2.Uluslararası Çukurova Sanat Günleri

[Bahattin YILDIZ]

[Bahattin YILDIZ]

" yalnızlaştırılmış insan için... 

                            yerelden ulusala, ulusaldan evrensele..."

          Çok sayıda yerli ve yabacı sanatçının katılacağı 2.ULUSLAR ARASI SANAT GÜNLERİ 1-4 Mayıs 2008 tarihleri arasında  Mersin, (Tarsus, Yenice), Adana, G.Antep, İskenderun, Antakya illerinde gerçekleştirilecektir. Sanatın her alanında eş zamanlı olarak yürütülecek etkinliklerde  siz  sanat sever dostlarımızı aramızda görmek istiyoruz. Etkinlik  proğramı aşağıda yer almaktadır.

MERSİN
      1 Mayıs 2008
Perşembe

Etkinlikler İçel Sanat Kulübünde gerçekleştirilecektir


13:30 ŞİİR VE MİTOLOJİ - Aydın AFACAN

14:15 ARA

14:30 GÜNÜMÜZ ŞİİRİ VE ŞİİRİN GÜCÜ - Ali Rıza KARS

15:15 ARA

15:30 ŞİİRLERDEKİ YÖRÜKLER - Muhammet GÜZEL
 Türkiye'nin Son Göçerleri: SARIKEÇİLİLER
 Fotoğraf Gösterisi  Tahir Özgür
 Yer: İçel Sanat Kulübü

16:15 ARA

17:30 ŞİİRDE DİL VE ANLAM BOYUTLARI - Rahmi EMEÇ

MERSİN

2 Mayıs 2008
Cuma


11:00 Suud KBAYLET

11:45 ARA

12:00 ÖĞLE YEMEĞİ

13:30 FELSEFE VE ŞİİR - Oruç ARIOBA

14:15 ARA

14:30 ÖZGÜR YAYINCILIĞIN BEDELİ - Enver ERCAN

15:15 ARA

15:30 Selahattin BUCAN

16:15 ARA

17:30 Abdulkadir el ESVED

MERSİN

3 Mayıs 2008
Cumartesi


12:00 ÖĞLE YEMEĞİ

13:30 Genç Şiiri Gençler mi yazıyor?      Şiirin Ne'liği;Şairin Kimliği 
 Zeki Karaaslan       İlhan Kemal

14:15 ARA

14:30 “Istakoz Büyüsü”  Hangi Büyüleri Bozuyor?   
 Bahattin YILDIZ   
               
 “Mırıltılar Kuşağı”  Kayıp Bir Kuşağın Yalnızlığı Mı?     
 Mehmet Ak

15:15 ARA

15:30 Ali Akle ERSAN  /  Nazmiye EKRAD

16:15 ARA

17:30 Muhlis el HADİSİ  /  Musa HAWAMDEH

MERSİN
4 Mayıs 2008
Pazar


13:30 SANATIN PENCERESİNDEN SİYASET SİYASETİN PENCERESİNDEN SANAT
 Vecdi SAYAR

14:15 ARA

14:30 ÇUKUROVA, KADIN VE YAZIN - Arife KALENDER

15:15 ARA

15:30 Taha el  MÜTEVEKKİL  /  Gassan MATAR

16:15 ARA

16:30 Meryem HAYRBEK  /  Ribhi MAHMUT


-------------------


TARSUS
2 Mayıs 2008
Cuma
Etkinlikler: GÜNER BAYKAL Konferans Salonu

 

13:30 Karikatür Sergisi: BARIŞ VE İNSAN

 (TÜRKİYE KARİKATÜRCÜLER DERNEĞİ katkılarıyla)

14:15 ARA

14:30 Ali Akle ERSAN  /  Musa HAWAMDEH

15:15 ARA

15:30 Ali el JALLAWİ  /  Taha el MÜTEVEKKİL

16:15 ARA

17:30 Muhlis el HADİSİ

19:00 Film gösterimi: UMUT
 (Yılmaz Güney)

 TARSUS
3 Mayıs 2008
Cumartesi

15:30 Abdulkadir el ESVED  /  Abdullah ebu HEYF

16:15 ARA

16:30 Ribhi MAHMUT  /  Selahattin BUCAN

 

 TARSUS

4 Mayıs 2008
Pazar


14:30 SANATTA STAR SİSTEMİ - Cengiz GÜNDOĞDU



YENİCE

3 Mayıs 2008
Cumartesi
11:00 Ribhi MAHMUT                                   Ali el JALLAWİ
          Şair Beytülrahim-FİLİSTİN                  Şair Yazarlar Birliği Başkanı - BAHREYN
                                           
11:45 ARA

12:00 ÖĞLE YEMEĞİ

13:30 SİVİL ÖRÜMCEĞİN AĞINDA EDEBİYAT CEPHESİ - Hasan Hüseyin YALVAÇ
 (söyleşi-imza)

14:15 ARA

14.30 Gassan MATAR                                 Suud KBAYLET
 Şair, Yazarlar Birliği Başkanı                       Eleştirmen/Yazar, Yazarlar Birliği Başkanı
                             LÜBNAN                       ÜRDÜN                                                                                                                                                                   
15:15 ARA

15:30 Ali el JALLAWİ                                  Selahattin BUCAN
 Şair, Yazarlar Birliği Başkanı                        Şair-Yazar, Yazarlar Birliği Başkanı
                       BAHREYN                             TUNUS
                                                                                           
16:15 ARA

17:30 Abdullah ebu HEYF                              Taha el MÜTEVEKKİL
 Eleştirmen, Kültür Bakanlığı Müsteşarı Şair,     Enformasyon Bakan Yrd. Ramallah
                                                SURİYE       FİLİSTİN
                                                                                               
19:00 Sinema Gösterimi: MUTLULUK
 Yer: Uğur Mumcu Kültür Parkı


-------------------


ADANA

1 Mayıs 2008  perşembe

 

09:30 SERGİ AÇILIŞLARI: 1. ÇUKUROVALI SANATÇILAR-YÜZ FOTOĞRAF SERGİSİ  Mesut YAVUZ
 2.RESİM SERGİSİ    Naser Nasan AĞA
 3.HEYKEL SERGİSİ  H.Doğan TATAY / Hasan CANEL / Ahmet KAMACI / Hatice KILINÇ
 4.YEREL EDEBİYAT DERGİLERİ STANDLARI
 Yer: AKSM10:00 ÇUKUROVA, KADIN VE YAZIN
 Arife KALENDER
 Yer: Taşmekan  10:45 ARA11:00 Nazmiye EKRAD
 Yer: Taşmekan11: 45  ARA12: 00  ÖĞLE YEMEĞİ13:30 HAYATIN ÇAĞIRDIĞI ŞİİR -  Ahmet TELLİ               
 Yer: AKSM14:15  ARA14:30 KARACAOĞLAN'DA    TARİHİ GERÇEKLER İÇİNDE DADALOĞLU       
 SEVGİ, AŞK, CİNSELLİK           Ahmet Z. ÖZDEMİR           
 Ali OZANEMRE
 Yer: AKSM15:15 ARA15:30 FELSEFE VE EDEBİYAT (Yazarın dile karşı sorumluluğu)
 Afşar TİMUÇİN
 Yer: AKSM16:15  ARA16:30 Panel:
  DEĞİŞEN DÜNYADA YAZARIN DURUŞU
  Yöneten: Alpay KABACALI 
  Konuşmacılar: Enver ERCAN - Üstün AKMEN - Vecdi SAYAR – Ali Akle ERSAN
  Yer: AKSM 18:00 2. ULUSLARARASI ÇUKUROVA SANAT GÜNLERİ AÇILIŞ
 Sunucu:  Mehmet YILMAZ
 Enver ERCAN - Ali Akle ERSAN  - Aytaç DURAK
 Yer: AKSM18:30 KONSER:  Münif AKALIN (Violonsel) Manana Kvanadze (Piyanist)
 Yer: AKSM19:00 KOKTEYL
 Yer: AKSM

