığım bir şair değildi.  Ancak o şiiri döne döne belki yirmi kez okudum. Şiir nasıl heyecanlandırdı beni, felsefe, politika, yakın ve uzak geçmiş, edebi ve tarihi karakterler, psikoloji, vefa... Her şeyi buldum şiirde. İşte dedim, ayağı yere değen, yaşamda karşılığı olan, düşündüren, düşündürürken heyecanlandıran bir şiir. İnsan ruhuna yakışan, kuleye de yakışır.
Kendi kulelerimizi yaratmalıyız, vicdan, bilgi, birikim, emek... Bu kulenin merdivenleri olmalı bu değerler. Her şiiirinde bir iç hesaplaşma, bir beğenmeme hâli olmalı şairin. Her yazdığına aşık şiir yazarı olmak, şiire varmayı engelliyor. Bunları bu şiirin altında yazıyor olmamın yukarıdaki şiirle doğrudan bir ilgisi yoktur. Bir genelin parçaları olarak değerlendirilsin isterim.
Şiir için, şiire doğru yolculuklar için bir dertleşme olarak değerlendirilsin isterim.
Şiirle..
Hülya Deniz Ünal.

[Sanat Dedektifi]

Şair iyi bir okur olmalıdır, okur da (gizli) bir şair...
-------------------------------------------------

Katılıyorum bu sözünüze. Ama şiir ülkesinde çok şaşırtıcı durumlarla karşılaşıyoruz. Gözümüzde dağ gibi büyüttüğümüz anlı şanlı imzalarla yüz yüze görüşme, düşüncelerimizi paylaşma olanağı buluyoruz zaman zaman. Yine böyle bir karşılaşmaydı: Bir şair arkadaşımla birlikte büyüüük (!?) bir şairin söyleşisine gitmiştik. Bizi tanıştırdılar onunla. Hiç istifini bile bozmadı. Sonra şair arkadfaşım "Sizin ... kitabınızla ilgili bir inceleme yayınlamıştım" deyince birden gözleri büyüdü büyüüük (!?) şairin. "Hangi dergide..." diye ünledi. Tamam, her insanda ben egosu vardır, ancak zaten günümüz şiirinden bahsedildiğinde ismi liste başı olanlardan birinde böylesine abartılı bir ben egosuyla karşılaşmak, ilginç.

-Bizim için istifinizi bozmayınız efendim, biz sizi rahatta da dinleriz?!

Kıssadan hisse, yazdıklarınız bak nerelere sürükledi beni Hülya.

Demek ki kendinden başka kimseyi okumayan o kadar şair geçinenimiz var ki.

Sevgiyle.

Zehra YENİCE

[Hülya Deniz]

Sevgili Sanat Dedektifi,
Şiirden şaire geçecek olursak... Söylediklerinize katılmamam olanaksız.
Benim de olmuştur, oluyor. Benim için anlamlı dizeler hatta şiirler yazmış, senelerce aklımda gezdirdiğim, başucumda duran, ruhumda oturan dizeleri yazmış bir şairle karşılaştığımda, hayâl kırıklığına uğradığım. Keşke hiç tanışmasaydım, bende o güzel yerinde, yükseklerde kalsaydı diye hayıflandığım.
Şair okuru hayâl kırıklığına uğratabiliyor bazen çok haklısınız. İşte onun için demiyor muyuz hep? Şair, kendine ve yaşadıklarına benzeyen bir şiir yazmalı diye... Gibi yapmamalı, içtenliğini yaşamda da şiirde de yitirmemeli diye. Benim hayatta karşılığı olan şiir tanımından anladığım bir yanıyla da bu.
Kendine benzeyen, yaşadıklarına benzeyen, gibi yapmadan insanı yazan, az sayıda şair duruyor başucumda, onların yazdıklarıyla besleniyorum.
Umarım çoğalırlar.
"Az sayıda köprü, sıkça uçurum" dizesindeki gibi köprüler bir bir yıkılmaz umarım, insanları bağlar birbirine, değerlere ve hayata.
Şiirle...
Hülya Deniz Ünal.

[Şeyda GÜNEŞ]

Hülya Deniz ÜNAL'da yaşadığı yerin damarlarına sızan bir soluk var. O yazdığı güzel şiirlerin yanısıra İzmir'in kültürel dokusuna da rengahenk bir çabadan süzülen anlamlar katıyor. Takibindeyim şiirlerinin.

