Seramik Çalışmalarım

[sedef Kandemir]

Merhaba

Bu bölümde Seramik sanatı ile ilgili bir başlık açarak, hobimi sizlerle paylaşmak istedim.

Ateş, su, toprak ve hava... Bu dört  elementin karışımından oluşur seramik. Yaşam gibidir; sert bir darbe almadıkça dağılmaz ve yok olmaz kolay kolay.
Zamanın nasıl geçtiğini anlamazsınız çamura eliniz değdiği an.
Şiir gibidir benim için seramik, duygularınızı yazarsınız çamura -toprak ve suyla yoğurup- ateşte yakarak... Hava sonsuzluğu üfler yaratılana.
Ben kadın figürü çalışmayı seviyorum. Seramiklerimin konusunu kadın oluşturuyor.

İlk  çalışmamın adı "düş peşinde"

[sedef Kandemir]

Bu çalışmanın adı: "Mutsuzluğun Irkı Yok"

[Oresay]

"Düş Peşinde"
Var olmanın büyüsü, tutkunun dansı...


"Mutsuzluğun Irkı Yok"
Hüznün bekçisi, solmuş aşk...


İnsanın yaratıcılığında eriyen ateş ve su; toprak ve hava....


İyi çalışmalar diliyorum Sedef Hanım.

[sedef Kandemir]

Çok teşekkürler ediyorum Oresay Seramiklerimin şimdi isimlerinin yanında dizeleri de oldu.
Çok sevindim.

Sevgi ve Saygılarımla

[zeyno]

ruha yedi notayla devri alem yaptıran müzikçilerin, şiir gibi resimcilerin, filmcilerin, romancıların, öykücülerin ve tabii ki de her biri hep dem şiirden şiircilerin..
yaratıcı ruhlarıyla yapışık beyinlerini, nasıl kendimi bildim bileli hep kıskandıysam, aynen öyle kıskanmışımdır kaba çamura şekil verirken narin parmaklarıyla estetiği hiç eskimeyen, eskimedikçe hiç eksilmeyen hayat da veren, O Sedef yüzlü pamuk elleri..

*

Allahım, beni neden buraya attın? Çok ateş var, var ama... bi seramik atölyesi bile yok henüz çomak sokup içine bol bol çamurla oynayacağım... Bu Kasapada..

Yakarım ama kurtulamam kasabının elinden umudu anka bir kül katresi olamadıkça...



Sen 'seramik' deyince, bi de 'severim insan yüzleri'..  Aklıma ilk bunlar geldi Canım Sedefim. Kutluyorum çok. Çok gurur duydum.

[cumali22]

Hocam dedim
Öğretenim dedim
Yanılmışım, bilmemişim
Öğretmenim demem gerek(miş)!
Düş peşindeyken düştüm peşine
Mutsuzluğu bilmeyen
Mutluluk dağıtamaz!
Tez+antitez=Sentez!
Hünerli ellerinizden payıma düşeni alarak
Yumuşacık öpüyorum!

[sedef Kandemir]

Ah Zeynocuğum, benim atölyem buraya yakın bir kasapada, resmini çekebilirsem paylaşacağım yakında...Bedil hocamın adı; Bedil Alsan, aynı zamanda arkadaşız. Bu bedil hoca tutmuş bir köy evceğizi, kır bahçesinden bahçesi olan iki küçücük odacık, beyaz kireç badanalı duvarlarında, minik, pembe süleymancıklar dolaşır.  İşte bizim atölye böyle bişi...Fırını var küçük, bir de çamur yoğurduğumuz masamız. Alet, edevat; ne bulursak ortada anlayacağın ama bir kayısı ağacımııız vaaar, erik ağacımıııız vaaar, yazın altında az çalışıp, bol çene çaldığımız. Haa bir de müzik çalarız, radyo, teyp ne bulursak...Kediler var, baharda ilk çıkan anemonlar bizim atölyenin bahçesinde çıkar ve sardunyalar yaz kış çiçek verir. Hüzün var, neşe var daha ne olsun. Darısı sizin kasapanın başına...Bu bedil hoca, seramik kuş evleri yapar,
 ödül bile almış. Deli güllabicisi gibi oyar çamuru, işler dantel gibi aylarca, onları da paylaşacağım yakında...Ben bir cahil cesareti işte giriştim bu işe, kadınlar çıkıyor elimden avcumdan, gözleri kapalı kadınlar, yav yapayım diyorum şöyle mutlu, gülen, oynayan bir kadın, yok bacım olmuyor bir türlü. Uğraşacağım mutlu bir kadın suratını yansıtmaya, uğraşacağım...