ADANA

2 Mayıs 2008
Cuma
10:00 Fuat ÇİFTÇİ
 Yer: Taşmekan10:45 ARA11:00 ORHAN KEMAL'LE ANILAR - Zeki YÜCEL
 Yer: Taşmekan11:30 ŞİİRİN ÖZEL TARİHİ - Hüseyin FERHAD
 Yer: Taşmekan12:00 ÖĞLE YEMEĞİ13:30 BİZ KADINLAR DÜNYANIN KIZ KARDEŞLERİYİZ - Latife TEKİN
 Yer: AKSM14:15 ARA14:30 ADNAN YÜCEL ŞİİRİNDE DİYALEKTİK İMGELEM - Müslüm KABADAYI ADNAN YÜCEL ŞİİRİNDEN ÇUKUROVA ÇEŞİTLEMESİ -
 Sunum: Enver ESKİSINDI
  Yer: AKSM15:15  ARA15:30 SİVİL ÖRÜMCEĞİN AĞINDA EDEBİYAT CEPHESİ -  Hasan Hüseyin YALVAÇ
 Yer: AKSM
 
16:15 ARA17:30 Panel:
  KAPİTALİZM VE İNSAN
  Yöneten          : Tevfik TAŞ
  Konuşmacılar :  Doç. Dr. Çetin VEYSAL / Abdullah ebu HEYF
  Yer: AKSM18:15 ARA18:30 Gassan MATAR
 Yer: AKSM19:30 Çukurova Devlet Senfoni Orkestrası (ÇDSO) Çok Sesli Çocuk Korosu
 Yer: AKSM

  ADANA

3 Mayıs 2008
Cumartesi
10:00 ŞAİR NEREDEN BESLENİR -  Bilal KAYABAY
 Yer: Taşmekan10:45 ARA11:00 – 11:40 ÇUKUROVA'DA BİRBAŞKA GEZMEK - Osman Nuri POYRAZOĞLU
  Yer: Taşmekan
11:40 – 11:45 Saydam Gösterisi:
  ÇUKUROVA'DAN ENSTANTANELER - Mesut YAVUZ / Uğur PİŞMANLIK
  Yer: Taşmekan11:45   ARA12:00  ÖĞLE YEMEĞİ13:30 FELSEFE ve ŞİİR - Oruç ARIOBA
 Yer: AKSM13:40 ŞAİRLER MUHALİF MİDİR? - Tuncer UÇAROL
 Yer: AKSM14:20   ARA14:30 ÖYKÜ-RÖPORTAJ KARDEŞLİĞİ - Işık KANSU
 Yer: AKSM15:00   ARA15:05 Gurbet, Sıla ve Şiir - Gültekin EMRE
 Yer: AKSM15:35 ARA15:40 SANATTA STAR SİSTEMİ - Cengiz GÜNDOĞDU
 Yer: AKSM16:25 ARA16:30 Panel:ŞİİRDE ÇEVİRİ   
 Yöneten: Metin CENGİZ   
 Konuşmacılar:Erdal ALOVA / Ali JALLAWİ
 Yer: AKSM17:25 ARA17:30 BU COĞRAFYA İLE MEKÂNLARIN EDEBİYATIMIZDAKİ YERİ - Ayla KUTLU
 Yer: AKSM18:15 ARA18:30 Gitar Dinletisi:  KORAY
 Yer: AKSM


  ADANA

4 Mayıs 2008 Pazar


10:00 – 10:45  Panel:
  YERELDE EDEBİYAT DERGİCİLİĞİ
  Yöneten:Hasan Hüseyin GÜNDÜZALP
  Türker KEŞMER /

10:45 ARA11:00 Panel:
 YILMAZ GÜNEY ÇİZGİSİNDE EDEBİYAT VE SİNEMA             
 Yöneten:Adnan ÖZYALÇINER
                           Turhan GÜNAY 
                        Zahit ATAM 11:45 ARA12:00 ÖĞLE YEMEĞİ13:00 Film gösterimi: UMUT
 (Yılmaz GÜNEY)  14:45 ARA14:50 Film gösterimi:
 Çukurova Sanat Günleri Sineması.
 CENNETİN ÇOCUKLARI
 (Macit MACİDİ) 16:05 ARA16:10 ORHAN KEMAL - Sennur SEZER16:40 ARA16:45 Panel: SOSYALİZM VE İNSAN
 Yöneten: Cengiz BEKTAŞ
 Konuşmacılar:  Ragıp ZARAKOLU / Suud  KBAYLET
18:00 HER ŞEY ÜZERİNE HİÇ Bİ ŞEYLER....
 Mesut YAVUZ
 (imza) 

------------------------


GAZİANTEP
1 Mayıs 2008
Perşembe

 

11:00 Cemal NACİ

13:30 ŞAİR VE ŞEHİR - Adnan GÜL

14:15 ARA

14:30 SANAT ve İNSAN - Durmuş Ali ÖZKALE

15:15 ARA

15:30 ŞAİR NEREDEN BESLENİR - Bilal KAYABAY

16:15 ARA

17:30 Gurbet, Sıla ve Şiir - Gültekin EMRE

18:15 ARA

18:30 KARMA RESİM SERGİSİ - İÇEL SANAT KLÜBÜ
                                Çağla ERTÜRK – Ertan AYKIN
                               Ayşe ŞALTAN – Rafet VAN

20:00 Konser:  İÇEL SANAT KLÜBÜ  TÜRK HALK MÜZİĞİ KOROSU

GAZİANTEP          2 Mayıs 2008
Cuma


11:00 Malik SAKKUR  /  Neceh İBRAHİM

11:45 ARA

12:00 ÖĞLE YEMEĞİ

13:30 EMPERYALİZMİN KISKACINDA SESLİ DÜŞÜNMEK - Süreyya KÖLE

14:15 ARA

14:30 ÇUKUROVA, KADIN VE YAZIN - Arife KALENDER

15:15 ARA

15:30 SANATIN PENCERESİNDEN SİYASET SİYASETİN PENCERESİNDEN SANAT
 Vecdi SAYAR

16:15 ARA

17:30 Necva el MENESTİRİ  /  Yusuf el MAHMUT


GAZİANTEP
3 Mayıs 2008
Cumartesi


11:15 Selamed BAĞCI

12:00 ÖĞLE YEMEĞİ

13:30 NETEKİM ŞİİR - Ümit Yaşar IŞIKHAN

14:15 ARA

14:30 Jeryes SEMAVİ  /  Abdullah HÜSEYİN

15:15 ARA

15:30 Züheyr ebu ŞAYİB

16:00 ARA

16:05 ŞİİRDE İMGE  - Ahmet ÖZSOY

16:35 ARA

16:40 Güven PAMUKÇU

 

GAZİANTEP

4 Mayıs 2008 Pazar

10:00 Prof. Dr.  Elçin İSKENDERZADE
 Şair, Bakü Vektör Uluslararası Bilimler Akademisi Başkanı-AZERBAYCAN

10:45 ARA

11:00 ÖYKÜDE ŞİİRSELLİK - Musa ARTAR

11:45 ARA

12:00 ÖĞLE YEMEĞİ

13:30 BİZ KADINLAR DÜNYANIN KIZ KARDEŞLERİYİZ - Latife TEKİN

14:15 ARA

14:30 TÜRK VE ORTADOĞU ŞİİRİ - Sabit Kemal BAYILDIRAN

15:15 ARA

15:30 Meryem el SAYFİ  /  Amjad MUHAMMED


--------------------------


İSKENDERUN
2 Mayıs 2008 Cuma
Etkinlikler FERDA kitabevinde yapılacak


13:30 EDEBIYATTA ANTAKYA - Sabahattin YALKIN

14:15 ARA

14:30 Doğu Akdeniz Kültürüne Genel Bakış - Gülsüm CENGİZ

15:15 ARA

15:30 Hüseyin ebu BEKİR Şair, SURİYE

16:15 ARA

17:30 Salih RAHHAL

18:15 ARA

18:30 Hatice PEKÖZ


İSKENDERUN
3 Mayıs 2008
Cumartesi


14:30 Yücel KAYIRAN

15:15 ARA

15:30 Duran YAŞAR

16:15 ARA

17:30 Dr. Muhsin BOZ

18:15 ARA

18:30 Dr. Bedir HATEM

 

İSKENDERUN
4 Mayıs 2008
Pazar

15:30 Yunus TÜRKKAYA

16:15 ARA

17:30 Muhammet AKYILDIZ

 
-------------------

ANTAKYA
            1 Mayıs 2008


Perşembe etkinlikleri BELEN'de Sokullu Mehmet Paşa Kervansarayında yapılacak

 