Şeyda GÜNEŞ

[Zeki Karaaslan]

ŞİİR, ANA GİBİ ANI DOĞURUR
Hiç unutmam, geçmiş günlerin birinde, şiir ağacının gölgesinde başımıza sözcük yağan günlerin birinde, İlhan Kemal ile şiire dair derin bir tartışmanın içine girmiş, dışarı çıkamıyorduk bir türlü, birden İlhan Kemal'in çantasına ayağım çarptı istemeyerek, içinden kitaplar yere saçıldı, yere saçılan kitabın birine gözüm ilişti, bu Hülya Deniz ÜNAL'ın "Su Yalnızlığı" idi. Hülaya Deniz ÜNAL adını birlikte yazdığımız dergilerden elbette tanıyor ve severek takip ediyordum. Ama şiirlerini kitap bütünlüğünde hiç okumamıştım. İlhan Kemal'den rica ettim kitbı bana ödünç vermesi için. Aldım. O gün bugündür daha bir titizlikle aranır oldum onun şiirlerini. Ve İlhan Kemal'in de neden büyük şiirlere imza atabildiğini iyice kavramış oldum bu vesile ile. Çünkü, ne zaman bir kitap yayınlansa, memleketin bir ucunda da olsa, bir şekilde bulup, o kitabı okuyan, elbette ne yaptığını bilecekti...

Zeki KARAASLAN

[Şeyda GÜNEŞ]

Hülya Deniz ÜNAL şiirleri özlediğim şiirlerdendir.

[Hülya Deniz]

Sevgili Zeki Karaaslan,
Tanışmadık ama ben de sizin şiirlerinizi ilgiyle izliyorum, hakkınızda da çok olumlu şeyler duyuyor, seviniyorum. Aziz Nesin'in Tahsin Yücel ile ilgili bir yazısında benden önce yaşayan yazarın insani yönü beni ilgilendirmez, ama çağdaşı olduğum yazarınki ilgilendirir demesi gibi.
Sizi İlhan Kemal ile orada bir bütün olarak düşünüyorum. Şiir kardeşliğiniz örnek olacak nitelikte görünüyor, ne güzel.
Şiirle..

[Hülya Deniz]

Sevgili Şeyda Güneş,
Şu an piyasada olanlar içinde en sevdiğim dergi ismi, "Şiiri Özlüyorum".
Ben de şiiri özlüyorum, şiiri yaşıyorum sizin gibi...
Sevgiyle..

[Hülya Deniz]

SUDAN MEZAR!

                           Nemrut Limanı’nda lodosun denize gömdüğü teknelere…

Utangaç bir gölgeydim güneşin yüzünde
Adım Deste,
Dalgalar sırtımdan vurmazdan önce

Ki bu ilk değil, bilirim.
Yalnızlıktır, ayağa kaldırır
Sonrasız su’lara salar adamı
Yeke nerede, kürekler nerde

İhanetler görmüştüm daha önce de
Ama böyle bir rüzgâr ısırmadı gövdemi
Gökyüzünden su yerine buzul yağmadı
Morarmadı güneşten yanık tenim
Şişmedi karnım.

Uzanmışım kumlara, uzun bir soluk gibi
Yatağım yosunlardan, yorganım yakamozlar
Üstüme geceyle birlikte çekerim
 
Delik deşik her yanım omuzumda bir çatlak
Tuza alışık değil gözlerim, genzim yanmaya
Başım ağrıyor, kaburgalarım… anladım,
Lodos artık düşmanım.

Güzel günleri düşünsem, soyadı umut olan
Tavşan Adasını, yabani zambaklar, mavilikleri
Martılar, kefaller, denizatları
İçime akıveren incecik kahkahalar, şimdi zamanı

Geçmiş ah!..
Küpeşteme ışıkla işlenmiş bahçe

Umut en kötüsüdür demişti Nietzche
insanı yavaş yavaş öldürür!
Sahi, neden anımsadım bunları?
-Sahibin birazdan gelir, alır seni götürür
Diyen ses, beni bırak
Gömüleyim su’lara!..


12 Kasım 2007
Etken, 2008