Sevgiler

sevgi + coşku = Cumali

Teşekkürler, acemiyim ben, öğretmenlik ne haddime, daha bir şey öğrenemediğim bu dünyada

çalışıyorum çalışıyorum :

[sedef Kandemir]

Kedi ve Kadın

( Kadın Hamiş olabilir)

[ayse]

"Gözleri kapalı kadınlar"

acıyı karmışsınız, yoğur da yoğur toprağın içine... oysa söz ne çok açık oysa dil çok kapalıyken.

-sevgili Sedef hanım kadınların hiç gözleri açılmayacak mı dersiniz?

selam ve sevgiyle

[sedef Kandemir]

Bir Aborjin kız:
onun  yumacak ya da açacak gözlere hiç ihtiyacı yok,
kendi içinde seyrediyor o muhteşem ruhunun kainatını...

Diğerleri dediğin gibi Ayşe uyanmaları gerek bir gün...Kendi içlerinden çevirip gözlerini açmaları gerek Dünyaya, özgürlüğe, barışa, insana

[Oresay]

"Kedi ve Kadın"   Biz varız, buradayız!...

"Bir Aborjin Kız"   Ben insanım. Bir yanım sus; bir yanım söz...

[YeldaKaratas]

Ah o ellerin: Çamura hayat veren ellerin...
Bir gün benim yüzümü de yap olur di mi Sedef?

Çünkü ben ne heykel, ne resim yapamıyorum.
Ve çok imreniyorum yapabilenlere. Hayranlığım sonsuz.

[Transferci]

Bu çalışmanın adı: "Mutsuzluğun Irkı Yok"

Harika bir çalışma, harika bir adlandırma. Tebrikler Sevgili Sedef.

[sedef Kandemir]

Teşekkürler İlginiz için Sevgili Transferci ve Sevgili Yelda

Yeldacığım

Çamura dokunmayan çocuk var mıdır? Büyüyebilinir mi çamurla oynamadan.
Yelda durdum, düşündüm… Annemin tüm titizliğinin inadına yağmur birikintilerinin, -özellikle çamurlu olanlarının-  üstüne üstüne, nasıl yürüdüğümü hatırladım birden.
Uslu durayım diye razı gelinmiş bir izinle,  karşı arsada evlerimizden taşıdığımız sularla çamur yaptığımızı, saatlerce kap kacak imal ettiğimizi hatırladım. Bir sürü çocuk hatırladım, bir küçük beyaz köpek hatırladım, toprağı eşelerken bize yardım ederdi…Minik tabaklar, minicik fincanlar yapardık.

Yapamam diye bir şey yok ki,  çamura dokunuyorsun, o zaten ne şekil almak istiyorsa o oluyor.

Yeldacığım, insanın yüzüdür şiir diyorsun ya, senin yüzün şiir canım kardeşim, şiire karılmışsın sen…Gülden seramik yapmayı öğrenebilirsem eğer, yapacağım söz yüzünü…

[HBozkurt]

bazı yüzler vardır..şiir tutmaz:))

benim yüzümü çizebilir misin


ellerinizin ucunda her şey sevgili Sedef..kutlamak için sanırım geç değil..

sevgi ile

HB