Yaprak Ünvar Şiirleri

[yaprakunvar]

ÇIĞ


koca bir çınara rastladım
dün akşam
baktı
baktım

yüzünde coğrafyalar gezdim
ezildim horlandım yıkıldım!

her çizgide tarifsiz acılar
zehir tadında
içtim

tanrım!
konuşabilir miydi?
dil yokken
yüz
bin
yıl

gümüş elleri
yüreğime batan nasırlarıyla


baktı
baktım


b/aktı
b/aktım
umudun kalbine...
 

Yaprak Ünvar

Andız Dergisi 12.Sayı(2008)

[yaprakunvar]

GERÇEKLER AKARKEN


Ve ırmak susmuşsa
Ve turna göçmüşse
Ve kardelen intihar etmişse
Ve barış gömülmüşse



Yol vardı da
Adres diye çıkmaz sokakları
Keyfimizden mi yazdık



Yaprak ÜNVAR

Güney Dergisi Sayı,42

[HBozkurt]

çıkmaz adresleri birileri hep yazmıştır..gön defterleri tuzlamıştır karanlık eller

ap ak..kısaca pak şiirinle yıkandım dersem uzun sürdü sevgili Yaprak

bu kir kolay kolay çıkmayacak değil gibisinden

yanlış adresler geçerek


Yaprak şiirine genetik bir öz her daim yansır..şiir damarı bundandır

kutlarım

Hüseyin Bozkurt

[Sanat Dedektifi]

Yaparak ÜNVAR eski zamanlardan beridir takip ettiğim bir şair, özellikle Berfin Bahar sayfalarından tanırım onu. Şiire olan saygısı her geçen gün biraz daha çarpıcı şekilde kendini hissettiriyor: Sürekli yükselen bir gragik var şiirlerinde. Ama bir önerim olacak: Dergilerde çok sık görünür olmanın bazı handikapları da olabilir. Çabuk yorulunabilir. Acele etmeden; az, öz...

Kutlarım seni Yaprak, nice sıkı şiirlerini okuyabilmek dileğiyle.

Zehra YENİCE

[yaprakunvar]

Teşekkür ederim Hüseyin Bozkurt...sevgi ve saygıyla...

Teşekkür ederim Zehra Yenice...mesaj alındı
sevgi ve saygıyla...

[yaprakunvar]

YAR/IM


Gittin
Lambalar sönüp,yıldızlar kaçışmadı
Kuşlar göçüp hiçlik kokmadı etraf
Saatlere yılgın desenler işleyip kanamadı zaman
Masallar ürküp sükût boyanmadı duvarlar
Hüzünler yasa bürünmedi inan!



Gittin
Nefesimden nehirler taşıp
mevsimler yara almadı
Buz gibi bir gülümseme yayılmadı toprağa
Bir güvercin kalbini bırakmadı kaya dibine
Yılgınlık köpürüp, havada asılmadı ıstırap
Gözlerime kar yağmadı inan



Gittin
Bir dağ göçüp bir kalp kepenk indirmedi
Çığlık çığlığa değil gökyüzü
Saçlarımdan sözlerin dökülmedi



Gittin mi
Öyle zannet...

Yaprak ÜNVAR


Şehir Dergisi Şubat 2008

[yaprakunvar]

SESİNDEKİ TAT

"Dayıma"


Taşıyamadığım acı yokluğun
Yokluğunda eriyor yüzün
Düşler son nefesini verirken
Saçlarına düşen kahır
Ağıt mıydı gözlerinde gezinen
Türküleri süpüren telaş
Meçhul bir uğultuydu


Siliniyordu sesin…


Kötürümlüğün şahitliğinde
Kaydı eksik tutulan
Mayınlı yollarda yitirdiğim hüzün


Renksiz sesler dinleniyor
Yokluğunda
İçimden ayazı toplasın ırgatlar


Yaprak Ünvar

[HBozkurt]

ellerimiz ürkek alkış..ellerimiz hüzün yamacı

uçlarında sarı ışık.. gökyüzü

burma bıyıkları dayım..salkım saçak

yalnızlığı nem bilen kuşlardan başka..kırık bir cam avuçlarda..çocuk zaman sancısı

Yaprak..işte..

sevgi ile

HB

[sedef Kandemir]

SESİNDEKİ TAT

"Dayıma"