11:00 SERGİ AÇILIŞLARI:
 1 ANADOLU'DA TARİH-İNSAN VE MEKÂN FOTOĞRAF SERGİSİ  - Uğur PİŞMANLIK
 2..RESİM SERGİSİ      Yusuf ALTINAY
 3.FOTOĞRAF SERGİSİ  İsmail GÜZELMANSUR
 4.RESİM SERGİSİ     Arslan KASHKARBAEV


11:45 ARA

12:00 ÖĞLE YEMEĞİ

13:30 ÇUKUROVA'DA BİR BAŞKA GEZMEK - Osman Nuri POYRAZOĞLU

14:15 ARA

14:30 TÜRK VE ORTADOĞU ŞİİRİ - Sabit Kemal BAYILDIRAN

15:15 ARA

15:30 HAYATIN ÇAĞIRDIĞI  ŞİİR - Ahmet TELLİ

16:15 ARA

16:30 BU COĞRAFYA İLE MEKÂNLARIN EDEBİYATIMIZDAKİ YERİ  / Ayla KUTLU

 

 

 

 

     


ANTAKYA
2 Mayıs 2008
Cuma

Etkinlikler Milenyum Kafe'de  : 11.30 – 13.30
Etkinlikler ATSO'da                : 14.30 – 17.00


15:30 ÇAĞDAŞ TÜRK ŞİİRİ - Selamed BAĞCI

16:15 ARA

16:30 Ferhad ZİDANİ

 

 

 


ANTAKYA
3 Mayıs 2008
Cumartesi etkinlikleri öğleden önce ODABAŞI beldesinde,
öğleden sonra  ise Harbiye beldesinde yapılacaktır

Etkinlikler Odabaşı  : 10.00 – 12.00
Etkinlikler Harbiye    : 13.30 – 16.00


10:00 KADIN VE YAZIN - Gülsüm CENGİZ

10:45 ARA

11:00 ORHAN KEMAL - Sennur SEZER

11:45 ARA

12:00 ÖĞLE YEMEĞİ

13:30 Panel:
 YILMAZ GÜNEY ÇİZGİSİNDE  EDEBİYAT VE SİNEMA           
 Yöneten:  Adnan ÖZYALÇINER
  Turhan GÜNAY
  Zahit ATAM

14:15 ARA

14:30 BİZ KADINLAR DÜNYANIN KIZ KARDEŞLERİYİZ -  Latife TEKİN

15:15 ARA

15:30 EMPERYALİZMİN KISKACINDA SESLİ DÜŞÜNMEK - Süreyya KÖLE

16:15 ARA

16:30 SANATIN PENCERESİNDEN SİYASET
 SİYASETİN PENCERESİNDEN SANAT
 Vecdi SAYAR

 

 


ANTAKYA
4 Mayıs 2008
Pazar etkinlikleri Harbiye Belediyesi Kültür Salonunda yapılacaktır

 

 

15:30 EVE GİDEN YOL  - Semir ARSLANYÜREK
 film üzerine söyleşi

16:15 ARA

16:30 BU COĞRAFYA İLE MEKÂNLARIN EDEBİYATIMIZDAKİ YERİ - Ayla KUTLU

17:15 SANATÇILARIN HARBİYE'DEKİ SOKAK VE CADDELERE İSİM TABELALARININ ASILMASI

18:30 HALK KONSERİ


---------------------


ALINTI KAYNAĞI : http://www.icelsanatkulubu.com

[Bahattin YILDIZ]

Bu büyük organizasyonun Mersin ayağındaki 3 Mayıs 2008 günlü programda, Ötekileriz Kültür Sanat Girişimcilerinden; İlhan Kemal'in, Zeki Karaaslan'ın, Mehmet Ak'ın ve ben Bahattin Yıldız'ın da bulunduğunu bir daha işaret etmek istedim.


MERSİN

3 Mayıs 2008
Cumartesi


12:00 ÖĞLE YEMEĞİ

13:30 Genç Şiiri Gençler mi yazıyor?      Şiirin Ne'liği;Şairin Kimliği 
 Zeki Karaaslan       İlhan Kemal

14:15 ARA

14:30 “Istakoz Büyüsü”  Hangi Büyüleri Bozuyor?   
 Bahattin YILDIZ   
               
 “Mırıltılar Kuşağı”  Kayıp Bir Kuşağın Yalnızlığı Mı?     
 Mehmet Ak 

[Bahattin YILDIZ]

Ötekileriz Girişimcilerinden İlhan Kemal'in, Zeki Karaaslan'ın, Mehmet Ak'ın ve ben Bahattin Yıldız'ın, 2. Uluslarası Çukurova Sanat Günleri kapsamında gerçekleştirilen Mersin'de ki etkinlikte yapmış oldukları söyleşilerin özetini ayrı ayrı sunuyorum.

Önce söyleşi esnasında çekilmiş birkaç fotoğraf:



Zeki Karaaslan ve İlhan Kemal.




Bahattin Yıldız ve Mehmet Ak.


Söyleşi sonrasında çekilmiş birkaç fotoğraf :



Bahattin Yıldız, Ali el JALLAWİ (Bahreynli şair,yazar) ve Hatice Kılınç (heykeltraş)

[Bahattin YILDIZ]

Şiirin ne’liği. Şairin kim’liği.

Doğmakla başlar insanın hayat içindeki yolculuğu: Kurulu, bize sunulan bir düzenin tam ortasında yürümektir büyümekse. Bir ev, anne-baba, kardeş, konuşulan dil, inanç, kültür, yaşadığımız ülke, sosyal çevre… Bunların hepsi seçme olanağımızın dışında yol kılavuzumuz olarak  önümüze konandır. Bu değerler doğrultusunda  “ben” oluştururuz. Kimlik ya da kişilik ediniriz. Fakat insan çocukluk evresinden gençliğe, oradan olgunluğa ilerlerken bu edindiğimiz “ben”de bölünmeler oluşmaya başlar: Alt ben. Üst ben. Alt ben, ağırlıklı olarak bize sunulan bilgi ve değerleri saklı tutar. Üst ben ise hayata sorular sorup, olan biten her şeyi sorgulayıp, sonucunda kendimizin bir vargıya ulaşması halinden elde edilen bilgileri depolar. İşte, şair ve yazarlar bu üst ben kimliğini geliştirebilmiş insanlar arasından çıkar. Onlar bu yönleriyle, genele dahil olmamış sıra dışı insanlardır. Alt ben’in baskın halini bastırarak ona yenilmemişlerdir. Büyüdükçe, hayata ve dünyaya başka türlü bakma biçimleri geliştirmişlerdir. Dayatma da diyebileceğimiz “öğretilen”le, istemle beyne buyur edilen “öğrenilen”i kıyaslayarak, çıkan sonuca göre kendi değerlerimizi oluşturduğumuzda farklı bir harita almışızdır artık önümüze, bu durumda irade söz konusudur. Bilhassa şairler bu farklı harita üzerinde hayatı etken kılabilenler arasından çıkan özel kişilerdir. Onlar, dünyaya kafa tutmanın kodlarını çözmüşlerdir. Nasıl? Şiirle elbet. Düz anlatımla aktarılan dert, isyan, sevinç ve insana dair her şey, verili olana eklemlenmek anlamına gelir. Aynılaşmaktır bu. Tabi burada söz açılan düz anlatım şiirle ilgili olandır. Düz yazı farklı bir şey. Dünyaya kafa tutmanın kodlarını çözen şair, şiire kodlar koyarak olumlu bir paradoks  oluşturmaktadır. Bu onun devrimci yönünün bir gereğidir.

Bu gerek doğrultusunda şöyle şiirli seslenir bazen, sislerin arasından:
 
Gün, gül. Bu, rica değil; arz. Ağıtlı yorgunluklarla geçtik yol boylarını, senin. Gözlerimizi kısarak uzaklara, yakınlara, aşağıya, yukarıya; hayata! Bakmaklar edindik, sorgulayan. Sorular soran. Sararmanın yüzündeki yeşil gamzeye derinlikler döktükse, bir bildiğimiz vardı. Ah, bilmek! Sersem sevgili! Ne geldiyse başına ömrün, şehla gözlerinden geldi. Keşkeleri azat etmeyi becerebilseydi bu akıl, başka türlü mü konuşurdu? Bilinmez.

