Roza Öykü Eser'in masalları

[EminEser]

   Sizinle paylaşmak istedim Roza Öykü'nün masallarını. Henüz anasınıfında. Okuma yazma da bilmiyor. Bana masallarını anlatıyor ben de yazıyorum. Yazdıklarını da paylaşmak istedim.
                                     
                                                KİRAZ   BAHÇESİ


     Kiraz ağacı bugün çok mutluymuş. Çünkü onun doğum günüymüş. Bütün arkadaşlarını davet etmiş. İçlerinden tek bir kişi gelmemiş. O da Goril kardeşmiş. Meyve ağacı, elma ağacı, portakal ağacı ve bir çok ağaç gelmiş. Sonra annesi pastayı getirmiş.
     Babası;
-   Hey! bakın buradayım, diye seslenmiş.
Yerde eski mi eski bir papuç bulunmuş. O papuç havalanarak;
-   Bakın, ben uçan papuçum, diye bağırmış.
Dışarıda yalnız bekleyen bir ağaç varmış. Süslü ve tatlı  değilmiş. Gölgesine kimsecikler gidip oturmamış. Çünkü, kiraz ağacı o eski ağacı sevmiyormuş. Dalları kopuk, meyveleri çürükmüş. Ona kimse masalcık okumuyormuş. O da bilgisizmiş. Onun dalına bir karga gelip;
-   Sen bizim arkadaşımız değilsin. Git buradan, demiş.
Ağaç buna çok üzülmüş. Ağaç ona kızgınca bakmış;
-   Hem sen bizim aileden değilsin. Sen git. Anneme söylersem görürsün gününü, demiş.
Karga yaptığına pişman olup çok üzülmüş. Havalanırken ondan özür dilemiş.
Kiraz ağacı da mutlu mutlu doğum gününü kutlamış…

[zeyno]

Kutluyorum. Hem Masalcı Roza'yı, hem Babası (gibi sanki) sanıyorum öğretmeni Sevgili Emin Eser'i.

Babalar ve öğretmenler kendinden emin oldukça, eserleri de kendinden emin oluyor doğal olarak

Reçel ağacımın en tepesinde oturmuşum güllerin en tatlısıyla yağmurun samanyolunu sulamasını seyre dalmışken

öpücükler saçılıyor her yere; bu çok güzel masalının ardından hülyaya dalmış sallanırken biz, böğürtlenli pastadan tatlı bir şeker Roza'nın.. 

[EminEser]

   Teşekkür ediyorum sevgili Zeyno...Roza Öykü benim kızım...Doğduğundan şimdiye dek her gün ona masal okuyorum. Bir gün yazmak istediğini söyledi, yazmayı da bilmediğinden ben yazdım. Bu onun ilk masalı, daha sırada diğer masalları var. Sırayla asarım artık...

[zeyno]

Roza Tatlısı, tabii ne kadar şanslı bir çocuk olduğunu henüz bilmiyordur. Roza'yı keşke görebilsem de, neden şanslı olduğunu (biri ona benden önce anlatmadan ya da O bu büyük şansını idrak etmeden.. anlatsam da anlatsam ona.  :-*bauv bauv bauv bauv bauv

Kucaklıyorum efm ikinizi de masal tadında.

 

[zeyno]

Bana, ilk masalı ninem anlatmıştı. Cinli perili bir masaldı. Biraz korkmuştum ama sevmiştim de çok. Sonra dedem devralmıştı bu masal mesaisini ; ninem uçunca...

Babamı iğneciye götürmem lazım. Götürüp geleyim devam edeceğim.

[zeyno]

Ne diyordum? Ha! Çocukluğumun masallarından, masalcılarından söz ediyordum. Uzun kış gecelerinin; kuzinede kestane, gıcır gıcır kalaylı tencerede patlangaç mısır (şimdilerde başka bi şey diyorlar bu genellikle sinemada yenilen beyaz çereze) ve uyutmak yerine gözlerimizi dört açtıran masallar... olmazsa olmazıydı, biz çocuklar için.

Başka türlü nasıl sakin otururdu ki çocuk dediğin

Bu masallarla büyüdükçe aşık oldum herhalde masal yazmaya. O masaldan birazcık, bu masaldan birazdan miks masallar servisi yaptığımı hatırlıyorum mahallenin ne kadar varsa toplayıp o kadar çok çocuklarına, arka bahçede.

Sonra işi büyüttüm ama. Baktım ilgi çok bu masallara (o arada mandoline de merak sarmışım) bari dedim bi yandan mandolin çalıp bi yanda masal anlatayım daha etkili olsun. Fikrimi kendim tutunca, tuttum şeker kağıtlarından biletler yaptım...

Ne günlerdi ama ahhh o çocukluk günleri, ne günlerdi ahhh. Binbirgece anlatsam masallar almaz..