Taşıyamadığım acı yokluğun
Yokluğunda eriyor yüzün
Düşler son nefesini verirken
Saçlarına düşen kahır
Ağıt mıydı gözlerinde gezinen
Türküleri süpüren telaş
Meçhul bir uğultuydu


Siliniyordu sesin…


Kötürümlüğün şahitliğinde
Kaydı eksik tutulan
Mayınlı yollarda yitirdiğim hüzün


Renksiz sesler dinleniyor
Yokluğunda
İçimden ayazı toplasın ırgatlar


Yaprak Ünvar

Sevgili Yaprak hüznünüze kattınız beni

Sevgiyle kalın

[yaprakunvar]

teşekkür ederim Hüseyin Bozkurt sevgi ve saygıyla...

teşekkür ederim Sedef hanım sevgi ve saygımla...

[yaprakunvar]

KAPILAR



Bin yılın ölü toprağı
Gözlerimden akan
Serin avluda gömülü
Oyuncakları arıyorum
Efsununu anlatırken ayışığının
Güneşin saçlarından süzüldüğünü
Görmüyor
Yemenisi siyah nenem..
Burgaçlara takılı
Tınıları topluyorum
Dilek ağacına asılı
Ruhları unutmadım
Tabi, sesleri doldurup
Bir bardak çay niyetine
Sobanın etrafında süzülen
Bin yıllık efsaneleri de
Veysel’in gözünden bakıyorum
İçim bağdaş kurup ağlıyor
Düşe düş düşüyorum
Renklerim yanıyor
Artık yoruldum baba
Bu şiiri ört üstüme…


Yaprak ÜNVAR

Berfin Bahar Dergisi (Mart 2008)

[zeyno]

Yaprak Ünvar'a

Sana kaç gündür düşünürdüm demeyi, bir şey. Sevgili Yaprak!
Ama ne? Nasıl? İşte bunu bilmememdendi, kaç günlük susmak!

Şimdi bildim mi? Bildim onu onçün mü bitti günsüz tut susmak?

Bilmiyorum ki!

Sen de bilme, uzat avcunu, al onu benden,
Sık, ufala, sepele, saç, tohum ek, ne yaparsan yap.
 
Gün ışığı annesi olan hangi yaprağın aydınlık yüzü bakacak olsa
O coşacak, açacak milyon yüz yıllar solmayan zambak

*

Kulağında ne zaman bir perinin sesini duyar, hassas bir yaprak!
Uyanırmış o zaman, uzuuuun kış uykusundan, gül yüzlü toprak!

Perihan Yakar

[yaprakunvar]

Sizi çok seviyorum 

[TURAN AKYAZI]

   Yaprak Ünvar,şiirin üstüne örtünmesini istemiş ama harfler onu her daim çağıracak, kapılar sadece kapanmak için değil.Kutlarım....

[HBozkurt]

KAPILAR



Bin yılın ölü toprağı
Gözlerimden akan
Serin avluda gömülü
Oyuncakları arıyorum
Efsununu anlatırken ayışığının
Güneşin saçlarından süzüldüğünü
Görmüyor
Yemenisi siyah nenem..
Burgaçlara takılı
Tınıları topluyorum
Dilek ağacına asılı
Ruhları unutmadım
Tabi, sesleri doldurup
Bir bardak çay niyetine
Sobanın etrafında süzülen
Bin yıllık efsaneleri de
Veysel’in gözünden bakıyorum
İçim bağdaş kurup ağlıyor
Düşe düş düşüyorum
Renklerim yanıyor
Artık yoruldum baba
Bu şiiri ört üstüme…


Yaprak ÜNVAR

Berfin Bahar Dergisi (Mart 2008)

özne kim..şiiri seslenen ün..bazen takılı durur dizelerin kuyruğunda..sürükler..sürükler
Yaprak şiirin her dizesine hükmeden yapısını sürdürüyor..şiir benden bağımsız değil diyerek
bu şiirinizdeki anlam güzergahı yerine yedirilmiş..bilgece.. anadolunun sesi geçiyor

şiirin bilgece geçmişe ve geleceğe uzananyor
bu toprak ne çiçekler görmeye devam edecek..yapraklanmış..taçlanmış
kutlarım
sevgi selam

Hüseyin Bozkurt