 Kısa, öz… Olsundu suda sektirilen çakıl taşının çizdiği çember. Girdap yaratmaya çıkılacak birazdan.  Hiç kızılır mı tümseklerde dönenen sesinize. İlencinizle baş başa kalacaksınız dönüşler gördüğünüzde yokşehirler koynundan. Beddualarınızı onaylamayan Tanrı’ya kızmanıza kim karışabilir. Kim yeni hünerler geliştirmiş, aşktan içre. Örneğin  hangi yara kardeş kalabilmiş, diken unundan yapılma bir merhemle. Bu? Şükür, yarada gün uyandı dün sabah. Bu günkü gülüşteki içtenlik sebebiyle kol kola.

 Yoldan çıkan şairleri, diyor, seviyorum. Sevsin. Limonun suyunun suyu şiirlerle okyanuslanan meydanlarda, kirpik ucunda çağlayandır onlarınki, bi damla. Çağlayan da damlalardan oluşur, ne sandınızdı. Başkaldırmaktır şiir, evet. Tarihin koynundan gazeller toplayarak fesleğenlere bilenmektir.  Kuytularda büyür fesleğenler,  yeni de öyle. Başkaldırmak dediğimiz, elbette isyandır. İsyan, güzeldir. Güzel dediğimiz ki; içinde edalı bir söyleyiş, dil sıcaklığı, insanilik, dönüştürücülük, sözcüklerle raksetme hali taşıyandır. Bağırmaz, çağırmaz; dingin, derin, naif, içten, samimi ve uysaldır yeni şiirdeki isyan. Yapıla gelmişlere bir diyeceği vardır. Uyarıcı, kışkırtıcı, ayrıksı ve asidir.

Yalnızdır.

Korkutur mu başka? Korkutur. Okuyucuyu altüst eder. Alışılagelmiş şiir beğenisine rest çeken şiirler karşısında afallar  okur. Dimağı kurur, dili tutulur. Hiçbir tanım getiremez ona. Yerleşik tanımlandırmalarla tarif edemez duyumsadıklarını. Sanki dağ başında kalmış ve daha önce hiç görmediği bir yaban’la karşılaşmış denli kalakalır olduğu yerde. Gözleri büyür. Büyülenir. Nefret duyar. Çok hoşlanır.

Bir şeye yeni demekle yeni olmayacağı mutlak gerçeklik.  Şiir denen sevgilinin dudaklarını aşkla öpüşleyip kanıtlamak gerekir… Görüyorsanız ki kanamaktadır dudakları, kıvrımlarından hayat imgelerle akmaktadır, işte bu şiirde şair ortaya ruhunu  katmıştır, sizi de kanatmıştır ezberlerinizi bozarak; o şiir yenidir. Kızarsınız, kıskanırsınız, yok sayarsınız, memnuniyet duyarsınız, bayrak edip dalgalandırmak istersiniz, karmaşık duygular içinde kalırsınız böyle şiirler karşısında…

Zaman, büyük şiirler karşısında sustan  çığlık : Patlamak üzere acelesizdir sonsuzluğun şakağında..

Ama şair şiiri üzerinden hiçbir şey ummaz: Ne övgü, ne ödül, ne paye! Geçerken uğramıştır, yaşama. Dileği şudur: -Sadece iyilik ve yenilik akan bir ses kalsın, kalırsa! Alışsın diye yeryüzü, inceliğe… 

Şiir: Hayâl kırıklığı yağmurunda ıslananların kirpik uçlarından damlayan, sanat ötesi şey, çığlık, dingin bir değiş-dokunuş.

Evet, bu dokunuşla irkilen kalp dik duruşlara imza atmaya adaydır derebeyler karşısında: Dünyanın kaotik çemberini sözün büyüsünden aldığı uyanışla eritecek ateşten soluktur o artık! Şimdi, denebilir ki : “ ‘Hayâl kırıklığı yağmurunda ıslananların kirpik uçlarından damlayan’ o şiirden böylesine bir dönüştürücülük nasıl beklenir?” Şöyle: Hayattan beklentileri, umuşları, dilekleri olanlar, yaşanır bir dünya düşü kuranlar; kalbi ve beyni açık insanlardır. Onlar olup bitenleri ayrıntılarına değin görürler. İşte bu görüşten doğandır o hayâl kırıklığı, bunun için değerlidir. Bu ruh aynasının yansıması olan şiir, derinliklerinde, imge deltasında müthiş bir itiraz büyütür. Okuyucuyu sezinlemeye davet eder, düşünmeye bir de.

Böylesi bir odaklanıştakilerin, silahların şarjörüne mermi yerine gül sürecekleri, su götürmez  bir gerçek!

Güzel bir dünya, düşünen insanlarla kurulacaksa; şiir, önemlidir.





İlhan KEMAL         
www.otekileriz.net

[Bahattin YILDIZ]

GENÇ ŞİİRİ GENÇLER Mİ YAZIYOR?