[zeyno]

ROZA'ya ŞİİR

Roza bana bir masal anlat
İçinde kuşlar böcekler ağaçlar olsun

Hadi Roza
Hadi Roza

Bana tatlı bir masal anlat
İçinde güneş içinde deniz

Hadi Roza
Hadi Roza

Bana acısız bir masal anlat
İçinde güzel insanlar olsun

py

[zeyno]

Roza çoktan uyumuştur dimi babası! Peki şimdi ben nasıl uyuyacağım?

Roza ya mı kızayım? Masalına mı? Babasına mı? Uykum! Kime kızayım?
Söyle, ben şimdi...

Uykum dedi ki:

Bu gece ay var. Yeni mi yeni. Kızma bir şeye. Roza için bir dilek dile.
Tatlı tatlı uyusun. Tatlı tatlı büyüsün.
Sonra her gün dünyayı saran, sardıkça sarsan masallar yazsın; hem akıllı, hem iyi yürekli.

Uydum uykuma, çıktım balkona. Ay dileğimi işitti mi bilemem ama dillendirdim sessizce astım tavana.

Tavan dediğim, bir sonsuz boşluk. Kim uzatıp elini dokuncak olsa, çıtlatacaktır çanı, kulaklarına...

 

[sedef Kandemir]

Roza, bu gece rüyasında kiraz ağacında bir peri görecek, Eminim :

Roza'ya Öpücüklerimle

[zeyno]

E ben bi sürü
yaz yaz yaz boş laf

gelsin bi sedef
uykusunda Rozan'ın yanaklarına kondursun melek dolsun rüyası anka kuşlar mı

diye mi yani...

kıskandığım ama en çok ne oldu Roza, bu biricik melekli öpücükten çok, biliyor musun

şu sarı civciv

yarın gidip saçlarımı civciv rengine
ya boyatacak.. ya boy atacak
yoksa boyum kısalırken bu kıskançlıkla, bayılacağım...

ben bayılırsam olmaz ki rengim kiraz kırmızı

Bırak beni masalımda olduğum gibi
Bırak beni, bana dokunma, dokunma, Roza

ben bu gece ağlayamazsam
ağlayamam kurduğun hiç bir masalda

ağlayamam dalımda kurgulanmamış bir civciv gibi

ah! Roza, Roza

Sen büyümeyen, sen hiç açmayan gül ağacının
büyümeye gönüllü düşlerinde kal

mavi bir gonca

py

[EminEser]

   Sevgili Zeyno şiir için çok teşekkürler...Roza'ya okudum, gülümseyerek dinledi.
   Efendime anlatayım;
   İlk masalımı, küçücük odamızın içinde doluşmuş onlarca kişinin içinde dinlemiştim. Sayıca kalabalıktı odamız,ancak çıt yoktu kimsede...Bir minik çocuk olaraktan benden de ses seda yoktu. Anlatıcı anlatıkça gözlerimde büyüleniyor, ulaşılamaz biri haline geliyordu. O ses tınısları kulağımda capcanlı duruyor daha...
   Aslında küçüklere değil, kocaman adamlara anlatıyordu masalını...Hepimiz iyi birer dinleyiciydik... Sonra anlatıcının gittiği tüm evlere ben de gittim. Defalarca aynı masalı dinlediğim halde hiç bir zaman sıkılmadım. Her anlatışı ayrı bir güzellikti...
   Ve televizyon alınınca evimize, önce Suriye kanalında çizgi filimler izledim. TRT'nin açılış zamanı gelinceye dek Suriye kanalının müdavimiydim. Gerisi işte bu demler...Masallımı tekrar bulmak adına belki de bu gün masala önem veriyor, çocuklarama hep okuyorum...
   Masalcımın yaşayıp yaşamadığını bilmiyorum...Şayet hayata ise ve onu bir kez olsun görsem çocuklarıma  da anlatmasını dileyeceğim...

[nero]

Hep sürprizlerle ve güzelliklerle çıkıyorsun karşımıza...

Arkadaşım bu ne güzelliktir. Senin gibi yüreği olan bir insandan böyle güzellikte bir çocuk olur elbet...


Şaşırmadım elbette ama, çok duygulandım yahu...

Kızına sevgiler, bizim için de öp lütfen... Sonsuza kadar kızının kahramanı olacaksın ne güzel...

Babamdan biliyorum:)))

Umarım yazım yanlışı yapmamışımdır:)))

Saygı ve sevgiyle...

[EminEser]

   Merhaba, seni tekrar görmek ne güzel...Sürprizlerin vardır umarım...

[nero]

Ne kadar doğru ve güzel dostluklar edinmişim. Ve senin gibi dostları takip etmeyi severim. Arada cesaret bulursam ben de birşeyler paylaşırım.

Sonsuz sevgi ve saygı...

Takipteyim:)))