Şiire ulaşmak, şiiri içselleştirmek sağduyuyla, doğalsal ve ideolojik destek için geçmişe göz atmak o rüzgârdan esintiler almak gerekliliğine inanmak gerekir. Çünkü bu karanlık yolun; aydınlığa çıkması için, bizden önce geçenlerin izinden yararlanıp ışığı bulmak gerekir. Hiç kimse doğuştan şair doğmaz, doğmamıştır. Sadece bu mecradaki pınarın suyunun kesilmemesi, devamlı akması için yağmurların yağması, karla kaplanmasıyla olacaktır. Kaynağın kurumaması için bu kaynağı besleyen yeraltı sularının devamlılığı şarttır. Onun için genç şair ve şiir yazanların kendilerini yenilemesi ve dil içinde dil kullanması, yeni imgelerle, yeni dizeler yazması gerekmektedir. Şiir yazarının asıl görevi şiire ulaşıp onu yazmaktır. Bu, gençte de yaşlı da olabilir. Çünkü iyi yazamayan şair olamaz. Şairin serveti konuşulan dilidir. Bu dili de iyi ve ekonomik olarak kullanmalıdır. Bu da bizim var olmamızı diri kalmamızı sağlayacaktır. Politik şiirleri yazarken de şiir dalında kalmasına dikkat etmek gerekir.
Genç şiir, genç şair tanımlaması güncelin şiirdeki önemi için geçerlidir sanıyorum. Genç şiiri şairin yaşıyla bir tutmamak gerekiyor. Günümüz şiirine baktığımızda, çoğunlukla kendini yineleyen, kabuğunun dışına çıkamayan şiirle karşı karşıyayız. Genç şair şiirin varlık nedenini bilmiyor ve kullanıla kullanıla dişlileri paslanmış imgelerle koca koca şiirsizlik adaları oluşturuyor. Böylelikle kendine kök bulamayan, şiirden şiir üretme çabasında eriyen genç şiir yazarlarının ürettiklerine genç şiir diyemeyeceğiz. Kötü şiirin kovulmadığından ya da nereye kovulacağı henüz tartışılmadığından, genç şair yerini belirleyemiyor. Resim, fotoğraf, felsefe, psikoloji vb. kitapları okumadan şiire varılamıyor. Bunun ayırımına varmış şairler zaten genç şiirin bekçileridir. Popüler yaşam biçiminin içselleşmeye başladığı günümüz Türkiye’sinde, tüketime dayalı yaşamı kabullenmiş olan şairin şiirine genç şiir diyemeyeceğiz değil mi?
Ait olunan şiirin yapısını kalın zırhlarla örmüş usta şairlerin, bu zırhı aşındırmak isteyen genç şaire kucak açmaması, şiirin yaşamın aktığı yere yönelmemesini sağlıyor ki bu da günümüzde “ genç şair genç şiir yazıyor mu?” sorusunu kendiliğinden köreltiyor.
Günümüz şiir depreminde, genç şairin artçı sarsıntıları, okur binasını sallamıyor bile. Hem okur binalarının bir şiddetindeki depreme bile dayanıklı olmadığını aslında hepimiz bilmiyor muyuz? “Niteliksel zorlama, poetik bilinçsizlik, aynılık” üçgeninin dışına çıkmış genç şairlerimizin genç şiirleri umut vaat ediyor ama şiirimizin fay haritasında kırılmalar oldukça az demekle yetineyim isterim.
Şimdi size Rainer Maria Rilke’nin “GENÇ BİR ŞAİRE MEKTUPLAR” adlı kitabından bir alıntıyı okumak istiyorum. Rilke, genç şaire şöyle sesleniyor. Sayın Bay: Şiirlerinizin iyi olup olmadığını soruyorsunuz. Bana yöneltiyorsunuz bu soruyu. Daha öncede başkalarına yönelttiniz. Dergilere yolluyorsunuz şiirlerinizi. Onları başka şiirlerle karşılaştırıyorsunuz ve kimi dergilerin yazı işleri kurullarının şiirlerinizi geri çevirmeleri sizi tedirgin ediyor. Mademki bir öğüt için başvurdunuz bana, size bu tür girişimlerden tümüyle el çekmenizi salık vereceğim. Gözlerinizi dışarılara çevirmişsiniz; ama işte en başta vazgeçmeniz gereken şey. Kimse akıl veremez, yardım elini uzatamaz size, hiç kimse. Tek çıkar yol, gözlerinizi kendi içinize çevirmenizdir. Size yazmanızı buyuran nedeni araştırıp ele geçirmeye bakınız. Bir sanat yapıtı, zorunluluktan doğmuşsa iyidir ancak. Her gün öğrendiğim, Tanrının her günü şükranla bağrımıza basılan acılar içinde öğrendiğim bir şey var: Sabır her şeydir”. Şimdi Rilke’nin de dediği gibi öz güveni esas alıp, sabırla, metanetle yazmak en ideal olanıdır.   
Her şeyde bir alt yapı vardır. Tabii ki şiirde de alt yapı mevcuttur. Bir anda Ahmet Arif’i, Nazım Hikmeti, Ahmet Haşim gibi şairlerimizi kaldırıp atamayacağımız gibi onlara sahip çıkmamız lazım, gerekirse de esinlememiz gerekmez mi? Önce bir nefes almak, hem de derin bir nefes alınması lazımdır. Ben çocukluğumdan bu güne dek okuduğum yazarları saymaya kalksam, abartmamış olurum.
“burdan köye yol olur”. Yerli şairlerin dışında, birçok yabacı şair ve yazarları da okumak dağarcığımızı genişletmemiz gerekmektedir. Bir Neruda, Ömer Hayyam ve Tao’yu da okumak her genç şair için iyi olacaktır. Elbette bunların yazdığı şiirleri yazmam imkânsız, ama hayal gücümü genişletip daha güzellerini de yazmam mümkündür. Eskiyi yâd ederek bu günkü şiir yazan genç şairlerin bunları okuyup bilmeleri gereklidir inancındayım. Gençler iki cepheden şiire bakmalıdırlar. Önce acaba yazdıklarım şiir mi? Değimlidir? Yanıtını bulmalıdırlar. Sonra da okuyucuya bir şeyler verebildim mi? Diye kendisine soru yöneltip cevabını aramalıdır. En önemlisi yazdıklarını telve etmelidir. Uzun süre beklenen şiirler dibe çökelir ve size çok şey kazandırır. Yani yaptığınız işin ehli olmanız için zamana ihtiyacınız vardır. Ne yazarsanız yazın acele etmeden ve irdeleyip, derinlemesine inceleyip okuduktan sonra yazın derim. İşte o zaman şiire, hem de iyi şiire ulaşırsınız. Bu gün birçok genç şairlerimiz vardır. Bir Baki Ayhan T, İlhan Kemal, Hilmi Haşal, Mustafa Fırat, Erkan Kara, Fuat Çiftçi, Mehmet Şükrü, Gülümser Çankaya, Uğur Olgar, Özlem Tezcan, Küçük İskender, Sadık Yaşar, Seyithan Kömürcü, Murathan Çarboga, Hülya Karaaslan, Özgür Özkarcı ve daha birçok ismini sayamadığım genç şairler vardır. Bunlar artık ustalaşmışlar ve çok üstel şiirler yazmaktadırlar. Aynı zamanda şiir üzerine de çok güzel eleştiriler yapmaktadırlar. Hatta yıllık hazırlayanlar bile vardı.
Sabır en büyük meziyettir. Bu güzide meziyeti, eseri taşımak her kişiye, şaire nasip olamaz. Çünkü bu Allah vergisi karakter insana en üst başarıları verir ve sunar. Hiçbir çiçek kıştan sonra ille de bahar gelsin demez. Çünkü o istese de istemese de bahar gelecektir. Biraz geçte olsa o bahar tecelli edecektir. Onun için şiir yazan şair olmak istiyorsa, sabırlı olup, yazıp, içinin sesini dinleyerek arzuladığı hedefe elbet ulaşır. Yeter ki istemesini bilsin. Dünya, doğa veya başka bir güç güneşin doğuşunu, ışınlarının yayılmasını asla engelleyebilirler mi? Onun için sade, tümceli, manidar, imgesel bir şiir bak gözlerini açmış ey genç şair sana bakıyor. Hem de imrenerek bakıyor. Al onu avuçlarında ısıt ki üşümesin. Sonra hastalanır ve üzülürsün. Sen onu ısıttıkça, kaleminden en nadide dizeler şafak seni içine almışken yaz. 
Şair ve şiir arasındaki aşk Leyla ile Mecnun, Ferhat’la Şirin’inin aşkları gibidir. Tüm genç şairlerinde bu bilinçte olup, yazdıklarına inanıyorum. Onun için şiirin geleceğini iyi görüyorum. Yazılan şiirlerin doğasal, özgün olmasına dikkat etmek gerekir.
Günümüzde şiiri medyatik, slogan veya sanal âlem gibi görenler bilsinler ki: Şiir onlardan diyar, diyar kaçacaktır. Genç şair, tüketim aracı olarak şiiri görürse, o zaman şiirde onu dışlayacaktır. Şiir, acıların, hasretlerin, hüzünlerin, vuslatların, içsel haykırışların nadide görülen çocuğu olmuştur.
“Herkes şiire hayatında bir kez bulaşmıştır.” Bu yüzden şiiri yakalamak kolay değildir. Defterler dolusu yazarsınız bir kıtada, ya da bir dizede şiirle, şiire ulaşabilirsiniz. Örneğin; “Han duvarları” şiiri senelerdir şiir tadıyla dillerimizde dolaşıyor ve unutulmuyor, unutulmayacaktır da. Şiire anılarda geçmişin ayak izlerini görerek başlamak, yazarken de genç bir şair gibi idame ederek sonuna kadar götürmek gerekir. Şiirde dinamizm olmalıdır. Araştırmadan, düşünmeden, iyi okuyup, dibe çökeltmeden sakın yazmayın. Bunun tersini yapanlar kendinden başkasını görmeden ikiz kulelerde yaşamı arzulayanlar şiire giden yolda engellerle karşılayacaklarını bilmelidirler. Kibirlenmek, üstten bakmak insanın baş düşmanı ve başarısızlığıdır. 
İyi ol, iyi yaz, iyi oku. Güncel dergileri, şiir kitaplarını, şiir üstüne yazılan yazı ve eleştirileri, geçmişteki ustaları takip ederek yazınız ki sizde kalıcı olasınız.
Eğer genç şair olacaksanız kendinizi edepli, bilge, onurlu, eleştiriye tahammüllü, sırdaş, usta çırak ilişkisini bilmeniz gerekir. Bu güzelim aynadan önce kendinizi görüp şemailinizi seyir etmeniz elzemdir. Sonrada aynanın karşısına geçip, şiirle ikiz kardeş, sırdaş hesap olup resim çektirmelisiniz. Şiirin o iksirli cemali size görünsün. Şairin gözleri yaşlı olsa da, onun gönlü daima huzur içerisinde genç bir kız edasıyla kalmalıdır ki; şiirin sonsuz sevdasını bulup onunla arşa yükselebilsin. Şiirin dostu yine şiirse böyle yazılmalıdır. Aksi halde yol alınmaz. Özkan Mert: “Eğer bir sanatın içinde şiir yoksa “sanat değildir” diyor.
Şiirde gelenek, eskilerden gelen bir zincirin halkaları gibi günümüze ulaşır. Gelenekten yararlanırken “ kendi” olması bilmek gerekir. “ diyor, Mustafa Şerif Onaran. Bir kere şuna inanmak lazım, aceleci, şüpheci, kırılgan olmamak şiirin merkezini oluşturur. Bizden önce yazılanları okumak esin kaynağı olmalıdır. Bir Yunus’u, Fuzuli’yi, Baki’yi, Nedimi, Hayyam’ı,  Victor Hugo’yu da bilmek gerekmektedir.

                                                                      Zeki KARAASLAN
                                       www.otekileriz.net                                                                                                                                                                                                                   

[Bahattin YILDIZ]

“MIRILTILAR KUŞAĞI” KAYIP BİR KUŞAĞIN YALNIZLIĞI MI?
 
"Mırıltılar Kuşağı", ülkemizin yakın tarihine göndermeler yapan, yaşanmışlığın damarlarına kan sızan bir roman olsun istedim. Birkaç özne üzerinden bu acılı geçmişe sıkı bir yolculuktu tasarladığım. Öznelerin o günlerden günümüze sarkan hayatlarına da bakmalıydım. Bunun için önce "Yalnızlık Mırıltıları" koymak istedim romanın adını. Sonra arkadaşlarla, "Dün Yanığı" olması yönünde fikri egzersizlerimiz oldu. En sonunda "Mırıltılar Kuşağı"nda karar kıldık. Çünkü bu kuşaktan hayatı güzel kılma savaşında yenilenler olduğu kadar, bu kavganın ısrarında olanlar hâlâ vardı; şarkılarını mırıldanarak haykırsalar da. Varlığını köylülüğün yaşatılmasından alan yönetimlerin ve işbirliği içinde oldukları güçlerin sahneledikleri orta oyununun bir döneminde yaşananlara, farklı türden etki ve tepkilerine değinmeye çalıştım. Felsefe ve siyasi kavramlar hakkında dişe dokunur hiçbir bilgisi olmayan, akıntıya kürek çeken sıradan insanların, önlerine konulan iki seçenekli menüden birini seçmesi için yapılan dayatmalara uyum göstermeleri, oyunun senaristi, yönetmeni ve yapımcısına hayli kolaylık sağlamaktadır. Bu oyun, kitabın bahsettiği dönemin öncesi ve sonrası için de, hâlâ aynı anlayış ve kararlılıkla sahnelenen bir oyun olma özelliğini sürdürüyor. Zamanla fon değişse de tema değişmiyor. Sahnede üçüncü seçenek el altında tutulmasına rağmen flu renklerde gözüküyor.
Oyunda rolü olmadığını düşünenler ise oyunun en önemli işlevini görüyorlar. İki oyuncusu olan sahnenin izleyicisi, finans edicisi, alkışlayıcısı ya da kızıcısı oluyorlar. Gizli özneler onlar. Oyunun en önemli karakterleri ve en iyi oyuncuları… En iyi taraftar, en iyi "markacı", en iyi eşya tüketen, en iyi bilgisayarı olan, en afili arabaya binen, en iyi yolunu bulan, en çok kaytaran, en kurnaz, en çapkın, en kalabalık, her şeyi bilen, her konuda fikri olan, her rüzgâra en iyi uyum sağlayanlar onlar. Yusuf tiplemesi orta oyuncu karakterinin iki oyuncusundan biri. Ama çok da iyi oynamıyor. Ezik fakat hırçın değil. Duygusal. Hırpalanmaya müsait. Rolünü çok iyi kavrayamamış olup rakip oyuncuya karşı da sevgi besliyor. Onları da anlamaya çalışıyor, hatta kendine yakın buluyor. İç dünyasında türlü çelişkiler var. Rolüne bağlılığı zayıf, kesin inanç sergileyemiyor. Silik bir karakter de denilebilir. Oysa bu oyun sadece inanç ve bağlılıkla oynanabilir. Tuttuğu takımı ölümüne tutacak, inandığı davaya mutlak bağlılık gösterecek. Yönetmen böyle emrediyor. Yapımcı bunun için yatırım yapıyor. Senarist bu karakterleri kurguluyor, kural bu! Yusuf, karşı görüşten arkadaşının ölümüne üzülüp başucunda ağlayabiliyor. Ya da kavga ederken, hangi taraftan olduğunu bilmeden, linç edilmeye çalışılan bir genci kurtarma çabasına düşebiliyor. Yıpranıyor, duyguları alt üst oluyor. Anlamlandıramadığı hayattan koparak, soyut gözlerle dışarıdan izlemeye başlıyor. Siyasal çalkantılar hedefine ulaşıp, orta oyununda ikinci perde açılınca olan oluyor. Yalnızlık, içine kapanıklık ve uyumsuzluk sorunlarına bir de çevre baskısıyla gerçekleşen evlilik de eklenince iyice bunalıyor Yusuf. Bu ikinci perde çok renkli ve ışıl ışıl parlıyor. ‘Yorgan gitti, kavga bitti.’ Şimdi köşe dönme zamanı. Sokaklarda ayakkabı boyacılığı yapan çocuklar bile köşe dönme hayallerini dillendiriyorlar. Bir şekilde köşeyi dönenler medyada kahraman olarak gösteriliyor. "İşini bilen!" ve "parayı bulan!" kavramları giriyor günlük hayatımıza. Sokaklarda eylem yok şimdi, taraftar fırtınaları var. Herkesin bir futbol takımı tutması şiddetle destekleniyor. Toplum hızla bu yeni rolüne hazırlanıyor. Ki zaten yabancısı değil inancın, sadakatin ve biat etmenin… İyice hırpalanan kahramanımız bu yeni akıma da uyum sağlayamayarak bir gün gözlerini ruh sağlığında açıyor. Her ne kadar, oraya da uyum sağlayamasa da psikiyatri uzmanı Doktor Önder onun bakış açısını değiştirmeyi başarıyor. Kendini hapsettiği tek kişilik hücreden mantığını kullanabilme yetisiyle bir buçuk yıl sonra çıkıyor. Mazisiyle hesaplaşmayı öğrenmiş, nefretinden arınmıştır. Yeni bir bakış açısı, kimliği vardır Yusuf'un. Özgürlüğün, insan beyninde oluşan bir kavram olduğunu ve kafasının içindeki duvarları yıktıkça özgürleşebileceğini öğrenmiştir artık.
Özgürlük, hayatın her alanında olduğu gibi sanattın da en büyük değeri, ideali hatta varlık sebebidir de… Küreselleşen dünya insanını uzaktan yönetmek isteyenlerin, belirledikleri reflekslerin gösterilmesi için, insanların bilinçaltlarında kodlar oluşturduklarını,  koşullandırdıklarını ve bu uğraşlarında çoğunlukla başarılı olduklarını inkâr edebilir miyiz? Ne yiyeceği, nasıl giyineceği, ne tür insanları model alacağı, hangi filmleri izleyeceği, ne tür kitapları okuyacağı, hangi partiye oy vereceği çok ince hesaplarla ayarlanıp, kendi çıkarlarına en uygun birkaç seçenek insanların önüne konulmaktadır. Seçeneklerin her şıkkı aynı çıkar çevresine hizmet edeceği için sonuç değişmeyecektir. Çünkü insan beğenilerini oluşturan kültürel ve etik birikimlerin şifreleri bozulmuştur. Genel olarak etliye sütlüye değinmeden, insan davranışlarını konu alan yazınsal metinler edebiyat dünyasında, göz alıcı renkleriyle Nilüfer çiçekleri gibi köklerinden uzakta salınmaktadır. Yazı insanları hangi çıkar gruplarına yakın durması gerektiğinin hesabını yapmaya başlamıştır. Çürüme, sanatın her alanında epey yol kaydetmiştir. Mizah neredeyse yok edilmiş, direnenler ise baskı altına alınmak için dört koldan kuşatılmıştır. Piyasaya sunulan tosuncuk gösteri adamlarının kabızlıkları mizah diye dayatılmıştır. Onlar haber bültenleriyle, reklâmlarla ve aktüel programlarla desteklenmektedirler. Sürekli çoğalan müzik kanallarında zevkle dinlenebilecek şarkılar yok düzeydedir. Şarkıların içinde bizim yaşadığımız değil bizi yöneten insanların yaşadıkları vardır daha çok. Yirmili yaşlarda, okula gitmeyen ve iş bulamadığı için çalışamayan, eğitimli eğitimsiz beş milyon gencin duyguları yoktur şarkılarımızda. 
Toplum bilimciler, inceledikleri toplumların belirli zaman dilimlerinde dinlenen müzik parçalarından, okunan şiir ve romanlardan, danslardan, tiyatro oyunlarından ve fıkralardan yola çıkarak, insan tepkilerini ve toplumsal değişimleri yorumlayabiliyorlar. İlerleyen yıllarda bu dönemin sanat ürünlerinde yapılacak bir araştırma, sanıyorum bu kuşağın insanlarında oluşan yılgınlığı, çürümeyi ve kirlenmeyi ortaya koyacak, gerçek düşün ve sanat insanlarının ne kadar yalnızlaştığını, içe kapanık hale geldiğini, getirildiğini gösterecektir. Özellikle öyküde hayli belirgin olarak fark edilen değişim, metinlerin şiirleşmeye başlamasıdır. Günümüzde yayınlanan öyküler kapalı bir anlatıma, kişinin iç dünyasındaki karmaşaya yönelik metinler haline gelmiştir. Olayların, kişilerin, yerin, zamanın ve betimlemenin çok da gerekli olmadığı bir anlayış oluşmaktadır. Kişi yalnızdır. Yalnızlaşmıştır. Kafasında, içinde sadece kendisinin olduğu bir kaskla dolaşmaktadır. Aynı etkiler romanda da görülmektedir. Roman sanki anlaşılırsa sıradanlaşacakmış gibi bir tedirginlik içindedir. Özellikle medyatik yazarların dili ve tekniği iyi olmasına rağmen, kitaplarını bitiren okurunun bir boşluk hissi duymasını önleyememektedirler. Damakta tat bırakmamaktadırlar. Bu nitelikteki yazarların bazıları küresel güçlerin üniversitelerinde yazım tekniği hakkında yıllarca eğitim alarak piyasaya sürülmüşlerdir. Onlara bütün kapılar sonuna kadar açıktır. Gazete köşeleri, reklâmlar ve dizi filmlerde boy gösterirler. Bu kategorinin dışındaki sanatçıların eserlerinde deneysel metinler ve serbest çağrışımlı ürünlere sıkça rastlanmakta, yazılarında kapalılık hissedilmektedir. Geleneksel roman anlayışına sahip çıkarak varlığını sürdürmeye çalışan yazarlar, yaşadıkları toplumların öznel değerlerinden yola çıkarak, birçok farklı yaşamları bize sunarlar. Kıyıda köşede yaşarlar, medya onları tanımaz, yok sayar. Sanatın değişimi toplumun değişiminin göstergesidir. Sanatçının, duygu ve düşüncelerini belli şifrelerle ifade etmeye çalışıyor olması genellikle baskı altındaki toplumlarda meydana gelmektedir.
Dileğimiz, hayallerimizde bir dünya kurabilecek romanlar, küçük dizelerinde kocaman yürekleri barındıran şiirler, kalbimizi söküp gözümüzün önüne koyan denemeler, çarpıklıkları gülmeceye dönüştürebilen mizahi eserler okuyup yazabileceğimiz özgür, üretken ve bağımsız ülkenin, yaşanası bir dünya düzeninin uzakta olmamasıdır.

Mehmet Ak
www.otekileriz.net

[Bahattin YILDIZ]

“ISTAKOZ BÜYÜSÜ” HANGİ BÜYÜLERİ BOZUYOR?...

Ortaya konan her sanatsal ürünün, kendini olumsuza yaslamış olsa da karşıtını doğurması, ivme kazandırması yönüyle bir boşluğu doldurduğu, sanata katkı sunduğunu düşünmekteyim.
Doğal seleksiyonu bozan insan elinin, sanat alanında da olduğu, siyasi-sosyal tercih sahiplerinin birçoğunun, kendilerine yakın gördükleri sanatsal ürünlere; ‘iyi’, karşıt görüşte olanlara ise ‘kötü’ dediği gerçekliği yanı başımızda durmakta. Bilişimin, teknolojinin, kitle iletişim araçlarının baş döndürücü bir hızla ilerlediği, gereksinimlerin çoğaldığı, düşünsel etiketlerin birbirine karıştırıldığı günümüzde, küreselleşme, yeni dünya düzeni olgusuyla, daha güçlü odakların sanata parmak soktuğu, çizdikleri çerçevede kendi fotoğraflarını yarına sarkıtma gayretini güttükleri somut örnekleriyle karşımızdadır. İşte romana özgü doğal seleksiyonu, diyalektiği bozmaya çalışan da bu yapıdır. İletişim araçlarıyla, reklâmlarıyla, ‘romanı’ kendilerine yarar bir meta aracı olarak listelerine alıp, ‘Çok satar, az okunur’, romanlar yaratarak,  edebiyat terazisine müthiş bir denge yoksulluğu yüklemişlerdir.  Benzetmede hata olmasın; romana meta gözüyle bakmaları noktasında, ‘ayıplı mal’ çıkarmaya, aracılık yapmaya ve satmaya başlamışlardır. Ödüllerle, reklâmlarla,  kötü olanı  iyi imaj ambalajı ile paketleyerek, geçelim sıradan okuru, bilinçli olduğunu sanan okur kitlesini bile etkileme başarısına ulaşmaktadır bahsettiğimiz bu odaklar.
Özelde yazın sektörü, genelde medyayı çoğunlukla elinde tutan Küresel güçler ve yerel destekçilerinin omuz vermediği yazarların, aydınların adının çizildiği günlerdeyiz. Saflarında olanların ise ödüllerle, reklâmlarla nasıl kolayca parlatıldığı ise aşikârdır.
Bazılarının kendi değerlerinden uzaklaşarak, tarihsel insani birikime aykırı değerleri savunmaya yönelten en önemli nedenlerden biri de bu olmalıydı…   
Bir düşünür, bir aydın, nasıl olurda, ‘insan kıyımını’ sesli ya da sessiz alkışlarla karşılar, kendi değerleriyle bile çelişecek derecede iradesini elinden alan bir kara büyünün etkisine girer ve büyülenmekle kalmaz, toplumu ve bireyi büyülemeye, ‘akı  kara - karayı ak ‘ göstermeye çabalar?’ sorusunun çoktan sorulması gerektiği anlardan birini yaşarken bir haber okudum:
‘New York Times’ın 19 Şubat 2002 günlü sayısından yayımladığı ‘Pentagon yurt dışında hassasiyetleri etkilemeye hazırlanıyor!’ başlıklı haberle, ‘A.B.D. kongresince yönetime sağlanan 10 Milyar dolarlık ek bütçeyle Ortadoğu, Asya ve Avrupa ülkelerine yönelik kısa adı ‘OSI’ olan ‘Stratejik Etkileme Bürosu’ kurulduğunu kamuoyuna duyurduğu, bir Pentagon yetkilisinin ‘stratejik etkileme bürosunun yabancı ülkelerdeki medya kuruluşlarını, ‘karanın karası, beyazın beyazı’ taktiklerle manipüle etmeyi amaçladığı gizli bilgisini sızdırdığı, (ki daha sonra Türkiye Cumhuriyeti Genelkurmay başkanlığı, kaynağı belirtmeksizin bazı yazarlara parasal aktarımların olduğuna dair basın açıklamasında bulunacaktı…) haberiydi bu...
Yıl 2003… Televizyon kanallarının bir kaçından, “A.B.D. askerlerinin savaş gemilerine çıkmaları öncesinde, gözleri yaşlı yakınları tarafından uğurlanması görüntülerinin, romantik bir fon müziğiyle” verildiği, “Bağdat semalarında, çöl haydutları gibi dolaşan koalisyon güçlerine ait savaş uçaklarından atılan bombaların ‘insanım’ diyenlerin yüreklerini paramparça ettiği ve ‘Küçücük Köyüm, Büyürsem Ülkeyim’ adıyla adlandırdığım, bir roman üzerinde çalıştığım dönemdi…
   “Irak işgalinin gündemde olduğu anlarda kanal kanal çıkarılanlardan bazılarının, ‘Pentagon’a doğrudan bağlı bir televizyonda bile -Amerikan vatandaşlarından savaşa karşı olanları rencide edebileceğinden- yapabileceklerini ummadığım davranışlar sergilemeleri karşısında elim ister istemez yeni bir not defterine doğru uzandı ve ilk sayfasına büyük harflerle Istakoz Büyüsü yazdı.
    Romanda, öznel hamurundan kaynaklı kan ve gözyaşı özlemli düşünceleri, hadi, ‘Düşünce Özgürlüğü(!)’ kapsamında değerlendirip bir kenara atarak, -pardon bırakarak- küresel güçten doğrudan veya dolayısıyla nemalanarak para, makam, mevki, şan, şöhret, hediye ve daha birçok çıkar karşılığı  onlara hizmet eden medya ve yazar gruplarını Körebe Medyasında somutlaştırarak, A.B.D’nin güvenlik şirketleri aracılığıyla kullandığı sıcak savaş Lejyonerleri (paralı askerleri) dışında kalan ve onlardan daha tehlikeli bir tarzda hareket eden Psikolojik Savaş Lejyonerliğinden, lejyonerlerinden söz edilmektedir. ‘Sıcak Savaş Eri Ryan’ı Kurtaranların’, ‘Sıcak Savaş Eri Jessica’yı kurtaranların’, günü geldiğinde, toplumun tükürüğünden oluşan temiz denizde Psikolojik Savaş Lejyoneri gibi hareket edenleri boğulmaktan kurtarabilecek mi?’ sorusu, Körebe Medyasına kan verenlerin ıstakoz proteinli pek rahat popolarına derince batırılmış bir iğne işlevindedir.
   ‘Bağdat’ın cami hoparlöründen yükselen duygusal yoğunluklu ortak salâvat ve duayla, vakti geldiğinde okunan ezan seslerini bastırmaya çalışan bombalar…’ı duymaz, görmez ve hissetmezken,
 medeniyetlerarası savaş sürdürücüleriyle, arka mutfağında bulunan dinsel ve din dışı odaklarla, hoşgörü yaklaşımlı medeniyetlerarası (özelde; dinlerarası) diyaloglara geçenlerin çelişkisini… Çırılçıplak soyularak tecavüz edilen çarşaflı-çarşafsız kadınların, 2004 yılının, Nisan ayının 10. gününden seslenen Iraklı Nur’ların: ‘Fiziksel ve Beyinsel Tecavüz merkezli’ karanlığa yönelik öfke ve nefretini kazanan başat ülke A.B.D’nin özelde Müslüman kesimin nefret ve öfkesini dağıtmak için, ‘bu ne perhiz, bu ne lahana turşusu!’ dedirtircesine ‘Türban’a Özgürlük’ desteğinde bulunacağı önsezisini Istakoz Büyüsü’nde geçen saygın ‘Sokak’ dile gelip haykırıyordu. Temennimiz: ‘Duymaz kulaklar işitsin, görmez gözler görsün, mühürlü kalpler açılsın…”
   Ülkemizde son yıllarda hız kazanan politik roman anlayışlarından biri olan, “Kendi gözündeki merteği görmez, elin gözündeki çöpü görür.” misali ; ‘Biz iyiyiz. Yanlış varsa dışarıdan ve yerli işbirlikçilerinden gelmektedir.’ mesajının Istakoz Büyüsünde verilmediğini belirtmek isterim. Değerli roman eleştirmenlerinden A.Ömer Türkeş’in, 15.07.2005 tarihli Radikal Gazetesi Kitap ekinin, ‘Komplocu Roman Külliyatı’ başlıklı ve “Komplocu roman külliyatımız, her gün biraz daha artıyor. Kötüler safında başka kavimlerin, başka ülkelerin, başka din ve inanışların, şimdilerde ise 'teröristler'in yer aldığı komplocu roman külliyatı milliyetçiliğin her rengini barındırıyor. Komplo teorilerinin ardında, kuşkusuz sorumluluk almaktan korkma, suçu üzerinden atma refleksi var.” üst yazısı altındaki geniş yorumunda, “Bahattin Yıldız'ın Istakoz Büyüsü ve Akif Beki'nin İndus Vadisi'nin İncisi gibi arkası sağlam kurgulara dayalı, biçimsel anlamda roman formuna da ihanet etmeyen komplo teorileri ile Cem Akaş'ın Kant Kulübü ve Hakan Erdem'in Unomastica Ala Turca romanlarındaki komplo teorisi parodilerini -ki bunlara Mehmet Açar'ın Hayatın Anlamı'nı da ekleyebiliriz- buraya kadar saydığım roman külliyatından ayrı tuttuğumu belirtmek isterim.” diyerek ayrık tuttuğu romanlardan birinin Istakoz Büyüsü olduğunu belirterek belirttiğim iddiamı bir anlamda teyit etmiştir.
   Yukarıda andığım, “Kendi gözündeki merteği görmez, elin gözündeki çöpü görür”ler dışında kalıp, ‘Kendi gözündeki merteği görür, elin gözündeki mertekleri görmez’ olanların, ülkemiz geçmişindeki günahları daha bir büyütürken, ‘AN’ımızda meydana gelen küresel zulümleri görmezden gelip ve hatta bu zulümlerin baş aktörü olan A.B.D. ülkesinde açıklama yapıp alkış toplamaya, destek bulmaya kadar işi götürenlerin, -Görüşleri, romanları ve roman anlayışları bu anlamda bir bütün olan-  moda roman-romancılardan, romanım, roman anlayışım ve yaşama bakışım farklıdır.
    Yerelden-Küreselden, Geçmişten-Andan ve her kimden gelirse gelsin, ‘yanlışa yanlış, doğruya doğru’ diyen, ‘kulağı işitir, gözleri görür, kalbi açık’ nesnel bir bakışın ürünüdür Istakoz Büyüsü.
   Bu bakışla; Saddam rejiminden, ülkemiz geçmişindeki gayri insani uygulamalardan, A.B.D’nin küresel diktasından Ebu Garip, Guantanamo  ve yurdum zindanlarından söz ederek, birbirleriyle olan paralellik ve benzerliklere de değinilmiştir... Tüm bunlar, onlar tarafından var edilen, sonra da yok edilen ana karakter çevresinde anlatılmaktadır.   
“Aç bi ilaç, Beyoğlu’nda dolaşan Basın Yayın mezunu Özdal isimli bir gencin, şuh bir kadını takibi esnasında, tinerci gençlerle karşılaşması, ölümle burun burunayken kurtarılışı, Istakoz Lokantasına götürülüşü, Körebe Medyası Genel Müdürü Cesi ile tanışma sonrası yazar ve editör olarak yükselişi, pahalı yiyecek olan Istakoz menülü masaya her gün oturabilecek derecede ekonomik seviyenin çok üzerine çıkışı, düşünsel anlamda kendisiyle ters düşen Fatma isimli kadına olan aşkı, aşkıyla cüzdanı arasında sıkışması, Irak işgaline insani duygularla isyan eden Fatma’nın, Körebe Medyasının para karşılığı A.B.D’nin psikolojik askeri gibi hareket ettiğine dair kanıtlar bulup, ifşa edeceği nedeniyle öldürülüşü, öldürüşünün tetiklemesiyle Özdal’ın üzerindeki büyüden sıyrılarak, ‘içki masalarının tatlı birer nostalji mezesi‘ haline getirdiği, “Savaşa hayır!”, “Barış hemen şimdi!”, “Emeğin sömürüsüne hayır!”, sloganlarını kullandığı dönemdeki değerlerine dönüş aşamasındayken, kendisini var edenler tarafından yok edilişi anlatılmaktadır.”
Irak’ta yapılan zulmü, günümüz dünyasını ve insan hallerini, an’ımızı kameraya kaydeden! ‘Bade Harabül Basra’dan sonra değil, Bağdat, Basra ve  insanlık harap edilirken, Körebe Medyasının, yazım dünyasının, insanlar üzerinde oluşturmaya çalıştıkları ıstakoz büyüsüne karşı tepkisel bir An Romandır : Istakoz Büyüsü!... Körebe Medyasının Ebelenmesidir...
Yeteri kadar ebelenmiş midir?... Bu soruyu, Sayın A.Ömer Türkeş’in, Virgül dergisinin Kasım 2004, 78. sayısında yayımladığı, ‘Körebe Medyası’ başlıklı eleştirisinde geçen bir paragrafı –‘belki de’yi; ‘kesinlikle’diye okuyarak- buraya alıntılayıp yanıtlamak istedim: “Gerek basın tekellerindeki eski solcuların gösterdikleri “akbaba” refleksleri gerek bu medyada sürüp giden insani ilişkiler, gerekse yerel medyanın ABD’nin uluslararası düzeyde yürüttüğü psikolojik savaşta üstlendiği rol, belki de Istakoz Büyüsü’nde dile getirilenlerden çok daha vahim bir tablo sergilemişti.”   
         
Bahattin Yıldız
www.otekileriz.net